Της αγάπης

Share

Χάζεψε η σελήνη στην αυλή, την πρόφτασε ο ήλιος
και ξέντυσέ της τ’ αργυρά, έκλεψε τα χρυσά της.
Έσπειρε η παπαρούνα, κόκκινο, το αίμασ το χωράφι
και μάτωσε το πρωινό στις όμορφες ραχούλες.
Ροδίζει η αυγούλα από ντροπή, σκεπάζει το ροδάμι.
Σπάζει η ροδιά ροδόσταμο και το μελίσσι μέλι.
Όπου αυλή και γιασεμί, όπου ελιά κι ασήμι.
Όλου του κόσμου οι μάγισσες, όλες οι ομορφούλες,
βάζουν στα χείλη βύσσινο, βασιλικό στον κόρφο,
καρφώνουν στο πέτο τ’ όνειρο, τη λυγαριά στη μέση,
στολίζονται, χτενίζονται και βγαίνουν στο σεργιάνι.
Πιάνει κι ο έρωτας χορό στα πέταλα των ρόδων,
φιλεί τους νιους στο μάγουλο, φιλεί τις νιες στα χείλη,
σκορπίζει μοσχοκάρυδο, αλιφασκιά, κανέλα.

Ξέχασε χτες η χαραυγή τ’ αηδόνι να ξυπνήσει
κι αποκοιμήθηκε ο νιος ύπνο γλυκό του ονείρου.
Ήρθε ν’ απλώσει η άνοιξη στο φράχτη τα προικιά της
να μπαίνει απ’ το παράθυρο να δει τη λεβεντιά του.
Σκύβει, φιλεί τα μάτια του, χαϊδεύει τα μαλλιά του,
στέλνει τ’ αηδόνια στις πρασιές και τη δροσιά στο δάσος,
τις μαργαρίτες στις αυλές να παίξουνε κρυφτούλι.

(c) Νίκος Πιπέρης
(ποιητική συλλογή “Πυγολαμπίδες Των Ονείρων”, εκδόσεις Τσώνη, Μελβούρνη,  2010)

Copyright secured by Digiprove © 2010

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *