Στο κατώφλι του αύριο

Share

Άντρια Γαριβάλδη

Όλο και λιγοστεύουν οι μέρες του χειμώνα
κι η αναμονή της άνοιξης γίνεται όλο και πιο έντονη.
Η βροχή πρασίνισε τον κάμπο της ψυχής
κι ο ήλιος πήρε θέση πίσω απ’ τα χείλη τ’ ουρανού.

Eμείς, σαν πεταλούδες πετάμε από γειτονιά σε γειτονιά
κουβαλώντας την ουσία της γονιμότητας.
Έτσι, οι μέρες γίνονται πιο ανάλαφρες. λιγότερο μονότονες.
Περιμένουμε να δούμε μια πιο φωτεινή εποχή,
να ζήσουμε έναν κόσμο πιο ανεκτικό,
να σφίξουμε το χέρι ο ένας του άλλου
δίχως αμφιβολίες ή ενοχές.

Τα δέντρα στην αυλή σιγοψιθυρίζουν τον ήχο της καινούργιας μέρας,
Ο φλοίσβος της θάλασσας νανουρίζει την νεογέννητη ελπίδα.
Οι αποχρώσεις του ορίζοντα γράφουν το νέο σενάριο του ονείρου.
Κι εμείς γυρίζουμε σελίδα στο ημερολόγιο της ζωής.

Όλα αυτά σε πεζό ρυθμό
στο κατώφλι του αύριο.

Άντρια Γαριβάλδη
Μελβούρνη

5 Replies to “Στο κατώφλι του αύριο”

  1. Στίχοι λιτοί, αφτειασίδωτοι, απροσποίητοι, γεμάτοι ειλικρίνεια. Και πραότητα. Φυσικοί, σαν την βροχούλα, σαν τον ήλιο και σαν μια χειραψία.
    Πόσο δύσκολο έχει καταντήσει πια, να γράφουμε τόσο απλά! Και να φερόμαστε τόσο αυθόρμητα! Ανεξάρτητα από το χρόνο και τον τόπο.
    Έτσι ακριβώς, όπως αυτό το μελωδικό στιχούργημα της Άντριας, που ξεπήδησε μέσα από την ψυχή της και άγγιξε τις δικές μας.
    Σε πεζό ρυθμό αναπόλησης και αισιοδοξίας.
    Ευχαριστώ για τη γαλήνη που αποκόμισα,
    (Άριστείδης Παναγ. Αντάνης)

    1. Αγαπητέ Άρη, ναι, δύσκολο να γράφουμε απλά και σιωπηλά… μόνο σε στιγμές ψυχικής ευφορίας ξεχυλίζει το μελανοδοχείο μας. Να’ σαι καλά που πάντα ακροάζεσαι τον ψίθυρο των στίχων μας.

  2. Συμφωνώ μαζί σου Άρι,συμπληρώνοντας τις σκέψεις σου με τους στίχους του Ρίτσου
    “κι αύριο λέω θα γίνουμε πιο απλοί.
    Θα βρούμε αυτά τα λόγια
    που παίρνουνε το ίδιο βάρος σ’όλες τις καρδιές,
    σ’όλα τα χείλη…………Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε. αδελφέ μου, από τον κόσμο.
    Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο!”
    Σ’ευχαριστούμε καλή μου Άντρια, απ’το άλλο ημισφαίριο της γης, πρόσφερες την Άνοιξη στην καρδιά του καλοκαιριού μας.
    Τζένη

  3. Αγαπητή Άντρια Γαριβάλδη Σ’ ευχαριστώ για τη μαγεία της Φύσης που φιλοξένησες στον στίχο Απλός λόγος που όμως γοητεύει αφού βγαίνει από τα έγκατα της καρδιάς σου και περνά στο χαρτί, κάνοντας με ν’ ακούω μελωδίες αόρατων οργάνων. Συνέχιζε να μας δίνεις τέτοια “φάρμακα της Φύσης”

    Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδης
    Ποιητής, Κύπρος

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *