Νοσταλγία

Share

Γρηγόρης Χριστίδης

Χελιδόνι ήσουν και κίνησες για να ‘βρεις άλλα μέρη
καινούργιες θάλασσες ν’ αγναντέψεις
καινούργιος αγέρας να σού χαϊδέψη τό δέρμα,
της μίζερης ζωής σου ν’ αλλάξεις την συνήθεια
να ξαναγεννηθείς πάλι στ’ αλήθεια.

Κι έφυγες, πήγες μακριά, κει πού τ’ όνειρο ξέρει
σαν τον νου χαϊδεύει πλανεύτρα σειρήνα,
σ’ ιδανικές πολιτείες δίχως γεύση από πίκρα
κει πού δέντρα σκιάζουν τά χλοερά λιβάδια
κει πού ό αγέρας μυρίζει τού πλούτου τό μύρος.

Κι έλεγες, σαν οι μέρες σου σβήναν ξοπίσω,
κι άλλο χρόνο έχω, ζωή θα νικήσω..,
μα η σάρκα ρημάχτηκε καί ζάρωσε καί σκάφτηκε
κι άσπρισες μες στην προσπάθεια ν’ αλλάξεις συνήθειες
στον τόπο π’ ονειρεύτηκες, τάφο ντόπιων μ’ ίδιες ιδέες.

Κι η νοσταλγία ξύπνησε στά μύχια της ψυχής σου,
φούντωσαν φωτιές πού χρόνια τά σπλάχνα σιγοκαίαν,
πύκνωσε ο χτύπος της καρδιάς,τό πρόσταγμα του νού,
την θάλασσα ν’ αγναντέψεις, τον αγέρα να σε χαϊδεψει
τού τόπου πού σε γέννησε πρώτη στερνή φορά.

Στον τόπο πού σε γέννησε, ήρθες και κούρνιασες
κι ευτυχία έδωσες στου νού τις πικραμένες στράτες,
τα μάτια έκλεισες και με χαμόγελο στεφάνωσες τά χειλη,
τιμή στον τόπο των ενδόξων κι επιφανών προγόνων
πού με φιλόξενη αγκαλιά δέχτηκε τό κορμί σου.

Γρηγόρης Χριστίδης
Θεσσαλονίκη

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *