Πύδνα – Κίτρος

Share

Αλέκος Ν. Αγγελίδης

Τον Όλυμπο έχεις σκέπη σου, προστάτη τα Πιέρια
και σε κρατά ο Θερμαϊκός μες στα υγρά του χέρια.
Έχεις τις ρίζες σου βαθιά μέσα στην Ιστορία
κι είσαι απ’ τ’ αρχαιότερα πάνω στην Πιερία.
Ο Ποσειδώνας σ’ όριζε κι ο Δίας σ’ οδηγούσε,
ο Φίλιππος σε άνδρωνε κι ο κόσμος σε ποθούσε
Εδώ οι Μούσες έρχονταν στα δάση σου να παίξουν,
στη γαλανή σου θάλασσα τα πόδια τους να βρέξουν.
Εδώ του Ορφέα ακούστηκε η θεϊκή η λύρα
και του Περσέα γράφτηκε εδώ η μαύρη μοίρα.
Στους κάμπους σου ο Αλέξανδρος γυμνάζονταν στα βέλη
κι εδώ εδιδασκότανε απ’ τον Αριστοτέλη.

Παλιοί μεγάλοι άρχοντες κι αρχαίοι βασιλιάδες
για σένα κάναν πόλεμους και στήνανε καυγάδες.
Ζηλέψανε τη θέση σου, τα πλούτη σου, τη δόξα
κι ήρθαν μπροστά στα τείχη σου μ’ ασπίδες και με τόξα
στρατοί πολλοί και άγνωστοι για σένα να πεθάνουν•
με τ’ ακριβό το αίμα τους το χώμα σου να ράνουν.
Η Σπάρτη εσένα ζήλεψε κι η Αθήνα σε ποθούσε
κι ο Δημοσθένης πάντοτε για σένανε μιλούσε.
Τον τόπο σου εστόλιζε παλάτι τ’ Αλεξάνδρου
κι εδώ οι φωνές ακούστηκαν του Άγη, του Κασσάνδρου,
που όλοι τους προσπάθησαν για να σε κατακτήσουν,
στην ξακουστή την πόλη σου το θρόνο τους να στήσουν.

Η Ρώμη σ’ επιθύμησε και σ’ έβαλε στο μάτι,
γιατ’ ήσουνα τρισδόξαστο ελληνικό κομμάτι
και τ’ όνομά σου ζήλεψε πού ‘λαμπε στους αιώνες,
γι’ αυτό στρατό της έστειλε κι άριθμες λεγεώνες
μ’ ονομαστούς της στρατηγούς, τον Κόιντο Φλαμινίνο,
τον Πόπλιο Λικίνιο, τον Αύγουστο Οστίλο,
που χρόνους πέντε πάσχιζαν έξω απ’ τα σύνορά σου
την πόλη σου να πάρουνε, τα κάστρα τα δικά σου.
Σε θαύμασε ο ύπατος Αιμίλιος ο Παύλος,
που σαν κι αυτόν δεν ήτανε μέσα στη Ρώμη άλλος.
Μπροστά στα τείχη σου έφτασε ο ξακουστός Σκιπίων
σαν διάβηκε τον Αίσονα και πάτησε το Δίον.

Εδώ περάσαν Δόγηδες, Αύγουστοι και Ρηγάδες,
Δεσπότες και Μπεόπουλα, Κόμητες και Αγάδες.
Εδώ, με τα χαρέμια τους ερχόταν οι Σουλτάνοι
κι ακολουθούσαν Μπέηδες, Πασάδες, Δραγουμάνοι
στα δάση σου τα σκιερά, στα πλούσια σου χωράφια
να κυνηγήσουν πέρδικες, ζαρκάδια και ελάφια.
Και Σταυροφόροι έφτασαν και στις ακτές σου βγήκαν.
Κουρσάροι κι Αρβανίτηδες στο χώμα σου θαφτήκαν.
Ήσουν κλειδί στης θάλασσας και στης στεριάς το δρόμο
κι αλλού κουράγιο έδινες κι αλλού σκορπούσες τρόμο.
Ήσουνα Πύδνα ζηλευτή και δοξασμένη Χώρα,
μα Κίτρος σαν σε είπανε σε πήρε η κατηφόρα.

Αλέκος Ν. Αγγελίδης

One Reply to “Πύδνα – Κίτρος”

  1. Παρακαλώ επιτρέψτε μου να σας εκφράζω τα θερμά μου συγχαρητήρια για τους στίχους σας. Αυτό το είδος της ποίησης, με ακριβέστατο μέτρο- δεκαπεντασύλλαβο- και πιστή ρίμα- με τόνο στην παραλήγουσα- ειλικρινά μας έχει λείψει. Και τούτο συμβαίνει διότι δεν είναι διόλου εύκολο. Πολλές φορές ο ελεύθερος στίχος χρησιμοποιείται για χάρη κάποιας ευκολίας στη σύνθεση. Όμως συχνά δεν διακρίνεται από πρόζα, όσο καλή κι αν είναι. Και βέβαια, άλλο το ένα κι άλλο το άλλο.
    Η αναφορά και αφιέρωση στην ιδιαίτερη πατρίδα, και μάλιστα με τόσο όμορφο ποιητικό λόγο, μας κάνει όλους περήφανους και μας θυμίζει ότι δεν πρέπει – ο καθένας μας- να ξεχνάμε τον τόπο που μας γέννησε.
    Σας ευχαριστούμε,
    Με τιμή
    Άρις Αντάνης

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *