Από τη Μάνα στην Κόρη
Share

 

Ευαγγελία Πεχλιβανίδου

Το δάκρυ μου που κυλάει στα μαλλιά σου
είναι αληθινό.

Η καρδούλα σου που χτυπιέται ανελέητα
σηκώνει κύματα στη δική μου.

Στα παγωμένα χέρια σου ρέω
όλη τη θέρμη που μου απόμεινε.

Τρέμουν τα χέρια σου απ’ τις ωδίνες
και σου χαρίζω τα δικά μου να σταθείς.

Τα δάκρυά σου λαφρύνουν την πίκρα σου
όταν σου τα σφουγγίζω εγώ.

Η αγκαλιά μου καταφύγιο απάνεμο
για να τειχίσεις τις εμπειρίες σου.

Η παρουσία μου χώμα καρπερό
για να ανθίσεις τα αγριολούλουδα της ψυχής σου.

Τα μπράτσα μου ατσάλινη ασπίδα
στο σωματάκι σου που σπαρταρά αδύναμο.

Ο πόνος μου σκυτάλη εξόδου
του δικού σου πόνου.

Εγώ θα είμαι δίπλα σου
για ν’ αλαφρώσω το φορτίο σου.

Εγώ πάντα θα είμαι το φως και η σκιά σου,
το πριν και το μέλλον
το τώρα το αόρατο.

Ό,τι κι αν γίνει θα είμαι η σκέψη σου,
οι πράξεις σου,
η δύναμή σου.

Γιατί είμαι η αλήθεια.

Θα είμαι η Μάνα!

Από την ανέκδοτη συλλογή « εκ βαθέων στοχασμοί…»
Ευαγγελία Πεχλιβανίδου

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>