Share

Άρις Αντάνης

Τώρα που οι αιώνιες Αξίες έχουν κλονιστεί,
ας απλώσουμε το βλέμμα μας, μέσα από τη
Διασπορική, σε εκείνα τα παιδιά της « Ιθάκης»
και των άλλων «Νησιών», τα παιδιά από τα οποία
αντλούμε όλοι μας τη δύναμη της εγκράτειας.

Με γκράφιτι γραμμένο σ’ ένα τοίχο
και στο χώμα πεταμένη μια βελόνα,
μες τη σιωπή του πρωινού βλέπω τον ήχο
κάποιας κραυγής, μα δεν ακούω την εικόνα.

Με γκράφιτι τη Γη θα ζωγραφίσω
εγώ είμ’ ο Γιώργος, είμ’ εδώ και είμ’ εντάξει,
Ρίο- Αντίρριο τη ζωή θα κολυμπήσω
ως τη στεριά, όπου ποθεί η καρδιά ν’ αράξει.

Με γκράφιτι το «υπάρχω» υπογραμμίζω
και χαρακιά, στο «αυτοκτονώ», βαθιά τραβάω,
το ανεκτίμητο αίμα μου δεν χαραμίζω,
θέλω να ζω, να μ’ αγαπούν και ν’ αγαπάω.

Με γκράφιτι τον Κόσμο θα γεμίσω,
χιλιάδες όνειρα στον νου μου έχω φτειάξει,
στο δρόμο για τη λύτρωση δεν κάνω πίσω,
εγώ είμ’ ο Γ ι ώ ρ γ ο ς, είμ’ εδώ και είμ’ εντάξει.

άΡΙς αΝΤάνης

7 Comments so far:

  1. Andrea says:

    Συγκλονιστικό ποίημα με μηνύματα που φωνάζουν δυνατά την αγάπη για τον συνάθρωπο και την αξία του “υπάρχω”, αλλάζοντας το σκοτάδι σε φως και το θάνατο σε ζωή. Εξαιρετικό κείμενο για τη διδασκαλία λογοτεχνίας και γλώσσας σε έφηβους. Έχει πάρει κιόλας θέση στο διδακτικό πρόγραμμα της τάξης μου.

  2. Aris Adanis says:

    Μόλις γύρισα από το νησί του Πόρου, στο Σαρωνικού, όπου σκόπιμα δεν έχω ίντερνετ για λίγες μέρες. Άνοιξα το “σάιτ” της Διασπορικής και είδα το σχόλιό σας για το “γκράφιτι” (είναι ο υπότιτλος αυτών των στίχων).
    Ειλικρινά δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή και μεγαλύτερη χαρά και ωραιότερο δώρο, από αυτό το σχόλιο.
    Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου.
    Άρις Αντάνης

  3. Sotiris Bouldoumis says:

    Η πάλη τής επιβίωσης και της απώλειας ηχεί στ’ αυτιά μου κάθε φορά που διαβάζω αυτούς τους στίχους. Μου μοιάζουν με κραυγή για βοήθεια, που βγάζεις όταν παλαντζάρεις ανάμεσα στην ψευδαίσθση τών ουσιών και την σκληρή πραγματικότητα, όταν διστάζεις να διαλέξεις ανάμεσα στις αξίες τής ζωής και στον πόλεμο που χρειάζεται να κάνεις για να τις κατακτήσεις. Και στο τέλος ακούω και μια στεντόρεια ιαχή νίκης:
    εγώ είμ’ ο Γ ι ώ ρ γ ο ς, είμ’ εδώ και είμ’ εντάξει.
    Εξαιρετικό ποίημα. Αναβλύζει μηνύματα αγωνιστικά, αισιόδοξα, ελπιδοφόρα.

