ΑΕΡΑ

Share

Ήμουν πρωτοετής στο σχολείο, δηλαδή στην πρώτη τάξη.
Μας είχαν ντύσει με μπλε στολή δίκοχο και το στέμμα, ΕΟΝ  κάναμε παρελάσεις σηκώναμε το δεξί χέρι ψηλά χαιρετώντας φασιστικά.

Aν θυμάμαι καλά μας ονόμαζαν σκαπανείς… Οι τοίχοι ήταν γεμάτοι με μεγάλες φωτογραφίες του τότε Κυβερνήτη Ι. Μεταξά να παροτρύνει τους αγρότες ” Ούτε μια σπιθαμή γης να μην μείνει ακαλλιέργητη”.

Κατά κάποιον τρόπο ήταν όλα τα πράγματα σε μια τάξη, υπήρχε τάξη στο κράτος, τραγουδάγαμε τον ύμνο της νεολαίας, (Στην γλυκeιά μας την πατρίδα την τρανή και ιστορική Συ απόμεινες ελπίδα νεολαία Ελληνική…)

Ξάφνου ακούσαμε τις καμπάνες να χτυπούν, Πόλεμος νίκη των Ελλήνων, τα καφενεία γέμισαν με αφήσεις και τη νικήτρια λέξη ΑΕΡΑ… κάθε μέρα που περνούσε καινούριες κωδωνοκρουσίες, τα τραγούδια της Σοφίας Βέμπο στη μόδα κι εμείς τα πιτσιρίκια τραγουδάγαμε …Και μια νύχτα με φεγγάρι την Ελλάδα πάει να πάρει! Βρε το φουκαρά!!!…

Τι αναπολώ;

Μα την παιδική αθωότητα
αυτή που χάθηκε!

Γαβριήλ Παναγιωσούλης

Νέα Υόρκη

[youtube dR6aaToAaWM]

7 Replies to “ΑΕΡΑ”

  1. Γαβρίλη μου,
    με τις ατέλειωτες αναμνήσεις…

    … με συγκίνησε πάρα πολύ, όμως το τραγούδι του Σφακιανάκη! η ξεχωριστή φωνή του , υπέροχος συνδιασμός με τα λόγια για την Πατρίδα… κι εκεί που νόμισα : -τί τάχα μπορεί να πουν (!) για τη πατρίδα, ένας κόμπος στο λαιμό κι ένα καταπιεσμένο δάκρυ (πόσο μας έχει λυπήσει η κατάσταση στη πατρίδα…) αναπήδησαν… κι είπα να γράψω τούτες τις λέξεις. Εύγε, Νότη! Υπέροχο!
    “…πατρίδα μου, αγαπημένη, ποια κατάρα σε βαραίνει…”
    Ζήτω η Ελλάδα!
    Υιώτα Στρατή
    “αστοριανή”
    Νέα Υόρκη

  2. Κ.Γαβριήλ,
    μνήμες αλλά και επίκαιρες έννοιες.
    Μετά εξήντα και πλέον χρόνια ο Αέρας λιγοστός .
    Και εαν την πήραν σε μια νύχτα;
    Άραγε τι θα γίνει με τον φουκαρά;
    Σταύρος Θεσσαλονίκη

  3. Ευχαριστώ την κ. Υιωτα Στρατή, τον κ. Σταύρο Ανθόπουλο που απάντησαν σε αυτό το δημοσίευμά μου για την επέτειο του ΟΧΙ.

    Εχουν περάσει πολλά χρόνια και όμως νομίζω ότι ήταν χθες

    Ευχαριστώ

    Γαβριήλ

  4. Μ’ αγαπητέ μου Γαβριήλ… ήταν χθες
    που γιόρταζε όλη η χώρα τέτοια μέρα
    ήταν χθες
    που σήκωναν οι δρόμοι τόση παιδική σκόνη
    καθώς τα μαύρα τους παπούτσια
    χτυπούσαν ρυθμικά την άσφαλτο
    τα χείλη τραγουδούσαν εμβατήρια
    με την καρδιά χτυπώντας στο ρυθμό
    στο άκουσμα του ήχου από τα τύμπανα
    να θέλει να πετάξει από τα στήθεια
    και ν’ αγκαλιάσει με περηφάνεια όποια βρει μπροστά της
    γαλανόλευκη.

    Ναι ήταν χθες…
    όσο για το σήμερα
    πού πήγε τόση περηφάνεια;

  5. Εκλεκτέ φίλε Γαβριήλ Παναγιωσούλη
    Μικρό αλλά τόσο μεστά επίκαιρο, πονεμένο, γεμάτο φλόγα από ψυχή το πόνημά σου που έκανε όλους τους προηγούμενους σχολιαστές να προσθέσουν μια ποιητική πινελιά με τα σχόλιά τους.
    Ο Αέρας όσο πάει λιγοστεύει στην Ελλάδα μας
    Οι μεγάλοι ενδιαφέρονται μόνο για τον αέρα τον κούφιο της μόδας και της καλοπέρασης (όχι όλοι ευτυχώς) και
    τα παιδιά μας αγνοούν, δεν έμαθαν και δε μπορούν να προστατευθούν και πηγαίνουν …όπου φυσάει ο άνεμος…

  6. Αγαπητή μου, κ. Ευαγγελία-Αγγελική Πεχλιβανίδου
    Με εντυπωσίασε το “εκλεκτός φίλος” μια τιμητική διάκριση από εσάς.
    χίλια ευχαριστώ

    Με εκτίμηση
    Γαβριήλ Παναγιωσούλης

    1. Δε ξέρω αν πάει στην προσωπική σας αλληλογραφία, αλλά
      ήθελα να σας στείλω τις ευχές μου για Χρόνια πολλά και γεμάτα δημιουργία
      για τη σημερινή ονομαστική σας γιορτή
      Ευαγγλία

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *