Γυμνοί Άγγελοι
Share

μικρό μνημόσυνο για τη Μικρασιατική καταστροφή

1ο Διεθνές Βραβείο «Giovanni Gronchi»
Πίζα Ιταλίας
για την ανέκδοτη ποιητική συλλογή με τίτλο
«Προσφυγιά – Αρμονίας κατάλυση»
Φθινόπωρο 2004
επίσης ΑΡΙΣΤΕΙΟ από το Κελαινώ-Ξάστερον

Το εισαγωγικό ποίημα από την Ποιητική Υμνωδία “Προσφυγιά – αρμονίας κατάλυση”


Γυμνοί άγγελοι

Το λιθόστρωτο ιδρώνει από τα δάκρυα που πέφτουν.
Τα χαρούμενα παιχνιδιστά βήματα
των ανέμελων αγγέλων
χαθήκανε στο λαγούμι του πόνου.
Κι ούτε η βροχή θε να ξεπλύνει ποτέ
Ετούτα τα ματωμένα δάκρυα.
Αυτός ο πεζόδρομος, εκείνος ο δρόμος,
Οι πέτρες  που πόνεσαν πολύ,
Τα χόρτα που βάφτηκαν άλικα από πίκρα,
Οι τοίχοι και τα δέντρα και τα ουράνια
που κοκκίνισαν από ντροπή
και τ’ αγκάθια που τ’ αγιάσανε
τα πόδια τα γυμνά, γυμνών αγγέλων,
ετούτα κι άλλα, αμέτρητα, πολλά
μια παύση ακόμα λυγμού
στην πικρή τους ιστορία.
Μια στάση ακόμα.
Μη προσπερνάτε.
Πατήστε το κουμπί, λοιπόν.
Να κατεβούμε. Σε κάθε στάση.
Να δούμε, να θυμηθούμε,
Να πονέσουμε, να μη ξεχνούμε.
Ήταν δικοί μας άνθρωποι.
Ήταν Άνθρωποι.

© Ευαγγελία-Αγγελική Πεχλιβανίδου

Ακολουθούν 15 Στάσεις με πλούσιο και σπάνιο φωτογραφικό υλικό(σελ. 98)

2 Comments so far:

  1. Η μνήμη υποκλίνεται στην καταστροφή και στη θυσία.
    Τουλάχιστον να μάθουμε κάτι από τη θυσία των αθώων αδελφών μας.

  2. admininstrator says:

    ήταν πρώτα άνθρωποι, και κατόπιν δικοί μας άνθρωποι. Ας κρατηθεί η μνήμη τους όσο χρειάζεται για να μην ξανασυμβούν τέτοια γεγονότα στην ανθρωπότητα.

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>