Προς φίλους

Share

Το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο,
σχεδόν αδύνατο
να βρεις ανθρώπους  με γκρεμισμένους τοίχους.
Ερείπια να ξαποστάσει η ψυχή σου.
Να πεις και να φωνάξεις  στον άνεμο που τραγουδά,
περιδιαβαίνοντας  τα σχήματα
αυτά που δεν τολμάς …
Αυτά που δεν τολμάς να πεις, ούτε  στον εαυτό σου
Κι αυτός να ακούει…. χωρίς να κρίνει…..  χωρίς αντάλλαγμα….
……για σένα
Και όταν τον βρεις, εάν τον βρεις,
να θυμηθείς πριν φύγεις,
να πάρεις την ανάμνηση μαζί σου.
Ύστατο φόρο τιμής στην πλούσια ψυχή του.

Φώτης Γαλανόπουλος

7 Replies to “Προς φίλους”

  1. Αγαπητέ Φώτη, πολύ ωραία το θέτεις το θέμα σου, με αυτούς τους στίχους. Πάντως εγώ μέσα από αυτούς διέκρινα και έναν υπαινιγμό, ειδικά τώρα με τα ευρήματα της Αμφίπολης. Εκεί κι όπου αλλού κι αν σκάψεις σε όλη την Ελλάδα, τραγουδάς στον άνεμο κι αυτός σε ακούει. Και παίρνεις την ανάμνηση σαν ύστατο φόρο τιμής στην ψυχή σου. Το κακό με μας τους νεοέλληνες είναι αυτό που γράφεις: Ότι είναι δύσκολο να διανοηθούμε πως είναι δυνατόν να ξαποστάσει η ψυχή μας σε αυτά τα ερείπια.
    Στο νέο ημερολόγιο 2015 που ετοιμάζουμε, όπως κάθε χρόνο, για το επιστημονικό προσωπικό της Εθνικής Τράπεζας και όχι μόνο, αυτό ακριβώς επισημαίνουμε: Κάποια αρχαία ερείπια, όχι πολύ γνωστά στο ευρύ κοινό, και προτρέπουμε τους παραλήπτες του ημερολογίου σε προσωπική επίσκεψη. Η ενέργεια που παίρνει κανείς από τέτοια σημεία μετατρέπεται σε γαλήνη και ευεξία και κρατάει, τουλάχιστον, μέχρι την επόμενη επίσκεψη.
    Εσύ ίσως είχες άλλα στο νου σου με αυτούς τους στίχους σου και γι αυτό ζητώ συγγνώμη για την προέκταση που έδωσα στις δικές σου σκέψεις.
    Άρις

    1. Αρη αναφέρομαι στους ανθρώπους. Φυσικά και στους προγόνους μας που τα ερείπια και οι τάφοι τους θα πρέπει να μας ξεκουράζουν να μας εμπνέουν και να μας γεμίζουν ελπίδα. Ξέρεις βρίσκομαι μόλις 20χιλ μακρυά από την Αμφίπολη και την έχω επισκεφθεί άπειρες φορές από πιτσιρικάς. Σας ετοιμάζω και μια έκπληξη. Πολύ Ελλάδα σε φρέσκο βίντεο από καλό μου φίλο ταξιδιωτικό δημοσιογράφο της πρώην ΕΡΤ αφιερωμένο σε όλους εσάς που ζείτε μακρυά από αυτήν αλλά την κουβαλάτε πάντα μαζί σας και ξέρετε να την εκτιμάτε.
      Φώτης

      1. Υπ.
        Δεν ξέρω Αρη αν ζεις στην Αυστραλία αλλά και στην Ελλάδα να ζεις, από αυτά που γράφεις είμαι σίγουρος ότι την κουβαλάς μέσα σου.

  2. Βαθυστόχαστο, Αληθινό, το ποίημα σου αυτό
    Βλέπεις τόσο μακριά σα να είσαι ο δημιουργός της κοινωνίας μας, Προπαντός αυτό που γράφεις: (Κι αυτός να ακούει…. χωρίς να κρίνει….. χωρίς αντάλλαγμα….
    ……για σένα) Ειναι κάτι σχεδόν αδύνατο στη Σημερινή κοινωνία

    Γαβριήλ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *