Share

Κάτω, χαρούλες, κι όλο φως οι μυγδαλιές
τρελό χορό μέσα στους δρόμους αρχινίσαν
κι εδώ στους λόφους ανεμώνες αγκαλιές
μια πρώιμη άνοιξη, χιλιόχρωμη, σκορπίσαν…

Share

Η αλήθεια βρισκόταν κάπου στην μέση… Το Τζάντε, ή Φιόρο, όπως το ’λεγαν οι Βενετοί, είχε καταστραφεί μετά το μένος των Τούρκων εναντίον των Φράγκων κατακτητών του. Τώρα που ο Σουλτάνος δέχτηκε ν’ αναλάβουν οι Βενετοί, εκείνοι έψαχναν τρόπο να γεμίσει καινούργιες ψυχές το ερημωμένο νησί. Πρόσφεραν λοιπόν δωρεάν γη σε stradioti να χτίσουν την ζωή τους εκεί και μαζί και το νησί. Δεν θα πλήρωναν φόρους για τέσσερα χρόνια, όποτε όμως τους χρειάζονταν, θα ’πρεπε να πολεμούν για την Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας. Αυτό το τελευταίο ήταν που δεν είχε πει ακόμη στην αδερφή του.

Share

Τζένη Κουφοπούλου Καρφιτσωμένο βλέμμα βραχνός καημός, στην Πράσινη Γραμμή! Τα χρόνια συρματόπλεγμα, τα χέρια πετρωμένα, τα όνειρα στοιβάζονται, στις κάνες των νεκρών και….

Share

Ο σερβιτόρος πλησίασε υπάκουα τον ηλικιωμένο μάγειρα και κάθισε στο πλαστικό καφάσι πλάι του. Πήρε το τσιγάρο που του πρόσφερε ο άλλος και για λίγη ώρα κάπνιζαν αμίλητοι. Το βλέμμα του Νίκου ήταν καρφωμένο στην πόρτα του εστιατορίου. Με το που θ’ άνοιγε, θα πεταγόταν να επιστρέψει στην δουλειά του.
— «Ξέρεις πότε στράβωσε το πράγμα;» ρώτησε άξαφνα ο σεφ.

Share

Τα λόγια συναρμονίζονται με τη μουσική και με τη φωνή της γυναίκας. Ο άντρας ακούει καπνίζοντας. Έχει περάσει το σπαραξικάρδιο στάδιο της ανακάλυψης ότι είναι ολομόναχος στον κόσμο. Κάποτε είχε σύντροφο και μπόλικη συντροφιά. Τώρα… αυτό το ρημάδι «το τώρα» είναι τόσο έρημο, όσο αυτός.

Share

We buried the last insect
in the ancestors mausoleum
stomach butterflies
bees of Eros
spiders of death.

Κηδέψαμε το τελευταίο έντομο
στο μαυσωλείο των προγόνων.
Πεταλούδες στομάχου
μέλισσες του έρωτα
αράχνες του θανάτου.

Share

Eleni Alexiou My love the loom has been worn away. Widows suitors the child gathered yesterday and wandered “how long still?” I replied: “I count the years no more. The fingers have finished. After ten I do not know, I will get lost.

Share

Κι εκείνος ο αλλοδαπός εκ της ημεδαπής γεροπαππούς
ή και ημεδαπός εκ της αλλοδαπής- κι όλο τα μπερδεύω-
μου είχε αφήσει ένα κενό τεράστιο μες την ψυχή,
καθώς αναχωρούσα απ’ το νησί, εκεί στην προκυμαία.

Share

Εξομολογήθηκα σε χαρτί λευκό με στοιχεία μαύρα σε κύκλους και γραμμές περισσότερο κοφτερές από μαχαίρι και καρίνα πλοίου.

Share

Δεν έφταιξα όταν βυθίστηκα
μες τα γαλάζια μάτια σου,
μα έφταιξα όταν φοβήθηκα
πως θα πνιγώ μέσα σ’ αυτά.

Δεν έφταιξα που έχανα
τον κόσμο μες τα χείλη σου,
μα έφταιξα που νόμισα
πως έτσι θα’ ναι όλα τα φιλιά.

Share

Σαν βράχος που ατενίζει τις θάλασσες,
που δέχεται την μανία της φύσης των
που λάμπει στο φως της αλμύρας των
που ζει στην αγκαλιά των θεών των
που ξέρει τι είναι βράχος και τι θάλασσα,

Share

Στις ρωγμές του ονείρου ο χειμώνας μια βόλτα….
οι σταγόνες βροχής στων ματιών το παρ -μπριζ, ταξιδεύουν σα νότα,
στου ανέμου τη ράχη η αφή ζωντανή, ανασαίνει υγρή των δαχτύλων την άκρη.