  4. Aris Adanis says:

    Μετά και το τόσο ευμενές σχόλιο του μυθιστοριογράφου και φίλου Σωτήρη Μπουλντούμη, που συνήθως κάνει αυστηρή κριτική, πρέπει να αρχίσω μάλλον να πιστεύω κι εγώ ο ίδιος ότι αυτοί οι στίχοι είναι από εκείνους που, κάποια σπάνια φορά στις τόσες, “πετυχαίνουν” να πουν όσα ενυπάρχουν στις προθέσεις όποιου ασχολείται με το γράψιμο.
    Για αυτό το λόγο ευχαριστώ και πάλι δημοσίως και μάλιστα μέσα από τις στήλες της Διασπορικής, και ενώπιον όλων των συγγραφέων που φιλοξενούνται εδώ και μεταφέρουν τις ιδέες τους σε όλο τον κόσμο με τα πραγματικά σπουδαία έργα τους.
    Άρις Αντάνης

  5. Ευαγγελία - Αγγελική Πεχλιβανίδου says:

    Καλέ μου φίλε Άρι
    Σ’ ευχαριστώ που ανακαλύπτεις τόσες αλήθειες μέσα στα ποιήματά μου (και στων άλλων φίλων ποιητών)
    Είσαι στ’ αλήθεια ευλογημένος που μπορείς και χαίρεσαι το ταξίδι μέσα στις λέξεις.

    Και είσαι ακόμη πιο ευλογημένος που και συ γίνεσαι αρχιτέκτονας του λόγου και μας βγάζεις μέσα από τους δαιδαλικούς τριγμούς της ζωής μας (μεταφορικά) με το ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ (δες το εξαίρετο ποίημα του Άρι Αντάνη “Αυτοκτονώ, άρα …Υπάρχω”)
    Ευαγγελία

  6. Τζένη says:

    Ένα χρόνο μετά, (τί σημασία έχει ο χρόνος!) καθώς πλανιώμουν στον κυβερνοχώρο, ”σκόνταψα” πάνω στη ρίμα του υπέροχου αυτού ποιήματος.Ένιωσα πως κι εγώ ”είμαι εδώ” σαν το Γιώργο, να υπογράφω τη ζωή με ένα στίχο-χαμόγελο και να ευχαριστώ την ποίηση που ζωντανεύει στην αφή των δαχτύλων σου, Άρι…Σ’ ευχαριστώ, δε σε γνωρίζω, αλλά νιώθω να μας ενώνει μια εκλεκτική συγγένεια!
    Mε λένε Τζένη και είμαι εδώ δηλ. στην ΕΛΛΑΔΑ!!

  7. Aris Adanis says:

    Αγαπητή Τζένη,
    Σήμερα 13/Μαϊου/2013, η μέρα μού προέκυψε πολύ τυχερή. Τι ωραία σχόλια που έγραψες για τους στίχους μου, και μάλιστα για μια ανάρτηση που η Διασπορική είχε την καλοσύνη να κάνει πριν από ένα έτος, όπως είπες κι εσύ.
    Δεν έχω λόγια να σε ευχαριστήσω για τη γενναιοδωρία σου και ειδικά επειδή αυτούς τους στίχους τους αγαπώ ιδιαίτερα και μάλιστα τους έχω κάνει και τραγούδι, σε ρυθμό χασάπικο. Διάλεξα αυτό το χορό γιατί οι χορευτές αγκαλιάζονται, στηρίζονται ο ένας στον άλλον και μαζί κρατάνε το ρυθμό και την αρμονία και συνταιριάζουνε τα βήματά τους.
    Το τραγούδι αυτό είναι γραμμένο δυστυχώς εντελώς ερασιτεχνικά μόνο σε μια παλιά κασετούλα. Αλλά επειδή το αγαπώ πολύ, όλο και το τραγουδάω, μεταξύ άλλων, με τους φίλους μου σε κάποιο κουτουκάκι.
    Σου εύχομαι υγεία και όνειρα.
    Με τις ευχαριστίες μου σε σένα και στη Diasporic Literature Spot- χωρίς την οποία δεν θα επικοινωνούσαμε ΠΟΤΕ- και τους χαιρετισμούς μου
    Άρις Αντάνης

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>