Νίκος Νομικός

α’

Αμυδρό του φεγγαριού το φως
και στο νυχτερινό παράθυρο
μοναχική ορθώνεται η φυλλωσιά
της λύτρωσης, απ’ τον μεγάλο αγώνα.
Η νύχτα πάντα με γεμίζει προσφορές
με τα λυχνάρια της ασκητικής
από τα χρόνια εκείνα των Κεράμων[1]
με βήματα και σύμβολα παλιάς μυσταγωγίας
έτσι που να ‘χει ο μισεμός περαστική ηλικία.
Απόψε απλώνεται παθητική η σκιά
στου αρχάγγελου τα χέρια
κι αρχίζουν οι αλλοτινές μου ζωγραφιές
να λιώνουν στα πρωτοβρόχια
στ’ ανέπαφο σημείο της καρδιάς
που διώχνει τρικυμίες.

β’

Σε όλες τις μέρες της ανάστασης
του τιμίου φωτός, έχει κρεμάσει
η συννεφιά στα μάτια του δικαίου
των παθών μου τον τάραχο.

Κι ερωτώ τον Φιλάδελφο μου Ιππότη
με την μεγαλοσύνη της ρομφαίας του
μήπως τελειώνουν οι δημιουργίες
στις μέρες μου.

Μήπως δεν βιάστηκα να προλάβω
τ’ αλύπητα χρέη μου
και να μη διάβασα σωστά
τον κανόνα των αγίων παθών;

Μ’ έταξε όπως βλέπεις, η αιώνια μάνα μου
να προσέχω τα έργα, και τις μέρες της
σαν έρχεται να με σώσει
μια πλημμύρα ανοιξιάτικη
στην οδό της κρίσης.

Νίκος Νομικός
Σεπτ. 2010
Το ποίημα ανήκει στην 9η συλλογή
“Πορεία της βαθιάς πηγής”

[1] Κέραμοι -περιοχή της Αλεξανδρείας με τον αρχαίο ναό του Άμμωνος

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>