Ιάκωβος Γαριβάλδης
Τα αισθάνομαι τα ελεύθερα πουλιά
να πετούν σιωπηλά πάνω από κυπαρίσσια κωνοφόρα
σα χύνονται στου ορίζοντα τα τέσσερα σημεία,
πώς τα ζηλεύω!
Τα αισθάνομαι τα πανέμορφα πουλιά,
που διαβαίνουν διάφανους αιθέρες πάντα ψάχνοντας
φιλόξενους τόπους
δίχως σκέψεις και κανένα άγχος
δίχως σύνορα.
Τα αισθάνομαι του παραδείσου τα πουλιά,
με μια και μόνη γλυκειά μελωδική λαλιά
τους αρκεί για να βρουν έναν έρωτα
καταφύγιο.
Τα αισθάνομαι τα ελεύθερα πουλιά
που δεν θλίβονται σαν πετούν ομαδικά
στην ευθύνη, όλα μαζί
πιο ψηλά, πιο ήρεμα, πιο σταθερά.
Θέλω νάμαι σαν τα πολύχρωμα πουλιά,
που γυρνούν κάθε άνοιξη ομαδικά
και γεννούν μόνα τους στα βράχια
σαν στολίζονται.
Θέλω νάμαι σαν τα μοναχικά πουλιά
που μια μέρα οριστικά
σαν το βάρος των φτερών μου γίνει ασήκωτο
να πέσω…
Κι όπως πέφτω στη στερνή μου ξεγνοιασιά
θ’ ανατέλει από μια βουνοκορφή
ένας ήλιος
κάθε δεύτερο λεπτό και πιο καυτός.
Ιάκωβος Γαριβάλδης
Ιάκωβε, πολύ ωραίο!
Ευχαριστώ Μανώλη, πάντα με εμπνέουν τα πουλιά που πετούν χωρίς σύνορα… Τα σύνορα τα βάλαμε εμείς στον εαυτό μας, η φύση δεν έχει ούτε σύνορα, ούτε δικαιώματα, ούτε φτιασίδια. Γι’ αυτό και είναι πανέμορφη.
Γεια σου, Φίλτατε Ιάκωβε.
Όλη η ευαισθησία σου με συναντά στα ύψη…
κι εγώ αγαπώ το πέταγμα των πτερωτών, μαζί και την πολυχρωμία τους…
Το τρίτο και τέταρτο τετράστιχο, όμως, με …προβλημάτισε!
Προσωπικά, πιστεύω άν το δεις έξω από τον εαυτό σου, ίσως να το αφήσεις για μια άλλη ποιητική δημιουργία σου.
Πάντα η γνώμη μου, φυσικά.
Με την Αγάπη, στέλνω χαιρετισματα,
Υιώτα
αστοριανή
ΝΥ
Αγαπητή Υιώτα,
Σ’ ευχαριστώ για την ευαισθησία σου. Ίσως θα πρέπει να πω λιγότερα για ν’ ακουστούν περισσότερα, ίσως θα πρέπει να θυμηθώ τους προγόνους μας τους Λάκωνες, όμως στη φύση η χαρά πρέπει να είναι και ο θάνατος. Απ’ αυτό που πάσχουμε σήμερα είναι η έλλειψη ανανέωσης…
Αγαπητέ μου Ιάκωβε, αν κάποιος δεν φημίζεται για τη Λακωνικότητά του, αυτός δεν είσαι είσαι εσύ ! Δεν μπορώ να πω βέβαια το ίδιο και για το Μανώλη, με τον οποίο συμφωνώ ότι είναι ένα πολύ ωραίο ποίημα το δικό σου. Η Γιώτα όμως δεν νομίζω ότι ήθελε να εξαιρέσεις την τρίτη και τέταρτη στροφή, αλλά αντίθετα να τους δώσεις περισσότερη έκταση και ένταση, διότι από μόνες τους δημιουργούν ξεχωριστά μηνύματα, που απαιτούν περαιτέρω επέκταση. Κάνω λάθος Γιώτα;
Όμως εγώ αυτό τον καιρό μαθαίνω ένα τραγούδι λαϊκό- στα νιάτα μου δεν ήμουν fan, ούτε και τώρα παρα πολύ- που έχει πει ο Καζαντζίδης και έχουν γράψει τη μουσική ο μπουζουκίστας Θανάσης Πολυκανδριώτης και τους στίχους οι Ν. Λουκάς και Γ. Γιαννόπουλος. Τίτλος: ΖΗΛΕΥΩ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ. Αν παραθέσω ένα τμήμα για να μη κουράσω, θα δεις ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο.(Όλο το τραγούδι μπορεί όποιος θέλει να το ακούσει στο YOU TUBE MUSIC και να βρει το στίχο στο KITHARA.VU :
ΚΑΘΕ ΒΗΜΑ ΜΙΑ ΠΑΓΙΔΑ ΚΙ ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ / ΝΑ ΜΕ ΘΕΛΟΥΝ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΣΕ ΜΙΑΝ ΑΚΡΗ / ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ / ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΜΕΝΑ ΝΑ ΦΟΡΤΩΝΟΥΝ- ΡΕΦΡΕΝ- ΖΗΛΕΥΩ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝΕ ΦΤΕΡΑ / ΚΙ ΑΛΛΑΖΟΥΝΕ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ / ΖΗΛΕΥΩ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ, ΑΧ ΝΑΜΟΥΝ ΣΑΝ ΚΙ ΑΥΤΑ / ΝΑ ΦΥΓΩ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΝΙΩΣΩ…
Άρις Αντάνης
Ευχαριστώ, ΄Αρη!
…μερικές φορές,
αν δεν θέλω ή δεν νιώθω ότι πρέπει να …επεκταθώ, αγωνίζομαι να βρω μια μέση λύση.
Είναι κι άλλες, καθώς διδαχές, πολλές φορές επώδυνες, με βάζουν στην αντίθετη πορεία κι αποφεύγω καν να εκφραστώ…
Η ευαισθησία του Ιάκωβου, -φίλου Καλού και Εκλεκτού- είναι ήδη διάχυτη σε όλους τους τομείς που αναλαμβάνει.
Κι επειδή η ποίηση έχει ταυτιστεί από πολλούς με την μορφή της ποιητικής πρόζας, φίλοι που θα πάρουν θέση εναντίον της δικής μου άποψης ή γνώσης…
θα με κατακρίνουν…
Είναι ο μεγαλύτερος προβληματισμός μου… γι΄αυτό και πολλά τ΄αφήνω να περνούν σαν να μη τα διάβασα!
Ευχαριστώ πάρα πολύ για την σύμπνοια,
να είστε καλά, όλοι, όσο γίνεται,… ή όσο σας επιτρέπουν!!!
Επ΄ ευκαιρία, όταν είναι δυνατόν, μια επίσκεψη στην http://astoriani.blogspot.com
will make me happy!
Ειδικά, κάπου αριστερά… είναι το ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ που μια εξαιρετική Φίλη βάζει τα κείμενα στην τελική τους μορφή…!!!
E-mail: yiotas@optonline.net
Και πάλι σ΄ευχαριστώ,
το ίδιο και για Τον Ιάκωβο που μας δίνει την ευκαιρία να επικοινωνούμε.
Πάντα μ΄εκτίμηση κι Αγάπη,
Υιώτα,
αστοριανή,
ΝΥ