Νύχτα τυφλή

Share

Ευαγγελία-Αγγελική Πεχλιβανίδου

Νύχτα τυφλή
Δε θωρείς της καρδιάς τ’ άναρχο σούρσιμο
Πάνω στον ατσάλινο ψηφιδωτό πεζόδρομο
Της πολιτείας του αχανούς.
Είσαι τυχερή, νύχτα, που δε βλέπεις
Μόνο δακρύζεις που και που
Κι οι ταπεινές νεράιδες των ψυχών μας
συλλέγουν τα πικρόμαυρα μαργαριτάρια
συλλεκτικά κομμάτια της μετάνοιας.

Νύχτα τυφλή
Δε βλέπεις τα θηράματα
Στα κονταροχτυπήματα της ευτυχίας
Των γιγάντων παθών.
Τυφλόμυγα, που προσπαθείς να μας καλύψεις
Μα η αδυναμία μας αδυνατεί
Το χρώμα σου το δυνατό να διαπεράσει.

Νύχτα τυφλή. Είσαι άτυχη γιατί ακούς.
Ακούς την πτώση μας στην άρνηση
Ακούς τα πονεμένα βογγητά
Των βιασμένων ελπίδων μας
Ακούς την ησυχία του τέλους
Ακούς τους μαδημένους αετούς
Λυπητερά να κράζουν
Μπροστά στα μαδημένα τους φτερά
ακούς τον έρωτα που αποψυχά ολόγυμνος
Μπρος στην αλήθεια
Που σβήνει αχνά στα καντηλέρια της σιωπής.
ακούς τους ακροκόρινθους λαχανιασμένους
λίγο πριν χάσουνε τη δύναμη
του αετίσιου βλέμματος.

Νύχτα τυφλή
που κρύβεις το φεγγάρι ντροπιασμένο
απ’ το καθρέφτισμα στα απαλά νερά
μη δει τη γύμνια της ζωής μας.

Είσαι άτυχη νύχτα που ακούς
Το κατηφορικό ανέβασμα
Το φανταχτερό κατέβασμα
Το ανορίζοντο μαύρο του ουρανού.
Είσαι άτυχη νύχτα αν αισθάνεσαι !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *