Τα “θα” που έμαθα

Άρις Αντάνης

(Σε Εκείνη την Ελλάδα, την Άλλη)

Εγώ έμαθα να γράφω λέξεις. Για να σε συναντήσω.

Εγώ έμαθα να μετράω το χρόνο. Για να σε γνωρίσω.
Εγώ έμαθα ν ΄αγαπάω τον κόσμο . Για να σε αγαπήσω.
Εγώ έμαθα να ερωτεύομαι τη ζωή. Για να σε ερωτευτώ.

Εγώ θα σε συναντήσω, θα σε γνωρίσω, θα σε αγαπήσω, θα σ’ ερωτευθώ.
Για να’ ρθει η αγρύπνια μιας νυχτιάς αλλόκοτης, που δεν θα ξημερώνει, λες!
Και τότε θα είναι η πρώτη της Άνοιξης και δυό χιλιάδες εκατό, μείον ογδόντα οχτώ
του Καιρού και κάτι ώρες ακριβώς, όταν θα μετράω τα δευτερόλεπτα, ιλιγγιωδώς
να συνωστίζονται σε πολιορκία των σκέψεων, για να μου αποτρέψουν το χάραμα.

Κι εγώ που έλεγα ότι κανένα πλάσμα, εξόν ο Πλάστης, δεν θα μου απαγορέψει
το δικό μου χάραμα, θα νιώθω αίφνης να αργούνε τα πουλιά και να κρυώνουν
και θα αγγίζω το όνειρό σου το άπιαστο, με μάτια ορθάνοιχτα και υγρά,
απ’ το θεσπέσιο μύρο σου που εξατμίζεται, μέσα στο τετράγωνο και στον κύβο μου.

Κι ένα σου φιλί θα στάζει ολόδροσες σταλαγματιές πνευματικών εκκρίσεων,
από αδένες οιστρήλατους, ενώ η μεστή, από μια χάρη θεϊκή, φωνή σου, θα ψάλλει,
σε διφωνία αρμονική, με τη ζεστή από έναν έρωτα θεό, αγνή ψυχή σου, άσμα
λειτουργικό στην Αγία Πρωτομαγία του μεταπατορικού αμαρτήματος,
που θα ηχεί ωσάν προσόμοιο στιχηρό, το πιο μελωδικό της χαρμολύπης μου.

Κάπως έτσι ολοκληρώνω τη μάθηση, που μου έμαθε, ότι η μάθησή μου δεν ολοκληρώνεται!
Έμαθα ότι θα σε συναντήσω αλλά θα είσαι αλλού, θα σε γνωρίσω αλλά δεν θα σε ξέρω,
θα σ’ αγαπήσω, αλλά δεν θα με πιστέψεις, θα σε ερωτευτώ, αλλά δεν θα σε έχω…
Εγώ τώρα έμαθα, γιατί έμαθα να υπομένω την απουσία σου: Για να μου λείπεις.

Εγώ έμαθα. Εγώ έμαθα ποια είσαι. Εγώ τώρα έμαθα, γιατί έμαθα ποια είσαι:
Γιατί είσαι εκείνη που δεν έμαθα… Ένας θησαυρός ανεύρετος και ανεκμετάλλευτος,
που θα αιωρείσαι μέσα στους Καιρούς, άπειρο μείον άπειρο, θα πολιορκείσαι
αναιχμάλωτη, σαν να μη θέλεις να εξασφαλιστείς μέσα σε καμία ασφάλεια,
κι έτσι θα μένεις διαρκώς ανασφαλής, όπως εγώ, κι ευάλωτη, όπως κι εγώ,

σε χέρια βέβηλα και πρόσωπα αναρμόδια, όπως εγώ, μέσα σε στέκια ανήλιαγα
των καιροσκόπων της αμάθειας, όπως εγώ, στους λερούς χιτώνες των σωτήρων σου,
όπως εγώ και πάνω στους υπαίθριους ζυγούς των απαθών σαράφηδων του έρωτα,
όπως εγώ, που αδυνατούν να εκτιμήσουν τα ανεκτίμητα καράτια σου. Όπως εγώ!

Εγώ τώρα έμαθα, γιατί έμαθα να ερμηνεύω τον εαυτό μου: Για να ερμηνέψω
εσένα που δεν έμαθα. Εγώ, τώρα έμαθα, γιατί έμαθα να γράφω τις λέξεις μου:
Για να κρυφτώ μέσα σ’ αυτές. Για να μη με βρίσκεις. Για να σε χάσω.
Στις λέξεις μου σε βρήκα. Σε κείνες θα σε χάσω!…..[]

Άρις Αντάνης

3 Comments so far:

  1. Garivaldis Andrea Andrea says:

    Υπέροχο ποίημα! Τέλειο! Μας κάνει ο ποιητής να στοχαστούμε βαθιά και να απορούμε απορώντας για την ιδέα μιας πατρίδας που μας βασανίζει, που μας λείπει…

  2. Αρτεμίου-Φωτιάδου Ελένη Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου says:

    Εξαιρετικό ποίημα, πρωτότυπο στη σύνθεσή του.
    Απόσταγμα συναισθημάτων και σκέψεων που γεννά η εποχή μας, δοσμένο με την ευαισθησία και την ιδιαίτερη ματιά του ποιητή.
    Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

  3. Adanis Aris Aris Adanis says:

    ΑΝΤΡΙΑ, ΕΛΕΝΗ,
    ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΥΜΕΝΗ ΣΧΟΛΙΑ. ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΜΟΥ, ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΝΑ ΠΩ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΠΟΥ ΗΔΗ ΤΗΝ ΕΓΡΑΨΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΑΚΩΒΟ: ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΑΠΕΙΝΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΑΝΑΡΤΗΜΕΝΟΥΣ ΕΔΩ ΣΤΗ “ΔΙΑΣΠΟΡΙΚΗ”, ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ, ΧΩΡΙΣ ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΕΙΑ, ΟΜΟΛΟΓΩ ΟΤΙ ΑΡΕΣΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΕ… ΕΜΕΝΑ.
    ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΝΤΕΡΕΚ ΓΟΥΟΛΚΟΤ (ΝΟΜΠΕΛ 1992): “…ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΠΟΙΗΤΗΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΣΤΙΧΟΥΣ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΙΑ ΦΟΡΑ ΤΥΧΕΙ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ!”
    ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ ΛΟΙΠΟΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΥΤΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΓΡΑΦΟΥΝ, ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ. ΚΑΙ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΣΤΟ ΑΠΩΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΩΡΑΙΑ ΛΟΓΙΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ. ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΜΕΙΩΣΕΙ ΚΑΜΙΑ… ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ… ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ, ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ.-

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>