Απαγγέλει ο λογοτέχνης Ιάκωβος Γαριβάλδης
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Γύρισες,
στα γνωστά σου τα λημέρια ξένε
ψάχνοντας στον αέρα μυρωδιά ‘πό γιασεμί
Γρήγορα
βρέθηκες στου χωριού τα καλντερίμια
με μόνο φίλο μια καρδιά που νοσταλγεί
Τρόμαξες,
σαν άκουσες τα χελιδόνια,
και μύρισες ζεστό χωριάτικο ψωμί
Ρώτησες,
για το φίλο που πριν χρόνια
καθόσουνα στο ίδιο το θρανίο συ παιδί.
Πάτησες,
το ίδιο της πατρίδας χώμα
σου φάνηκε στο μέγεθος μια πιθαμή
Κι έφυγες,
όπως τότε, κάποια μέρα
αφήνοντας μόνη τη μηλιά μες στην αυλή
Νέα σαν ήταν
γέμιζε τον τόπο μήλα
κι έστηνε μπόι στα ουράνια κάθε αυγή
Μόνο αυτή
σου έσβησε μια δίψα
που συ την έκανες υπόσχεση στερνή…
© 2010 Ιάκωβος Γαριβάλδης
About Garivaldis Iakovos
Iakovos (founder of Diasporic Literature Spot) was born in Thessaloniki Greece, and arrived in Australia as a migrant in 1970. He has studied Computer Science and is an Approved U2 Developer / Administrator with IBM.
He has been writing poetry (in both Greek and English) since he was a child and here in Australia was President of Hellenic Writer's Association of Australia between 1993 and 2004.
He founded the first bi-lingual literature website in Australia in 1997, organised the first book exhibition of the works of writers from Greek origin in Australia. Together with Costas Athanasiou organised the first photographic exhibition of writers' portraits of Greek origin in Australia and was the first to research literature on the internet by Greeks of Diaspora, a paper which was presented at the Flinders University Conference of Greek Research in 2005 and published in the University's bi-annual research journal.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, έφτασε στην Αυστραλία το 1970 και υπηρέτησε σε πολλούς παροικιακούς οργανισμούς. Γράφει λογοτεχνία στην Ελληνική και Αγγλική από παιδική ηλικία.
Μηλιά η ξένη,
Ένα φιλοσοφικός επιτάφιος που μας αγκαλιάζει όλους εμάς,
που εκεί που πάμε, μάλλον εκεί που μας πάνε ο καθένας μας θα θρηνεί
για την ξένη ελιά, το ξένο κυπαρύσσι, .
Αχ! νάχαμε δυο ζωές; αλλά δεν είναι έτσι, τότε δεν σου μένει τίποτε άλλο μαζί με τα γεράματα και τα δάκρυα για την χαμένη Πατρίδα…
κι ένα ϊσως, που όμως είναι ουτοπικό
Γαβριήλ
Νέα Υόρκη
Γαβριήλ ,
Εμείς νοσταλγικοί θα μείνουμε πάντα για τη μηλιά, την ελιά, την κυδωνιά… Που πίσω κρύβουν τα πιο αγνά μας συναισθήματα για τους τόπους στους οποίους ανήκουμε.
σ’ ευχαριστώ φίλε μου
Ιάκωβος