Αμμόχωστος, Ιούνιος 1974

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Ο κόσμος του μια παραλία
Άμμος ψιλή για να γλιστρά
Στις εσοχές  της μνήμης
Φτυαράκια , κουβαδάκια πλαστικά
Αφημένα στην ειρηνική επέλαση του κύματος
Δίπλα το κάστρο του χτισμένο
Θεμελιωμένο σε μια ανυπεράσπιστη Αγάπη
Ομπρέλες πολύχρωμες , ορθάνοικτες στον ΄Ηλιο
Σαν προσευχή, σαν λιτανεία των χρωμάτων
Εμπρός στο φωτοδότη, ζωοδότη Μάστορα του Σύμπαντος
Μία βαρκούλα αμολιόταν κάθε τόσο
Να χαθεί στον έρωτα του φλοίσβου
Μία φωνή συλλάβιζε στην καθαρότητα του ύδατος
Το μακρύ, απάνεμό του καλοκαίρι…
Πότε περάσαν οι αιώνες των στιγμών;
Λες και σταμάτησε ο χρόνος
Κολλήσανε πεισματικά οι δείκτες
Στην Πύλη απωλεσθέντων Παραδείσων
Κι από ρολόγια γίνηκαν πυξίδες
Μιας ατερμάτιστης βουής από ψυχών τα έγκατα
Και ενός ψίθυρου γλυκόλαλου
Από τα χρόνια εκείνα των Ηλιοτροπίων

© Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου
Κύπρος

One Reply to “Αμμόχωστος, Ιούνιος 1974”

  1. Γεια σου Ελένη. Με ευχαριστεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι βρίσκεται ακόμα μια αξιόλογη Κύπρια στη λογοτεχνική μας στοά. Η ποίησή σου σίγουρα αγγίζει όλους μας αλλά ιδιαίτερα όσους από μας τραυματιστήκαμε από το δράμα της Κύπρου μας. Το όνομά σου μου έφερε στη μνήμη την φίλη Ξένια που γνώρισα ραδιοφωνικά και προσωπικά πριν από λίγα χρόνια. Εύχομαι να μπορέσουμε να ανταλλάξουμε αρκετές ποιητικές εμπειρίες μέσα από αυτή την διασύνδεση.
    ΄Αντρια

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *