το Πουκάμισο

Share

Κατερίνα Αξούγκα

Στη μνήμη σου με έστησα
Βακχίδα
φορώντας μου χιτώνα
το πράσινο, εκείνο το δικό σου,
που λάφυρο μου σώριασες
του πόθου.

Το θαλασσί μου ιστόρησες
μα ήτανε του φόνου
και δάκρυα σου θύμιζε,
του τραγουδιού ο χρόνος.
Αμέσως το αρνήθηκα!

Του Κένταυρου ξεθώριαζε
στα ράφια μου
το φορεμένο μίσος.
Και κείνο, τ’ αδειανό
το σάβανο της Τροίας,
σε καραβιού κατάρτι
ανέμιζε σαν ξένο!

Ιόλη – Δηιάνειρα,
Ελένη – Ναυσικά ή
μήπως Πηνελόπη;
Χορός των στεναγμών
μισογερμένων μίσχων
που έρωτας ανίκητος
σας δώριζε τα όπλα του
ανδρών επιφανών.

2012 Σεπτέμβρης Φθινοπώρου.
Για δάνειο μου φόρεσα το πράσινό σου
σε κρίσιμους καιρούς.
Έτσι
που η ματαίωση
να μη σωρεύει ήττες
σε βίους ναυαγούς.

MADE IN TURKEY έγραφε
κρυμμένη ετικέτα
λόγω οικονομίας.
Με σώμα σου το γέμισα
κάθε ταξίδι λυτρωμός
να έχεις μιαν αιτία!

Κι εγώ
που κέρδισα στο νήμα
τις μάχες μου αναμετρώ
όλες σε μιαν αράδα.
Κι αν μες στον πόλεμο χαθώ
στο θάνατο αντιφωνώ:.
“ΠΑΡ’ ΟΛΑ ΑΥΤΑ…
ΣΥΝ ΟΛΑ Τ’ ΑΛΛΑ..
ΠΑΝΤΑ!”

Κατερίνα Αξούγκα
Δημοσιευμένο στο λογοτεχνικό περιοδικό “ΝΕΑ ΑΡΙΑΔΝΗ”

3 Replies to “το Πουκάμισο”

  1. Η Original Idea, γενιέται και κατακτά όλο τον κόσμο κι εμείς από μακριά την θαυμάζουμε!
    Εύγε σου, μας κάνεις όλους μας πιο πλούσιους και υπερήφανους με την γραφή σου.

    (Και κείνο, τ’ αδειανό
    το σάβανο της Τροίας,
    σε καραβιού κατάρτι
    ανέμιζε σαν ξένο!)
    Γαβριήλ Παναγιωσούλης
    Νέα Υόρκη

    1. Το ανοίκειο ποιητικό κείμενο σε κοιτάζει στα μάτια να σε παρακινήσει να το ξαναδιαβάσεις,να το ξεκλειδώσεις και να σου παραδοθεί.Θέλει να σε γοητεύσει να ομολογήσεις ότι σου αρέσει.Το καλό ποίημα εκπέμπει σήμα κρίσιμης βιωματικής εμπειρίας για να συντονίσει τον αναγνώστη στον ρυθμό του.Το εγχείρημα της κριτικής ενός κείμενου χωρίς τους τίτλους του(άγνωστος δημιουργός) εμπεριέχει ρίσκο από τον κρίνοντα καθώς δεν είναι δεδομένη η αξία του ποιητή.Θα επιχειρήσω την κριτική μου εκφράζοντας τις υποκειμενικές μου απόψεις.Η δημιουργός με την σύνταξη<> αντί της παθητικής στήθηκα βάζει δύναμη και αυτοπεποίθηση κερδίζοντας την αξιοπρέπεια του αναγνώστη(τεχνική της Ζωής Καρέλλη).Η αισθητική αιχμαλωσία έχει συντελεσθεί,ταυτόχρονα σε καλεί στην εσωτερική περιήγηση του νοήματός του,στον εσωτερικό κόσμο του γυναικείου ψυχισμού.(φροϋδική επίδραση).Ο αφανής και εμφανής ερωτισμός αναλαμβάνουν την ξενάγηση αυτή στους σπηλαιώδεις μαιάνδρους της θηλυκής ευαισθησίας.Τι θα συναντήσεις; την ανθρώπινη υπαρξιακή αγωνία να καθορίζει την ουσία των συναισθημάτων ως πόθο,πάθος,έρωτα,αγάπη.Κάθε μία από τις γυναικείες προσωπικότητες σέρνει το βάρος του συμβολισμού του μύθου που έχει περάσει στην κουλτούρα του γυναικείου ψυχισμού.(προκύπτει από τις συζεύξεις των προσώπων)Ιόλη-Διηάνειρα ο νεανικός ερωτικός πειρασμός ισομαχεί με την κοινωνική αναγκαιότητα της νόμιμης ερωτικής συντρόφου.Η φύση διαλεκτικά αντιμάχεται την κοινωνικότητα και τις συμβάσεις της.Στο άλλο ζευγάρι υιοθετώ τον χρωματισμό του απόλυτου λευκού: το λευκό σάβανο της Ελένης του ολέθρου και το λευκό της Ναυσικάς(Όμηρος) σύμβολο της αγνότητας καθολική η υπεροχή της γλυκειάς Ναυσικάς ωστόσο και ο έρωτας της Ελένης δεν είναι παρά η τραγικότητα του γυναικείου πάθους που μαζί με την ιστορική ολιγιστότητα του Πάρη αποτελούν συνδυασμό ολέθρου.Δεν καταλαβαίνω την υποχώρηση(ερωτηματικό)στην Πηνελόπη.Αναγκάζομαι να υποθέσω ενδεχόμενο βιωματικό.Η αρετή της Πηνελόπης είναι στόχος κάθε γυναίκας σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο.Βλέπω όμως στη Πηνελόπη τον θρίαμβο της αγάπης.Αφήνω ασχολίαστο πρός τέρψη τον στίχο κέρδισα στο νήμα με κατέλαβε ολοκληρωτικά,το νόημα της ζωής σε τρείς λέξεις.Η αβεβαιότητα του αύριο,η υπαρξιακή ανασφάλεια.Αν γνωρίζαμε το αύριο θα χάνονταν η ζωή.(αυτό δεν σημαίνει οτι δεν το σχεδιάζουμε και δεν αποτρέπουμε τις δυσάρεστες εκπλήξεις του.) Τέλος σχολιάζω μόνο τεχνικά τους τους τρείς τελευταίους στίχους διότι ο συμβολισμός τους είναι μηνυματοφόρος σε προσωπικό χαρακτήρα.Στους στίχους αυτούς εξετάζω την αισθητική αξία των σιωπών.Οι παύσεις σε ένα ποίημα αποδίδονται με την απαγγελία,η οποία στηρίζει και αναδεικνύει την μουσικότητα, και το νόημα του ποιήματος.Εδώ δεν υπάρχει ρήμα και το εννοούμενο ρήμα επιβάλλει τις σιωπές του.Σε παροτρύνει:απόλαυσέ με.Στο επόμενο βήμα το ποίημα αναζητά την συνδημιουργία, την μουσική ένδυση για να περάσει στην κουλτούρα του κόσμου.Εύχομαι καλό ταξίδι στο ποίημα.Η κ. Αξούγκα μας αποκαλύφθηκε ως μεγάλη ποιήτρια.Συγχαρητήρια θερμά.

      1. Κάθε ποίημα εκπέμπει τα δικά του “σήματα” κατά την ανάγνωση. Χρειάζεται επίσης τα κατάλληλα “κλειδιά” για την ερμηνευτική του προσέγγιση. Ευχαριστώ τους κ. Βουτσινά και κ. Παναγιωσούλη για την τιμή που μου έκαναν να το δεξιωθούν.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *