Μέγα, έχεις άλλοθι;
Share

Δρ Ιωσήφ Ιωσηφίδης

Εσύ, που μετακινείς στρατούς σε χάρτες,
λένε, παιδί έφτιαχνες πήλινα στρατιωτάκια.
Μας έστειλες νέους στη Δύση για σπουδές
για τέχνες, επιστήμες, οργάνωση εμπορίου,
μας έστησες φάμπρικες, ναυπηγεία, διοίκηση.

Πες μου Πέτρο: ακούς το άγαλμα του ποιητή*;
Ας τον τυφεκίζουν παλιοί και νέοι κατακτητές,
αυτός χάνεται στο πλήθος, σε φίλους τσιγγάνους,
σώζει αυτό που εσύ δεν μπορείς να υπάρξεις.
Αψηφά σπιούνους κριτές γράφοντας στίχο
έφιππος∙ αν σου βαστάει εφίππευσε να δεις.
Βγάζει σπαθί για τη μούσα του, έτοιμος να πέσει,
ή γίνεται κλαδί να κάθεται το κορίτσι του πουλί.

Εμείς οι νέοι πολεμάμε με πένα αντί με λόγχες,
καταπίνουμε τη σφαίρα που ρίχνεις στον ποιητή,
εμείς η φωνή του αγάλματός του, ο στίχος τσεκούρι
πάνω στους Λούκουλλους που κλέβουν το λαό,
κι εσένα που αγοράζεις απ’ τη Δύση πολιτισμό,
αντί να δοξάζεις κι εκεί να εξάγεις το δικό μας.

Έχασες το άλλοθι να σε καλούμε Μέγα Πέτρο.
Η ουσία δεν είναι η σιδερωμένη σου στολή,
μα των δυο μας η καταξιωμένη αποστολή.

Δρ Ιωσήφ Ιωσηφίδης
Αγία Πετρούπολη-Λευκωσία

_________
* Το άγαλμα του ποιητή Αλεξάντερ Πούσκιν

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>