Το ένδοξο σπαθί

Share

Σε γυάλινη προθήκη το σπαθί
της δόξας τον απόηχο μετράει.
Αστράφτει το ατσάλι του στο κόκκινο βελούδο.
Οι κόψεις του χαράζουν τη σιγή
κι η ασημένια του λαβή
σπίθες εκσφενδονίζει.
Θέση περίοπτη κρατεί, καθώς του πρέπει
στην αίθουσα αναμονής του παρελθόντος χρόνου.
Κλέβει το βλέμμα του κοινού
απ΄όταν παραδόθηκε στο λαφυραγωγείο.
Όμως εκείνο αδιάφορα κοιτά.
Τα σώματα που γέρνουνε στο σώμα του.
Τα χέρια που ζητούν να το αγγίξουν.
Τα ματωμένα δάχτυλα ποθεί
που το κρατούσαν ως το σούρουπο σφιχτά
μετά τη μάχη.

Χάρης Μελιτάς

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *