Σελήνη

Share

Πελώριος δίσκος, χάλκινος, απόψε η σελήνη.
Αφήνει τη σφραγίδα της στην παγωμένη νύχτα.
Μνήμες ξυπνά. Ανήσυχη η καρδιά, πώς δραπετεύει!

Κρυφές οι σκιες, ανήλιαγες.
Διάττοντες του χρόνου…
κι ως ανεβαίνει μαγικά,
κρύβεται μεσ’ τα πεύκα
σαν διαγράφουν σιωπηλά
τ’ ανέμου τις ανάσες…

Ν’ άδραζα τον χρυσάργυρο, να τον ‘φτιαχνα ασπίδα,
να προστατεύσω την μικρή, εφηβική αχτίδα,
που σφράγισε την νύχτα μου
και ξύπνησα γυναίκα…

Please Login or Register to see the link.

(C) Γιώτα Στρατή, ΝΥ

Please Login or Register to see the link.

3 Replies to “Σελήνη”

  1. Απλό και σύντομο το ποίημα σου Γιώτα, μα γεμάτο ποιητική και οπτική ομορφιά. Μου ξύπνησε και μένα μνήμες!

  2. Χαίρομαι που γράφτηκα στη ιστοσελίδα της Διασπορικής Λογοτεχνίας.

  3. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΘΕΜΑ Η ΣΕΛΗΝΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ. ΣΑΠΦΩ, ΖΩΗ ΚΑΡΕΛΛΗ….Κ.Α. ΣΥΝΥΦΑΣΜΕΝΗ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.. ΟΜΟΡΦΟ ΠΟΙΗΜΑ, ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΓΡΑΦΗ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ, ΠΡΟΣΕΓΜΕΝΗ ΣΤΟ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΌ ΤΗΣ..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *