Η Ζωή εν Τάφω

Share

Έψαξα για μια λευκή παπαρούνα
μέσα στις λέξεις του κόσμου
να την κρατήσω κάτω απ’ το αίμα του Εσταυρωμένου
να τη στολίσω στο πιο ωραίο σημείο του Επιτάφιου
και τριαντάφυλλα γύρεψα πολύχρωμα
να στάζουν άρωμα και αλμύρα ταξιδιού
σε ωκεανούς που κρύβουν ακόμα τα μαργαριτάρια τους
σαν βασιλεία των ουρανών
η ζωή εν τάφω πρέπει να εγερθεί
και οι νεκροί να αποκτήσουν μνήμη
αλλιώς ποιος θάνατος πατάει το διπλανό του
όλοι μαζί θα γίνουνε στρατός
να καταλάβουνε την τελευταία ζωή μας

Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

3 Replies to “Η Ζωή εν Τάφω”

  1. Τέτοιοι στίχοι, τέτοιες μέρες! Κατάνυξη και χαρμολύπη. Και δύναμη! Πολλή δύναμη… Θέλει πολλή δ ύ ν α μ η για να δείξει κανείς αγάπη, καλοσύνη και συγχώρια…
    ΑΑ

    1. Eυχαριστώ θερμά για το σχόλιό σου, αγαπητέ ΄Αρι. Καλή Ανάσταση!
      Ελένη

  2. Ενδιαφέρουσα η σύλληψη της καταπάτησης της τελευταίας ζωής από τη στρατιά των νεκρών! Όντως έτσι είναι, γι’ αυτό πάντα οι νεκροί ανέρχονται σε μυριάδες, αντίθετα με τους εν ζωή μελλοθανάτους, ούτως ή άλλως!
    Πάντα οι μέρες των Παθών του Χριστού αγγίζουν τους Χριστιανούς καθώς το θέμα της αγνωσίας του Θανάτου είναι η τραγική φάρσα της ζωής!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *