Cypriot who died in the Turkish invasion

Share

by Iakovos Garivaldis
Translated from the poem in Greek
by Costas Montis 

[tabgroup]

[tab title=”English”]

I wish I had died in an important world war, at least
but I was shot in action at an insignificant skirmish
of a small and insignificant country,
as I doubt they will ever erect a monument
to our war dead,
and even if accomplished, it cannot be compared, of course,
with similar monuments of the larger states,
with similar monuments of the larger wars,
and even if erected they will not be an “worthy sight” to travellers,
not even included in the program
of incumbent visits of officials of foreign.

[/tab]

[tab title=”Ελληνικά”]

Κύπριος Νεκρός της Τουρκικής Εισβολής

Τουλάχιστο να σκοτωνόμουνα σ’ ένα μεγάλο παγκόσμιο πόλεμο, επί τέλους,
μα σκοτώθηκα σ’ ένα μικρό κι ασήμαντο
μιας μικρής κι ασήμαντης χώρας,
που δεν ξέρω αν θ’ ανεγείρη καν
κάνα μνημείο στους νεκρούς της,
που κι αν ανεγείρη καθόλου δεν θα συγκρίνεται, βέβαια,
με τ’ αντίστοιχα μνημεία των μεγάλων χωρών,
με τ’ αντίστοιχα μνημεία των μεγάλων πολέμων,
που κι αν αναγείρη δε θάν’ «αξιοθέατο» για τους περιηγητές,
κι ούτε θα περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα
των επιβεβλημένων επισκέψεων των ξένων επισήμων.

Κώστας Μόντης

[/tab]

[/tabgroup]

3 Replies to “Cypriot who died in the Turkish invasion”

  1. Iakovos, a very telling poem by Montis. I am sure this would be true of so many unrecognized fallen in pointless wars.
    Thanks for this translation. Gabrielle.

    1. Thank you Gabrielle,
      Personally, recognising that I have read not enough poetry, I have never been inspired more by any other poet, apart from Montis.
      He speaks right into my heart, he speaks for the small and insignificant, he seeks and finds the beauty of the small and insignificant always. This is the poetry that I love beyond description.

      1. About Cyprus……..

        Στη Ρίζα του Γιαλού

        Μονάχος κάθομαι
        Στη ρίζα του γιαλού
        Σαν το χλωμό φεγγάρι,
        Στον αφρό του ουρανού.

        Με ζώνει το παράπονο,
        Του κλάματος η οργή,
        Μα κανένας δεν ακούει
        Τη θλιμμένη μου φωνή.

        Ω Κύπρο μου αγαπημένη,
        Τα βήματα σου αναζητώ
        Στα βότσαλα, στην άμμο,
        Στο κύμα ψάχνω να τα βρω.

        Στην ξέχειλη καρδιά μου
        Γραμμένος είναι ο πόνος,
        Ορφανός από χαρά,
        Χωρίς μπουμπούκι άνθος.

        Βραδιάζει ή ξημερώνει,
        Μήτε σκοτάδι, μήτε φως
        Δεν αλείφει το κορμί μου
        Να μου πραΰνει ο λυγμός.

        Μαραθήκαν την αυγή
        Στον κήπο τα λουλούδια,
        Δεν τα φιλάνε μέλισσες,
        Μήτε και πεταλούδες.

        Πέσαν νεκρά τα φύλλα,
        Οι κλώνοι εγυμνώσαν,
        Στεγνή σκιά στον ήλιο,
        Τ’ αηδόνια δίχως γλώσσα.

        Ω Κύπρο μου αγαπημένη,
        Σα μάτια θάλασσας στη μέρα
        Μαύρη μαντίλα φόρεσες,
        Ντυμένη είσαι στην αλμύρα.

        Τα ωχρά τα βλέφαρά σου
        Θέλω να τα χαϊδολογήσω,
        Να σου κρυφομιλήσω στ’ όνειρο
        Μέχρι να σε μεθύσω.

        Δεν τ’ αγρικώ να μου πονάς,
        Μοναχή να σβηέσαι μέρα-νύχτα,
        Αγνή μου νεράιδα, νύφη,
        Λαμπρή πριγκίπισσα στη νύχτα.

        Το δαχτυλίδι της καρδιάς μου
        Χρυσό για σένα το ’χω φτιάξει,
        Τρίζει κραυγή απ’ το σφυγμό
        Τη μοναξιά σου να τρομάξει.

        Ω Κύπρο μου αγαπημένη
        Ζητώ τα πάθη σου μαζί
        Στερνά να τ’ αγκαλιάσω
        Να σου σβηστούν οι στεναγμοί.

        Th world would be a better place to lie if it were governed by a POET, Ted Kapsalis

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *