Η Βροχή

Share

(Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο
του ταξιδιού της ζωής είναι η αγάπη.
Και η απώλεια, που κι αυτή
μέρος της αγάπης είναι- Ντέρεκ Γουόλκοτ
Ποιητής, βραβείο Νόμπελ 1992)

Δεν έφταιξα όταν βυθίστηκα
μες τα γαλάζια μάτια σου,
μα έφταιξα όταν φοβήθηκα
πως θα πνιγώ μέσα σ’ αυτά.

Δεν έφταιξα που έχανα
τον κόσμο μες τα χείλη σου,
μα έφταιξα που νόμισα
πως έτσι θα’ ναι όλα τα φιλιά.

Δεν έφταιξα όταν ζήλευα,
που όλοι θαύμαζαν το βήμα σου,
μα έφταιξα όταν δίστασα
στο πλάι σου να περπατώ.

Δεν έφταιξα που άλλη αγάπη
απ΄ τη δική σου δεν αγάπησα,
μα έφταιξα που δεν σου ζήτησα,
κι εσένα, να μου πεις πως μ’ αγαπάς.

Κι αν λέω πως έφταιξε το ανεμόβροχο
που σ’ έχασα για πάντα από τα μάτια μου,
εγώ στ’ αλήθεια έφταιξα, όταν γεύτηκα
τα δάκρυα και νόμισα πως ήταν η βροχή![]

Άρις Αντάνης

7 Replies to “Η Βροχή”

  1. Καλέ μου ποιητή,
    μια ποιητική βροχή, οι στίχοι σου,
    αγγίζουν τρυφερά, το εμβαδόν πολύτιμης απουσίας….εντός μου!
    Εύγε!
    τζ

    1. Αγαπητή μου Τζένη, τα σχόλιά σου, αποτελούν… εμβαδόν της πολύτιμης παρουσίας σου, όχι μόνο σε μένα, αλλά και σε όλα τα αξιολογότατα μέλη της φιλολογικής παρέας τής Διασπορικής. Σε ευχαριστούμε…
      Άρις

  2. Άρι μου, σ’ευχαριστώ από καρδιάς, όπως κι όλη την όμορφη ποιητική συντροφιά της διασπορικής!
    τζ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *