Τα δώρα

Share

Ως τα άκρα του σύμπαντος
έφτασαν σήμερα τα χέρια μου.
Συλλέξαν το φως,
κρεμάστηκαν στ’ άστρα,
γινήκαν κρυφή αγκαλιά
απ΄το μέσα μου σώμα.
Ύστερα αφήσαν το χάδι
στην έγνοια του κόσμου,
φιλί στις εξώπορτες
να περάσει το φως!
Μεγάλωσαν σήμερα
τα χέρια μου,
γίναν’ αόρατοι κλάδοι Χριστουγέννων
να κοσμήσουν το σπίτι σας!

Τζένη Κουφοπούλου

4 Replies to “Τα δώρα”

  1. Εντυπωσιακό, με λίγα λόγια λες τόσα πολλά, είναι σα να χωράνε στην αγκαλιά σου η γη και ο ουρανός με τ’ άστρα.

    Σου αξίζουν συγχαρητήρια

    χαρούμενα κι ευτυχισμένα Χριστούγεννα
    Γαβριήλ

  2. Σας ευχαριστώ πολύ, σας εύχομαι καλές γιορτές με χαρά κι αγάπη1
    τζ

  3. Θεσπέσιοι στίχοι. Επαυξάνουμε τα λόγια του Γαβριήλ και σε ευχαριστούμε γι’ αυτό το στιχουργικό σου αγκάλιασμα, που τόσο το έχουμε ανάγκη όλοι μας. Ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό κι ακόμα πιο ιδιαίτερα αυτές τις μέρες τις άγιες, του Χριστού τις μέρες.
    Αν μου επιτρέπεις θα ήθελα να σου ανταποδώσω το αγκάλιασμα, με μια στροφή από το ποίημα “Θα πάω πάλι στο νησί…”:
    …..
    Θα πάω πάλι στο νησί, μετά από χρόνια.
    “Πλώρα -κοράκι” πέτυχα την τέλεια έκταση, άλλο δεν πάει, των βραχιόνων μου,
    τα βράχια ν’ αγκαλιάσω και τον μπάτη,
    τη θάλασσα και τον ορίζοντα,
    κι όλη την αύρα σου.
    Αν δεν είσαι μέσα, δεν είσαι πουθενά.
    (Είσαι μέσα)…

    Καλές γιορτές σε όλους, με υγεία και ποίηση.
    Άρις Αντάνης

  4. Ένα “νησί”κι η ποίηση λοιπόν, καλοί μου ποιητές, μας χωράει όλους στην καμπύλη αγκαλιά της και ενώνει τις προσευχές μας σ’ένα στίχο κρεμασμένο στη Φάτνη Του…
    Από καρδιάς μύριες ευχές!
    τζ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *