Θέατρο

Share

Θέατρο :
Θαλασσοδαρμένα γεμάτα αρμύρα κορμιά ναυτικών σε κάθε λιμάνι περίμενα ν’ ακούσουν τη γνώριμη φωνή του Γραμματικού, γράμματα απ’ την πατρίδα, αμέσως σιγή επικρατούσε μαζευόταν όλοι στο σαλόνι του πλοίου κι άκουγαν το όνομά τους, αυτοί που δεν είχαν λάβει γράμμα κατέβαζαν τα μούτρα τους σκεπτικοί και διερώτονταν γιατί άραγε; Τι να συμβαίνει;
Όσοι λάβαιναν έτρεχαν να διαβάσουν, άλλος έκλαιγε, άλλος γέλαγε, άλλος μούσκλωνε, ήταν ένα θέατρο ναυτικής παράστασης μιας αληθινής ζωής…

Σήμερα άλλαξαν οι καταστάσεις, τα νέα, οι φωτογραφίες έρχονται Ηλεκτρονικά σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Μετά άλλα σε τεξτ Όταν τις λαμβάνεις ξαναζωντανεύει η ζωή του τότε, για άλλη μια φορά παίζεις θέατρο, γελάς και κλαις, αποδεικνύοντας ότι δεν σε άγκιξε η τεχνολοία, δεν άλλαξες, έμεινες ο ίδιος άνθρωπος όπως τότε.

Γαβριήλ Παναγιωσούλης

2 Replies to “Θέατρο”

  1. Ίδιος είναι ο άνθρωπος ,αγαπητέ Γαβριήλ, παντού και πάντα,ένα μικρό παιδί μ’ένα τσέρκι να γυρνά τις ηπείρους, μ’ένα δάκρυ κρυμμένο στο πέτο της καρδιάς και μια αδήριτη ανάγκη για αγκαλιά κι Αγάπη…..όσο κι αν αγριεύουν τα μάτια ή σφίγγουν οι γροθιές!! Καλή Χρονιά σε όλα “τα παιδιά” απανταχού της γης…μικρά, μεγάλα!!
    τζενη

  2. Αγαπητή μου Τζένη,
    ευχαριστώ για την επίσκεψή σου, όπως γράφεις: ( Ίδιος είναι ο άνθρωπος ,αγαπητέ Γαβριήλ, παντού και πάντα, ένα μικρό παιδί) το πιστεύω απόλυτα και προσθέτω ότι ο άνθρωπος παραμένει έτσι όπως γεννήθηκε από επόψεως, χαρακτήρα συνηθειών και φιλότιμου…
    Γαβριήλ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *