Φύλλο κίτρινο… θύμηση του ωραίου…

Share

Τζένη Κουφοπούλου

Σαν τα πεσμένα φύλλα
θέλω να’ναι ο θανατός μου…
Κίτρινος, ήσυχος, απλός,
σαν την ανάσκελη ανάμνηση των φύλλων!
Μια μετουσίωση της ύλης αδερφής,
σε αιωνιότητα με άμφια αγάπης. Continue reading “Φύλλο κίτρινο… θύμηση του ωραίου…”

“Του Φιόρου και του Μισεμού”

Share

“Του Φιόρου και του Μισεμού”, της Διονυσίας Μούσουρα

Γράφει η Μίνα Ταβουλάρη.

Η πρώτη φορά που “άκουσα” για τη συγγραφέα Διονυσία Μούσουρα, ήταν το 2015. Είχε παραχωρήσει τότε, μια εξαιρετική συνέντευξη για το ένθετο “Τέχνης Λόγια”, το οποίο κυκλοφορούσε με την εφημερίδα ” Ημέρα της Ζάκυνθος”, στην καλή συνάδελφο και φίλη Katerina Demeti! Δυό χρόνια μετά, έχω την τιμή να τη φιλοξενώ στη σελίδα μας!

Χρειάστηκε μόλις, μια εβδομάδα για να διαβάσω το βιβλίο της με τίτλο “Του Φιόρου και του Μισεμού”, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Περίπλους. Πρόκειται για συλλογή διηγημάτων που έχουν ένα κοινό χαρακτητιστικό. Κάποια ολόκληρα, κάποια σε μεγάλο μέρος τους, δεν αποτελούν μυθοπλασία αλλά πραγματικότητα! Continue reading ““Του Φιόρου και του Μισεμού””

Η Παρέα στο «Τυγάνη»

Share

Άρις Αντάνης

TANGO (Em)
Χάθηκες ξαφνικά, απ’ το στέκι μας, φίλε
πιάσε το κινητό κι ένα μήνυμα στείλε,
τα παλιά μην ξεχνάς, την παρέα θυμήσου,
όλοι οι φίλοι ποθούν να βρεθούνε μαζί σου.

Κάνε κάτι λοιπόν, μην αργείς να γυρίσεις,
με τραγούδι απαλό τη σιωπή σου να λύσεις,
στο «Τυγάνη» θα βρεις μια γωνιά ν’ απαγκιάσεις
κι οι θαμώνες ζητούν την κιθάρα να πιάσεις. Continue reading “Η Παρέα στο «Τυγάνη»”

Βουβή Σύγκρουση

Share

Η Βουβή Σύγκρουση δύο Τιτάνων της Ελληνικής Λογοτεχνίας: του Νίκου Καζαντζάκη και του  Άγγελου Σικελιανού

Δρ Πιπίνα Έλλη (Dr Pipina D. Elles )

Την πρώην σύμπνοια ανάμεσα στους δύο ποιητές, την παραμερίζει μία βουβή σύγκρουση, η οποία έρποντας ανάμεσά τους, ωθεί στην απομάκρυνση του ενός από τον άλλον. Ο Καζαντζάκης διανύει μία περίοδο κατά την οποία, καθώς δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του, και κυρίως σε σχέση με τις προσδοκίες του πατέρα του[1] για το άτομό του, καταλήγει σε υπερβολικό άγχος και θέλει να πεθάνει[2]. Το άγχος του συνδέεται επίσης με την απομάκρυνσή του από τον Σικελιανό, στην οποία πιθανόν να συνέβαλε και η κοινή απογοήτευσή  τους, εξαιτίας της άγονης αναζήτησής τους για κοινόβιο. Επιπλέον το γεγονός ότι ο Σικελιανός έχει την οικονομική άνεση να συγκεντρωθεί με επιτυχία αρχικά στην ποίησή του και αργότερα στην Ιδέα της Αναγέννησης των Δελφικών Εορτών, είναι αρνητικό στοιχείο στην σχέση του με τον ετούτον. Ο Καζαντζάκης θεωρεί όλες ετούτες τις προσπάθειες του Σικελιανού αρνητικές για την ποίησή του, και ακόμη περισσότερο γιατί ο ίδιος παλεύει για την εξασφάλιση οικονομικών πόρων απαραιτήτων στην πνευματική του δημιουργικότητα. Continue reading “Βουβή Σύγκρουση”

