Το κάστρο

Share

Γιώργος Μαρινάκης
Α’ Βραβείο στον διαγωνισμό
της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών – 2007

Σαν αντικρίζω των τειχών τους πέτρινους τους πύργους
που στέκονται αμίλητοι, γκρίζοι και γερασμένοι,
ακούω τους απόηχους από κλαγγές των όπλων,
από βολές των κανονιών και από κραυγές της μάχης.

Κοιτώντας τα χαλάσματα απ’τις ορδές βαρβάρων
και θυρεούς κατακτητών που πέρασαν και φύγαν,
νοιώθω το απέραντο κενό της ματαιοδοξίας
και τις βουλές τις άπληστες των σκοτεινών τυράννων.

Το κύμα σμίλεψε βαθιά τα γκρίζα τα λιθάρια
κι ο χρόνος σάπισε γοργά τα φονικά κανόνια,
μα τα φαντάσματα ψυχών που γίνανε θυσία
γυρνάνε ακόμα στις στοές και στων τειχών τις πύλες.

Αυτός ο χώρος που έζησε της ιστορίας τις δίνες
και θυσιαστήριο έγινε για ανίερες αιτίες,
τώρα είναι τόπος θαυμασμού ως έργο των ανθρώπων
μα και μνημείο περίσκεψης της μοίρας των πολέμων.

Μα σαν το απόβραδο θα δω το φωτισμένο κάστρο
που καθρεφτίζεται γλυκά στην κρυσταλλένια αλμύρα,
οι αισθήσεις μου υπερβαίνουνε το ρου της ιστορίας
και με οδηγούνε να γευτώ εικαστικά τον κόσμο.

Ξεχνώ τους βάρβαρους λαούς, το σίδερο, το ατσάλι,
ξεχνώ πατρίδες και εχθρούς, φιλίες και προδοσίες,
ξεχνώ το αίμα που έτρεξε μες στην καυτή την άμμο
κι αφήνομαι να ναρκωθώ στου κάστρου τη μαγεία.


Γιώργος Μαρινάκης

Awarded, Greek, Hellas, Λογοτεχνία, Ποίηση, , , Permalink

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>