Φειδίου Ειμί

Share

Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδης

Tώρα που επιστρέφεις έκθαμβος, Ροντέν, στη Γαλλία
μάθε από μένα τον ταπεινό πως η πίκρα είναι μήτρα.

Ο κρατήρ Φειδίου ειμί (1). Και θα σου αντηχώ την ηχώ του:
“Όχι, Αθηναίοι, δεν έχει ανάγκη η Τέχνη να κλέβει χρυσάφι (2).
Και το που με δικάζετε άδικα, δικάζετε μαζί την Πρόμαχο
της πόλης την Παρθένο, την Παρνόπιο και τον Λαπίθη σας”(3).

Όμως, εκείνοι που μας πίκραναν τον δάσκαλο, γελάστηκαν
αφού μας τον πείσμωσαν να ’ρθει εδώ για έργα πιο τρανά.
Ας είναι καλά η Ολυμπία και όλη η Ηλεία που τον καλωσόρισαν
να ποιήσει ήλιο τον Απόλλωνα, μέγα το Δία. Πτέρωτας (4)
η Αμαζών και η Αφροδίτη από την Οκταβία στην Ουρανία (5).

Στα δάκτυλά του η κίνηση του ελαφιού και του αέρα,
το σεμνό της ελιάς, η φιλία του δελφινιού και του αλόγου,
της νύχτας φως, της μέρας ήσκιος, του ουρανού διάσταση.

Ο καλλιτέχνης εδώ, Ροντέν, ακόμα και λαβωμένος σμιλεύει
το σώμα του μαρμάρου, πληγή και σφρίγος της τέχνης
που δεν τα βλέπουν – κι ας κοιτούν – εκείνοι που τον λάβωσαν.

Σ’ έβλεπα ώρες να γέρνεις σκεπτόμενος μπρος στον Απόλλωνα
και δονούσε το κοίλο μου χαρά που ο πλάστης μου σ’ ενέπνευσε
να λαξέψεις τον εαυτό σου σκεπτόμενο άνθρωπο του κόσμου.

Τέχνη μου, ποτέ δε χάνεις. Η λύπη σου λήγει, όταν ξυπνήσει
το πείσμα σου να πλάθει έργα πιο λαμπρά στο χυτήρι σου.

© Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδης
Κύπρος

Μουσείο Αρχαίας Ολυμπίας, Σεπτέμβρης του 1993
____________________________
(1) Επιγραφή σε κρατήρα-έργο του Φειδία στο Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας.
(2) Δικάστηκε για ασέβεια με την κατηγορία ότι παράστησε το πρόσωπό του στην ασπίδα της Αθηνάς Παρθένου και ότι έκλεψε χρυσάφι κατά το χύσιμο του ίδιου αγάλματος
(3) Περίφημα τα Αγάλματα της Αθηνάς Παρθένου, της “Παρνοπίου” (διώκτη των ακρίδων) της Προμάχου (πελώριο, λαμπρό στα Προπύλαια της Ακρόπολης),το αέτωμα του Λαπίθη
(4) Πτέρως = έρως, (πτ)έρως
(5) Αμαζών (αντίγρ.στο Μουσείο Βατικανού), Αφροδίτη Ουρανία, Αφροδίτη (στην Οκταβία στοά).

One Reply to “Φειδίου Ειμί”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *