Ανάσταση

Share

Μιλτιάδης Ντόβας

Αγάλματα της Λευτεριάς, μνημεία της Ανάγκης!
Ξύπνησε στην Ελλάδα η Οργή, των καρυάτιδων νεύματος ύψωση!
Η Στύγα κλαίει στον αντάρτη ποταμό! Ω λαέ υπεράσπισε τ’ άσπιλα!
Τ’ άσπιλα βλέμματα των πελταστών, Παρθενώνα φθορά αξημέρωτα!
Ακρόπολη δίχως ελγίνεια θυμικά, ομοιάζει με δοχείο ατημέλητο!
Ύψωσε σκλάβε ξεχασμένες θημωνιές και αστάχυα της λήθης στην Πέργαμο!
Το αίμα στ’ Οδυσσέα την Ψυχή, προσπερνά του λωτού δηλητήριο!
Τέσσερις άνεμοι, μύριες φωτιές και ταμπούρλα ηχούν στην πατρίδα μου!
Πατρίδα της κλεμμένης Λευτεριάς που ξαστέρωσε η όψη απ’ την έξαψη!
Μπρος στην πηγή των θείων κεραυνών, νάμα θλίψης που πλουτίζει τα μύχια!
Χρύσισε ο ήλιος με ανταύγειες στις πληγές, των ειλώτων Παρθενώνες που χτίσανε!
Όχι στα ψέματα, στην αρπαγή! Η Ιστορία είναι μία και ντρέπεται!
Αγάλματα αθώρητα που προσδοκούν, στην Ιθάκη ξανά να γυρίσουνε!
Είναι τα «ατσαλένια» τα γλυπτά, που Αστέρια του θάμβους φορέσανε!
Ω Παρθενώνα! Ο Αγώνας σε ζητεί, για Ελλάδα τρανή κι ανεξάρτητη!
Μία Ελλάδα όπου ξέρει ν’ απαιτεί! Τη θεσπέσια όψη του Σύμπαντος!
Λαοί του Κόσμου υψωθείτε με κραυγές! Ν’ αντηχήσει η φωνή σας, στα πέρατα!
Στα πέρατα τ’ αγύρτη του παππού, π’ οι ψυχές εκεί ξεκουράζονται!
Θυμός και λάβα, εκκλησίας οι κλαγγές, π’ ο λαός σ’ αυτήν ανασταίνεται!
Ήρθε η ώρα κι άσπιλος ο Αυγερινός θ’ αντικρίσει τα γλυπτά τα πολύτιμα!
Στου Παρθενώνα τις γαλάζιες πινελιές, προσετέθη σημάδι ολοκλήρωσης!
Κείτεται ο Κόσμος, του γελάει η πληγή, μ’ αναμνήσεις που ξυπνάν ατοπήματα!
Δόξας ο εκκεντρικός ο Σειληνός, πλημμυρίζει το Μνημείο του Αθάνατου!
Ψυχή του ήλιου, μ’ Αθηνάς την προσμονή και η Άπτερος στην Πόλη της γύρισε!
Τ’ αποκαΐδια ζωντανέψαν, γίναν φως! Αναστάσιμη δέηση ο πόνος μας!
Δέηση της Αλήθειας στο Θεό!
Ανάσταση!!!

Μιλτιάδης Ντόβας

(Συμμετοχή από τη δράση 100.000 Ποιητές
για την Αλλαγή με απώτερη στόχευση
την Επανένωση των Μαρμάρων του Παρθενώνα).

4 Replies to “Ανάσταση”

  1. Εξαίρετοι οι στίχοι σου, αγαπητέ Μιλτιάδη. Και βέβαια επίκαιροι και τώρα και πάντα, κι όσο τα κλεμμένα μάρμαρα θα είναι… κλαμένα!
    Όμως κάθε χρόνο στην Ανάσταση οι αισθήσεις πλημυρίζουν από τις ευωδιές της Άνοιξης και της Ελπίδας. Με τέτοιους στίχους μάλιστα κάνει την εμφάνισή της και η Αισιοδοξία, που τόσο την έχουμε ανάγκη όλοι μας. Καλή Ανάσταση σήμερα και πάντα.
    Άρις

  2. Δεν μπορώ παρά να σ’ ευχαριστήσω αγαπητέ Άρη, για τα τόσο Όμορφα, Ευγενικά κι Ειλικρινή σου, λόγια!!! Το μόνο που μπορώ να πω σχετικά με το ποίημα μου, είναι ότι είναι απλά λόγια ψυχής!!! Καλή Ανάσταση Φίλε μου, με Υγεία, Ειρήνη και Προσφορά!!! Να ‘σαι πάντα Καλά!!!

  3. “Αναστάσιμη δέηση ο πόνος μας!
    Δέηση της Αλήθειας στο Θεό!
    Ανάσταση!!!”
    Αγαπητέ Μίλτο, η δέηση ‘πόνου’ και ‘Αλήθειας’ που τόσο εκφραστικά αντιπροσωπεύουν όλους μας, δεμένα στο επίθετο Άναστάσιμη’ και ‘Ανάσταση’ ενσωματώνονται με τα Πάθη του Κυρίου και την Ανάστασή του. Η πατρίδα μας, είχε – περισσότερο από συχνά- αίτια να γιορτάζει την Ανάσταση του Κυρίου, καθώς τη συσχέτιζε με την δική της Ανάσταση-Ανάτασή της από τα αλεπάλληλα δεινά της σε βάθος χρόνου!
    Τα Ελληνικά Μάρμαρα πολύ τα αγάπησαν οι ‘φημησμένοι ξένοι’, καθώς τους παρείχε μία, κάποια αίγλη, εκείνη του ωραίου, του αγνού, του πανάρχαιου, αθάνατου υλικού, που οι χιλιάδες τα χρόνια, ακόμα και η κακοποίησή του δεν κατόρθωσαν να το απαλείψουν από προσώπου γης.
    Εύχομαι καλή Ανάσταση στην πατρίδα μας από τα άπειρα δεινά που τη μαστίζουν, και από κοντά, καλή αντάμωση των μαρμάρων με την μητέρα Ακρόπολη!

  4. Χαίρομαι ιδιαίτερα που το ποίημα μου, άγγιξε τους αγαπημένους μας, Ομογενείς, επρόκειτο απλά για λόγια ψυχής και φαίνεται, ότι σ’ αυτό σημείο, οι ψυχές μας, συναντιούνται!!! Δε θα πω περισσότερα, παρά δυο λέξεις, ρήση από ένα άλλο ομώνυμο ποίημα μου, κι εκείνο αναστάσιμο!!!!! ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΚΙ ΕΛΠΙΔΑ!!!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *