Ανάμνηση

mitera
Share

στη μητέρα μου

Άντρια Γαριβάλδη

Τούτο το δείλι το στυφό
π’ απάνεμα τα κύματα φιλούνε τ’ ακρογιάλι,
την ώρα που ’σκυψε ο ήλιος ντροπαλά
της γης τα χρυσοχρώματα ν’ ανάψει,
μιλούν του ρολογιού τα καρδιοχτύπια αργοσαλεύοντας.

Έφυγες έναν δειλινό
μιας ανθισμένης Κυριακής,
μαραζωμένο γιασεμί,
που στο καντήλι της χαράς
το λάδι είχε στερέψει.

Στ’ αντίπερα του κόσμου γλίστρησες αργά,
μέσα στης θλίψης τα πελάγη μοναχή,
σ’ άγνωστες χώρες
πέταξες βουβά,
γνώριμα χάδια λησμονώντας.

Έφυγες σιωπηλά με τη βροχή,
ανύποπτα, καθώς το δάκρυ σου, αδύναμο,
για ύστερη φορά δρόσιζε την καρδιά.

Έφυγες γνέφοντας καρτερικά,
στους ώμους φορτωμένη της ψυχής τη συννεφιά,
μ’ ένα παράπονο ζωγραφιστό στο κάτω χείλος
και μια ανέκφραστη λαχτάρα που μέτραγε τον πόνο σου με λόγια˙
λόγια γλυκά και τρυφερά που χάιδευαν τ’ αστέρια
κι ήταν ζωής τροφή
στις στείρες νότες κάθε αγάπης.

Τα όνειρά σου με τ’ ανέμου τα φιλιά,
μες στα λουλούδια τώρα φτερουγίζουν,
νεκρικά,
σαν πεταλούδες και σαν σχήματα παλιά
κι εγώ όλο ψάχνω τη σκιά σου,
νευρικά.

Μα βιαστικά σαν πάντα
διώχνω πέρα τις ματιές,
που σαν κατάρτια καρφωμένες
στέκουνε βουβές,
να προσπεράσουν,
αδιάφορα ζητούν.

Δεν είναι τ’ αηδονιού η μουσική
μήτε του γρύλου το τραγούδι
που δειλά τρελαίνει τη νυχτιά,
μα στης σελήνης τις ανταύγειες
η εικόνα σου που παίζει με τον ίσκιο μου.

Μια ανάμνησή σου μάνα
που με παίρνει σε ταξίδια
μαγικά
κι ονειρευτά μιλώ με τη μορφή τ’ αγγέλου
και ζω τούτο το βράδυ ερημικά
μοναχικά.

Άντρια Γαριβάλδη
Γαριβάλδη, A. (1996), Ανάπλευση Τετραλογία, Mελβούρνη: Nautilus, σ. 79-80

Garivaldis Andrea

About Garivaldis Andrea

Η Άντρια Γαριβάλδη γεννήθηκε στην Κύπρο το 1958. Το 1974 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την γενέτειρά της λόγω της τουρκικής εισβολής και ένα χρόνο αργότερα μετανάστευσε στην Αυστραλία. Έχει πτυχία Φιλολογίας (BA) και Εκπαίδευσης (BEd) από το πανεπιστήμιο Monash και Master of Arts(MA) στη λογοτεχνία της διασποράς από το πανεπιστήμιο RMIT.

Έχει εκδώσει τις βραβευμένες ποιητικές συλλογές «Ανάπλευση-Τετραλογία» (Εκδόσεις Ναυτίλος 1996) και «Κυπριένια» (Εκδόσεις Ναυτίλος 2002), ενώ άλλα έργα της έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά, ανθολογίες και μελέτες. Μέσα από τη λογοτεχνική της δημιουργία απεικονίζεται η τραγωδία της Κύπρου, η μεταναστευτική εμπειρία και ο προβληματισμός της ανθρώπινης υπόστασης.

Σήμερα είναι διευθύντρια της Ελληνικής Σχολής Ζήνων - Zenon Education Centre στη Μελβούρνη. www.zenon-education.com.au

Περισσότερα για το έργο της Άντριας Γαριβάλδη θα βρείτε στις σελίδες του Land of the Gods

Australia, Garivaldis, Greek, Λογοτεχνία, Ποίηση, Permalink

One Response to Ανάμνηση

  1. Adanis Aris Aris Adanis says:

    Στίχοι αφιερωμένοι στη Μάννα, που ταιριάζουν ιδανικά στην κάθε μάννα, μα και στη μάννα – γη. Στίχοι γεμάτοι παρομοιώσεις και μεταφορές, όπου τα άψυχα προσωποιούνται και το πρόσωπο τής μάννας εξαϋλώνεται και γίνεται αυτό που ήταν και που θα είναι πάντα: σύμβολο μιας αγάπης-ίσως της μοναδικής- που δεν ζητάει ανταπόδωση. Εξαίρετο ποίημα.
    Άρις Αντάνης

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>