Share

Νίκος Πιπέρης
“Πυγολαμπίδες των Ονείρων”

Οι μέρες μου σκόρπιες στους αγρούς και στις θάλασσες
κι οι νύχτες ξημερώνουν λουφιασμένες
στις αναμνήσεις μιας νιότης που βασίλεψε με τον ήλιο
που έφυγε με τα χελιδόνια του Φθινοπώρου.
Τα γυμνά μου πόδια σημαδεύουν το πέρασμά μου
αφήνοντας πίσω τους ματωμένα χαλίκια.
Με τα χέρια μου αγκαλιάζω τις ασημένιες ανταύγειες
που πέφτουν από τα φύλλα της γέρικης ελιάς
που από καιρό στολίζει τον κήπο μου.
Το δεφτέρι που κρατούν οι πιστωτές μου χρόνια τώρα
γέμισε βερεσέδια και υποσχέσεις.

Ήρθαν στην πόρτα μου αποβραδίς
να πάρουν τους τόκους και τα δανεικά.
Τώρα είναι άλλοι που τα χρειάζονται
“Σήμερα δικά μου αύριο δικά σου…”
Θα κρατήσω πάντως τ’ ασήμι της ελιάς
το φλοίσβο των κυμάτων, το άρωμα της λυγαριάς
και μια τρίλια του τζίτζικα
και του κοκκινολαίμη.
Θα είναι αρκετά απ’ τη νιότη που πέρασε.
Θα είναι αρκετά μέχρι την άλλη μου νιότη.

© Νίκος Πιπέρης

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>