Ελλάδα χώρα του Φωτός

Share

Νίκου Μπατσικανή
Α΄ Βραβείο Διεθνούς Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Γερμανίας
2006, Συλλόγου Τέχνης κι Ελληνικού Πολιτισμού Μονάχου

Στης χώρας μου τα περβόλια
ευωδιάζουν Λαμπρή τα μεσοφόρια της άνοιξης
καθώς ανηφορίζει ο Απρίλης.
Με το γαρούφαλλο του ήλιου ανθισμένο
πουρνό-πουρνό κινάει δραγάτης-ποιητής
να προλάβει πριν αυγατίσουν κι άλλο οι αξίες.
Το Δελφικό φως ακρίβυνε στις μέρες μας
χαθήκαν τα Ιδανικά, οι Θερμοπύλες στέρεψαν
δεν πηγάζουν πια «Μολών λαβέ» και «Όχι».
Μανταλωμένο μυστικό η διχόνοια της φυλής μας
καίει πυρωμένο σίδερο βαθιά στα φυλλοκάρδια.
Μα κάποιοι εδώ, βαπτισμένοι στο λόγο του Μακρυγιάννη
έχουμε ακόμα λόγους να παλεύουμε αντρίκια
για την πιόμορφη Γλώσσα, το Μέτρο, το Ρυθμό…
Την Παναγιά ’χουμε μπροστάρη κι οδηγό
’τί είναι βαρύ το τίμημα  Έλληνας να λογιέσαι.
Ασήκωτες υδρίες οι Τέχνες των προγόνων μου
αστείρευτες πηγές η Γνώση κι η Σοφία
κρυμμένοι στο βυθό του νου μας αμφορείς.
Στην αγκαλιά της θάλασσας, σε κύματ’ αφρισμένα
κοιμάται η πατρίδα μου, χιλιάδες χρόνια τώρα.
Τρικάταρτα όνειρα διαβαίνουν τα περάσματα
οι Συμπληγάδες άπειρες, μα ο στόχος φάρος αναμμένος.
Πού να χωρέσ’ η ομορφιά στα πέλαγα της σκέψης;
Η μάνα-γη στα λούλουδα, το έαρ μες τα κρίνα
ξωκλήσια ταπεινά, κάστρα ψηλά Βυζαντινά…
Μούσα πολύτροπη-ζωή, μέθυσα ευτυχία.
Μες την ατέρμονη του χρόνου τροχαλία
για όλου του κόσμου το Πνεύμα και το «Αύριο»
έχω καθήκον ιερό να σύρω πρώτος το χορό
σαν το Χριστό ν’ αναστηθώ, Ζορμπάς να ξαναγίνω.

Νίκος Μπατσικανής

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *