Εαρινοί Στοχασμοί

Share

Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Και τούτη την άνοιξη
Μια λαμπάδα θα’ θελα ν’ ανάψει
Μες στην ομίχλη πρωινών μου λογισμών
Μικρό το φως της μα προσμένω να ζεστάνει
Όπως η μάνα χελιδόνα τα παιδιά μες στη φτερούγα της
Όλα τα κρύα αποτυπώματα ενός σκληρού χειμώνα της ζωής
Και τούτη την άνοιξη το πέρασμά μου να΄ναι Θεέ μου
Από τον σπόρο στο λουλούδι
Κι απ΄την κλειστή μου πόρτα στην ανοικτή σου αγκαλιά
Και να΄ναι οι Γολγοθάδες όλοι
Από την άμμο καμωμένοι
Που να σκορπάει σαν φυσάει ο αγέρας απ΄το θαύμα μακριά
Και τούτη την άνοιξη να με ταξιδέψει θέλω ένας μίσχος
Από τη ζάχαρη του κόσμου καμωμένος
Γλυκός σαν το τιτίβισμα παιδιού
Που τραγουδάει στην αθωότητά του
Την έγνοια του Ανθρώπου για τ΄απάνθρωπο

Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *