Share

Κώστας Δουρίδας

….Φίλοι μου, όπου και να συναντήσετε τον Έλληνα στην διασπορά θα τον βρείτε να σας περιμένει με ένα πλατύ χαμόγελο και μια πλούσια καρδιά φιλοξενίας!. Αν είναι γερουσιαστής ή επιστήμονας, ηθοποιός ή λογοτέχνης, απλός εργάτης ή “μύθος” των ειδήσεων -News legend- της αμερκάνικης τηλεόρασης και ραδιοφωνίας, φτωχός ή πλούσιος το ίδιο κάνει.. Θα σας μιλήσει σα να σας ξέρει από χρόνια.. Θα σας αγκαλιάσει σαν όπως η μάνα σας όταν γυρνούσατε στο χωριό.. Και με στοργή και την φροντίδα του αδελφού θα σας χαϊδέψει με το βλέμμα του από πάνω ως κάτω, θέλοντας να μάθει τα πιο πολλά για εσάς και αν είστε καλά!.

Και είναι καταπληκτικό σαν περπατάτε στους δρόμους των μεγαλουπόλεων.. και αν έχετε και την τύχη να βρίσκεστε κοντά στα αγαπημένα και φημισμένα στέκια του μετανάστη, καθώς εγώ που κάθε φορά όταν κατεβαίνω στο “Ελληνικό Χωριό” (The Greek Village) της Ντάνφορθ εδώ στο Τορόντο του Καναδά, είναι λες, και μέσα μου γίνεται σαματάς! Γίνεται Απρίλης και χαρά!!.. Λέτε και γνωρίζω τον κόσμο όλον!.. Kαι έχω την αίσθηση, θαρρείτε και περπατάω στα γνωστά και αγαπημένα μου σοκάκια τα Καρδαριτσιώτικα στα χρόνια που ήμουνα παιδί.., και το χωριό έσφυζε από ζωή και κόσμο.. Τα ίδια και εδώ..

Το σίγουρο είναι στον Έλληνα της διασποράς, σαν του μιλήσετε στην γλώσσα του ..πανηγυριώτικα και με καλοσύνη, εκείνος για εσάς, θα σφάξει και το …γουρούνι!!.. Έτσι λέγανε οι παλιοί σε ένδειξη ενθουσιασμού για την καλή παρέα πάνω στο κέφι του γλεντιού.. (Tο χοιρινό ήταν τότε το κρέας για όλη την χρονιά στο σπίτι και το έσφαζαν στις απόκριες κάνοντάς το παστό.. Aλλά στο γλέντι απάνω κάθε τόσο) ο νοικοκύρης φώναζε: “Φέρτε κι’ άλλο κρασί!! Να σφάξουμε και το γουρούνι!..” Εννοώντας τέτοια καλή παρέα που έχουμε, το γλέντι και η διασκέδαση να μην τελειώσουν ποτέ!!.. Τέτοια είναι πάντα και η καρδιά τ’ Αϊ μετανάστη..

Χαιρετισμούς και να είστε πάντα καλά!

Κώστας Δουρίδας

5 Comments so far:

  1. Giota Tsiliki says:

    Αγαπητέ Κώστα,
    σαν Ελληνίδα της ημεδαπής, χαίρομαι που νιώθεις έτσι. Εύχομαι πάντα μεγαλοσύνη στις καρδιές όλων μας εντός και εκτός της Ελλάδας. Ας μη ξεχνάμε ότι η γη είναι μικρή και οι αποστάσεις μηδενίζονται από τα θετικά συναισθήματα.

    Γιώτα Δ. Τσιλίκη

  2. Αγαπητή Γιώτα: Αναρωτιέμαι ποιοι είναι αυτοί που έφεραν την πατρίδα μας στο χείλος το γκρεμού και την κατάντησαν περίγελο αλλά και το μαύρο πρόβατο του πλανήτη??

    …Δεν μπορώ να αγνοήσω τα λόγια του Κίσινγκερ τα οποία τα είπε παραπάνω από 25 χρόνια πριν:

    *** «Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των Η.Π.Α.». HENRY KISSINGER

  3. Αγαπητέ μου Κώστα Δουρίδα!

    Μια φορά ήμουν “περιηγητής” στην οροσειρά της Σιερρα Μάδρε της Κεντρικής Αμερικής.
    Κάποιος μας λέει εδώ ζει ένας Έλληνας, μας πήγε λοιπόν στην “καλύβα” του. ¨ηταν στην άκρη μέσα σε μια μάντρα οικοδομικών Υλικών και παλιοαυτοκινήτων.
    Ζούσε με μια ντόπια δεν ξέρω αν είχε παιδιά.
    Ο άνθρωπος τρελάθηκε απ την χαρά του, φώναξε την γυναίκα του να σφάξει μια κότα κι επέμενε να κάτσουμε να μας κάνει το τραπέζι.
    Όχι του είπαμε, θα φύγουμε, μας κοιτά καλά, καλά και μας λέει:
    Πατριώτες είμαι Κρητικός και στο χωριό μου λένε (Περνώ όπως μπορώ, όχι όπως ήξερα)
    Ε! αυτό κάνω κι εγώ εδώ, νομίζαμε ότι θα ντράπηκε, για την φτώχεια του κλπ..¨οχι τον βεβαιώσαμε ότι δεν έχουμε καιρό, πράγματι βάλαμε μπρος το αυτοκίνητα και φύγαμε. Ακόμα μου έμεινε στο νου η λυπημένη έκφραση του προσώπου του, σα να έχασε ένα θησαυρό… ένα κομμάτι Ελλάδας…

    Γεια σου φίλε
    Είσαι το νούμερο ΟΥΝΟ

    Γαβριήλ Παναγιωσούλης

    • Αγαπητέ μου Γαβριήλ, Έχεις μεγάλο δίκιο η Ελληνική φιλοξενία και το φιλότιμο ήταν και είναι θρησκεία!!! Χαιρετισμούς φίλε μου!. Σ’ ευχαριστώ.

  4. Γιώτα Τσιλίκη says:

    Αγαπητέ Κώστα,
    συγνώμη που δεν σου απάντησα αμέσως στο ερώτημά σου. Τώρα όμως, μετά τόσο καιρό αυτό που θέλω να σου πω είναι τούτο. Τώρα που η πατρίδα δοκιμάζετε περισσότερο κι απ’ τον καιρό των ορατών πολέμων δεν θα χάσουμε τη μνήμη μας. Όπως είπε και ο Μακρυγιάννης όλοι μας πολεμούνε, μας κόβουνε κομμάτια, μα όσο και να κόψουμε πάλι κάτι περισσεύει. Η μαγιά λοιπόν θα μείνει σε πείσμα του κάθε απάνθρωπου, γιατί οι Έλληνες μάθαμε πάνω απ’ όλα να ζούμε στο φως.

    Ζεστούς χαιρετισμούς από τη δοκιμαζόμενη πατρίδα.

    Γιώτα Δ. Τσιλίκη

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>