Κύπρος, το Μαρτυρικό νησί της Αφροδίτης

Share


Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου
Έπαινος στον 9ο Διεθνή Διαγωνισμό Βαυαρίας
με θέμα: Κύπρος, το μαρτυρικό νησί της Αφροδίτης

Στη δίνη των καιρών

Tην είδα πάλι χτες πανώρια, κυματοκρατούσα
Mε τα δυο χέρια της λειψά σαν πόθοι ανομολόγητοι
Έσκυβε , έπαιρνε με τη ματιά της τους αφρούς
Τους ζύγιαζε καλά στο πεπρωμένο της
Τη γύμνια μάταια να κρύψει προσπαθούσε
Δεν κρύβεται η τόση Ιστορία των Ανθρώπων που αγάπησαν
Στο Νότο κι αν γεννήθηκε αγνάντια η θεά προς το Βορρά κοιτούσε
Λες και κρατούσε τα μελλούμενα σ’ ένα βαθύ της βλέμμα
Τότε στα πέτρινα τα στήθια βαρύς σηκώθη του πολέμου στεναγμός
Kι είδα τους νιους σε μία νύχτα μέσα να γερνάνε
Γυναίκες είδα να θρηνούν για τα νυφιάτικα στολίδια που δε φόρεσαν
Φωτιές να καίνε τα τραγούδια που φυτεύαν στις αλάνες  τα παιδιά
Σαν στάρι να τρανέψουνε και τη ζωή να προσκυνήσουν
Βουή μεγάλη τότε σήκωσε η Θεά , παράπονο κι οργή συνάμα
Τις Μοίρες κάλεσε  να παίρνουν μακριά τα φονικά
Κι ύστερα, απ’ της καρδιάς τα μέρη, με το σταυρό σημαδεμένα
Τα δυο της μπράτσα ρίχτηκαν στη θάλασσα, βρήκαν αιώνων την τροφή
Και πήραν να μακραίνουν  τους καρπούς και τ’ ακροδάχτυλα
Να πλάθουν σχήματα σε κίτρινο και σε χρυσό του ΄Ηλιου
Να’ ρθει η ελπίδα να κουρνιάσει σαν πουλί ξεστρατισμένο

© Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *