Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Αυτό που μας ενώνει μας χωρίζει.
Κόπηκε ο ομφάλιος λώρος
αλλά εσύ πάντα είσαι δεμένος με μένα,
με το λώρο της αγάπης που δε θα κοπεί ποτέ.
Όσο κι αν βιάζεσαι να φύγεις μακριά.
Όσο κι αν πρέπει να φύγεις.
Όσο κι αν μισείς το να μένεις μαζί μου.
Όσο κι αν μισείς τον εαυτό σου που σε σπρώχνει
κοντά μου και μακριά μου.
Κρέμεσαι με μια αλυσίδα στην παλάντζα μου
που γυρίζει ασταμάτητα γύρω από τον άξονα
της Μάνας.
Όσο πιο πολύ γυρίζω τόσο η φυγόκεντρος δύναμη
σε σπρώχνει μακριά μου,
όσο πιο πολύ μεγαλώνεις τόσο πιο δυνατά γυρίζεις.
Όσο πιο πολλές είναι οι ανησυχίες σου,
όσο πιο διαφορετικές είναι οι αναζητήσεις σου
κι όσο πιο πολύ σε πετάει στα ουράνια,
τόσο πιο πολύ θες να πετάς.
Γιαυτό μ’ αγαπάς και με μισείς.
Κι όσο κι αν νιώθεις δεμένος μαζί μου
σε διώχνει η φυγόκεντρος δύναμη
μακριά από τον άξονά σου.
Γιαυτό με μισείς και μ’ αγαπάς.
Θέλεις, γυιέ μου, να υπάρχει εκεί πάντα
η αλυσίδα που θα σε στέλνει στα ουράνια
αλλά και θα σ’ αφήνει να επιστρέφεις
να χαλαρώνεις κοντά στον άξονά της ζωής σου.
Τη Μάνα σου

Εύχομαι Άντρια και Ιάκωβε,
να πετούν ψηλά τα παιδιά σας που μόλις παντρεύτηκαν
και να είναι κυκλωμένα από ουράνια τόξα,
αλλά πάντα να νιώθουν τη γλυκειά ζεστασιά στη φωλιά σας.
Με αγάπη
Ευαγγελία

One Comment so far:

  1. iakovos says:

    Αγαπητή Ευαγγελία,

    Ευχαριστούμε για τις πανέμορφες ευχές σου, μέσα απ’ αυτό το ποίημα, για το γάμο των παιδιών μας. Ήταν μια ακόμη εμπειρία κι ένα μάθημα όχι μόνο για τα παιδιά αλλά και για τους γονείς. Όσο ζούμε μαθαίνουμε… Δεν υπάρχει όμως μεγαλύτερη χαρά για τον γονέα από του να δει το παιδί του ευτυχισμένο.

    Θα μοιραστώ μερικές φωτογραφίες από τον γάμο με λίγους φίλους σύντομα.

Leave your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>