Σαλαμίνας Ιερά Ναυμαχία

Share

Ιωάννης Παναγάκος

Ω, αοίδιμη ναυμαχία!
Μνήμη αιωνία ουσίας ανόθευτης,
ευδώρων στενών Σαλαμίνας.
Ξεκίνημα της ιστορίας της ναυτικής, πασιφαές.
Στου κόσμου τα πλάτη ο πρώτος ακήρατος χρόνος.
Του κόσμου η μέγιστη νίκη·
η πιο τρανή, του φωτός του ελεύθερου·
στα ξύλινα τείχη…
Κι απ’ της ελιάς κλωνάρι, της ιερής,
τρυφερός βλαστός στης νίκης το δρόμο,
να φέγγει τον οιωνό τον άσβεστο,
στου Κυχρέα τα στενά ειμαρμένη·
της ανδρείας, του φωτός ειμαρμένη·
της ανδρείας, του κοινού των Ελλήνων. Continue reading “Σαλαμίνας Ιερά Ναυμαχία”

The Missing Pieces

Share

Research sheds light on the missing persons of Cyprus who disappeared without a trace during the Turkish invasion of 1974. Andrea Stylianou talks to “Neos Kosmos” about her academic achievements and being a human rights advocate.

Having a deep interest in human rights and listening to stories told by many new migrants arriving in Australia while a NewsCorp Australia reporter set Andrea on a new path. She started a journey to investigate the story of how she had arrived in Australia as a two-year-old with her family in 1975 after they became refugees from the Turkish invasion of Cyprus in 1974. Continue reading “The Missing Pieces”

Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!

Share

……
“Όλα τελειώνουν και μόνο το φθινόπωρο παραμένει
αιώνια νέο σαν τα πιο λυπημένα ποιήματα.
Δωσ’ μου το χέρι σου…” Τ. Λειβαδίτης

Τη σκέψη μου πάρε…
….  ν’ αντιστρέψω θέλω τη μοίρα αυτού του κόσμου
να τη βάλλω σ’ένα πλεούμενο-στίχο
στη νότα ενός βιολιού, στην επιθυμία της καρδιάς για αιωνιότητα…
Να σκάψω εντός μου μια βραδιά,
να ξεριζώσω όλα τα λυπημένα ποιήματα,
σ’ ένα χαρτί πλωτό να τ’ αποθέσω,
πάνω στο χάρτη των χεριών τις διαδρομές ν’αλλάξω
να’ρθουν οι μοίρες των καιρών Continue reading “Συνομιλία με τον αγαπημένο ποιητή!”

Εραστές του ονείρου και του φόβου

Share

Δάση, λιβάδια, πράσινοι αγροί,
παλιά τετράδια, αλλοτινοί καιροί,
λιόλουστες μέρες, ξάστερες βραδιές,
αγνές αγάπες σε άμαθες καρδιές,
του ονείρου και του φόβου, οι εραστές.

Λίμνες ποτάμια, γάργαρα νερά
ξένοιαστα γέλια κι ανέμελη χαρά,
εξατμιστήκαν στου ανέμου την πνοή
μέσα απ΄ τα χέρια, που χτίζαν τη ζωή,
του φόβου και του ονείρου, οι νοσταλγοί. Continue reading “Εραστές του ονείρου και του φόβου”

Η Ελλάδα είναι ο… Τρόπος μου!

Share

 

Πώς βλέπω…
Πώς ριγώ
Πώς γράφω στα τετράδια τα κύματα…
Πώς ερωτεύομαι του γλάρου , τα πετάγματα..
Πώς αγαπώ τις λέξεις, τα σκιρτήματα…
Ελλάδα είναι ο τρόπος για να ζω, με των νησιών τις συλλαβές
και των βουνών καμπυλωτές περισπωμένες, Continue reading “Η Ελλάδα είναι ο… Τρόπος μου!”