ΚΥΠΡΟΣ 1974 Επέτειος Τουρκικής Εισβολής

Share

ΜΟΝΑΧΑ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ

Κοιτούσαμε τις φωτιές
Να πηγαίνουν κόντρα στη νύκτα,
το διάβα τους πιο μαύρο!
Ξεπηδούσαν από παντού
αποστραγγίζοντας
και τις τελευταίες σταγόνες δροσιάς
που απόμειναν από την ανομβρία.

Από παντού η γη βογκούσε διψασμένα.
Τη δροσίζαμε με το αίμα μας
Και τον κρύο ιδρώτα της αγωνίας μας
Που διακλάδωναν οι αυλακιές των τανκς.

Μα τίποτα δεν κάναμε…

Ήταν μεγάλες οι φωτιές
Που άναψαν στη γη μας.
Πολύ μεγάλες!
Και το αίμα κόχλαζε στην επαφή
με τα πυρωμένα βόλια
κι ο ιδρώτας δεν έτρεχε πια
από τα ανέκφραστα πρόσωπα
των σκοτωμένων.

Χάθηκαν όλα.
Τίποτα δεν απόμεινε.
Μονάχα οι μνήμες να αιωρούνται
σαν ξεσκισμένες εικόνες
στο χάος της ψυχής μας,
και λίγες ελπίδες κουρελιασμένες
να ζητιανεύουν στα κατώφλια
Των εμπόρων των λαών.

© Michael Pais

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *