Το ξόδι του φελλάχου*
Share

Νίκος Νικολαΐδης

Γιατί, καλοί μου μουσουλμάνοι, τον πάτε τόσο βιαστικά;
Αργεί να δύσει ακόμη ο ήλιος κι ούτε
το κοιμητήριο βρίσκεται πολύ μακριά.
Είναι αλαφριά, βέβαια, η κάσα
___________-μια και
τον άμοιρο Χαλήλ τον έφαγε η ζωή, τι
βρήκεο Χάρος άλλο από κόκκαλα
και πετσί;

Όμως διέστε τη Φάτμα
πώς αγκομαχεί!
Είναι βαρύς-βαρύς ο πόνος, βαριά-βαριά
κι η έγνοια που την κρατεί και δεν μπορεί καθώς τον πάτε
με βήμα πένθιμο ν’ ακολουθεί.

Αχ δεν μπορεί να τρέχει και να κλαίει
αχ δεν μπορεί τρέχοντας να μοιρολογεί…
γι’ αυτό, καλοί μου μουσουλμάνοι, αγάλι-αγάλι για να της βολεί
κλουθώντας τον να κλαίει και να λέει, κουνώντας το μαντήλι
το μελιτζανί, πως ήταν αγαθός σαν είχε τις καλές του ώρες
και ήταν γλυκομίλητος πολύ, όταν στα τόσα του τα κόπια
τ’ άφηνε ο μπέης λίγη απολαβή.

Αγάλι-αγάλι, μουσουλμάνοι… αγάλι… ξεμακρύνατε
πολύ όταν έσκυψε στο χαντάκι κι επήρε λάσπη ν’ αλειφτεί.
Αγάλι… λίγα λόγια π’ άνθισε ο πόνος
να βγουν με τον πρεπούμενο ρυθμό,
σα δαχτυλίδια, σα ρουμπίες να κουδουνίσουν… να κυλούν…

” Ετέλεψεν ο κάματος για σένα Χαλήλ; Κι απόμεινε
σε μέ ο μόχθος να γυρίζω το γεράνι, να ξευτυλίζω
το νερό του καναλιού; Μονάχη μου θ’ αρμέγω
την γκαμούζα; Μονάχη μου θα πήζω το τυρί;
και η σβουνιά μονάχη μου θα πλάθω
προσάναμμα για το ψωμί;”

“Νίκος Νικολαΐδης
ο Κύπριος”
Εκδόσεις Διασποράς – 1998

_________________________
* Φέλλαχος (Fellah): Αιγύπτιος αγρότης

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>