LovedAppleTree
Share
Απαγγέλει ο λογοτέχνης Ιάκωβος Γαριβάλδης

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

 

Γύρισες,
στα γνωστά σου τα λημέρια ξένε
ψάχνοντας στον αέρα μυρωδιά ‘πό γιασεμί

Γρήγορα
βρέθηκες στου χωριού τα καλντερίμια
με μόνο φίλο μια καρδιά που νοσταλγεί

Τρόμαξες,
σαν άκουσες τα χελιδόνια,
και μύρισες ζεστό χωριάτικο ψωμί

Ρώτησες,
για το φίλο που πριν χρόνια
καθόσουνα στο ίδιο το θρανίο συ παιδί.

Πάτησες,
το ίδιο της πατρίδας χώμα
σου φάνηκε στο μέγεθος μια πιθαμή

Κι έφυγες,
όπως τότε, κάποια μέρα
αφήνοντας μόνη τη μηλιά μες στην αυλή

Νέα σαν ήταν
γέμιζε τον τόπο μήλα
κι έστηνε μπόι στα ουράνια κάθε αυγή

Μόνο αυτή
σου έσβησε μια δίψα
που συ την έκανες υπόσχεση στερνή…

© 2010 Ιάκωβος Γαριβάλδης


2 Comments so far:

  1. Μηλιά η ξένη,

    Ένα φιλοσοφικός επιτάφιος που μας αγκαλιάζει όλους εμάς,

    που εκεί που πάμε, μάλλον εκεί που μας πάνε ο καθένας μας θα θρηνεί
    για την ξένη ελιά, το ξένο κυπαρύσσι, .

    Αχ! νάχαμε δυο ζωές; αλλά δεν είναι έτσι, τότε δεν σου μένει τίποτε άλλο μαζί με τα γεράματα και τα δάκρυα για την χαμένη Πατρίδα…

    κι ένα ϊσως, που όμως είναι ουτοπικό

    Γαβριήλ

    Νέα Υόρκη

  2. administrator says:

    Γαβριήλ ,

    Εμείς νοσταλγικοί θα μείνουμε πάντα για τη μηλιά, την ελιά, την κυδωνιά… Που πίσω κρύβουν τα πιο αγνά μας συναισθήματα για τους τόπους στους οποίους ανήκουμε.

    σ’ ευχαριστώ φίλε μου
    Ιάκωβος

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>