Όνειρο

Share

Στα χαρακώματα του νου
σπάω της μνήμης ρόδι.

Οι παλιές μας στιγμές χάντρες
στο λαιμό της ανάμνησης.
Η ανάσα μου γιασεμί-σάλι
στη γυμνή σάρκα σου.

Από κείνη την πρώτη νύχτα
κάθε βράδυ και πιο κοντά
μα δεν μπορώ να σε αγγίξω
̵ διάφανη και συνάμα ορατή.
Γύψινη μάσκα, νεκρική
χλομή κι ανέκφραστη.

Ξάφνου δεν είσαι κει
στο ρυάκι της επιθυμίας
χάνεσαι όπως ήρθες
άπιαστο όνειρο
νοσταλγία
στο ψηλό ικρίωμα «του άγνωστου».

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *