Αιγαίο

Share

Γαβριήλ Ε. Χριστοφορίδης

Με τη σχεδία ταξιδιάρη νου
σε ξαναβρίσκω γαλάζιο όνειρό μου
μήτρα του Ποσειδώνα κι’ έρωτα Αιγαίο.

Με τα θαλασσοπούλια
χρυσώνω τα φτερά μου
στ’ αναλυτό χρυσάφι
που ποντίζουν οι ουρανοί
στην άβυσσο τη γαλανή.

Γλάροι δύτες μυθικοί
που πέτρωσαν για να ριζώσουν
στα σπλάχνα σου Αιγαίο
τα φωτεινά σου ασπρονήσια,
Κάστρα για τους επίβουλους
ξενία για τους μύστες.

Πλανιέμ’ εκεί
με τη καρδιά ν’ αναπηδ’ απ’ το κάλλος
το νου ν’ ανακαλεί τις μνήμες
απ’ το βυθό του χρόνου
Και σαν, αφροσυρμή
στα βράχια ή σ’ αμμουδερές
Σειρηνικά κοιμίζεις
κι όταν ανατριχιάζεις
αναδιπλώνεσαι αφρισμένη
απ’ των ανέμων το μαστίγωμα
βογγάς και φοβερίζεις
γλυκειά ‘σαι θάλασσα
Αιγαίο αγαπημένο!

© Γαβριήλ Ε. Χριστοφορίδης
από την ποιητική συλλογή “Αλκυώνες”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *