Διέξοδος η σιωπή…

Share

και η αβάσταχτη υπομονή της…

Χίλιες φορές λυπήθηκα κι άλλες τόσες μετάνιωσα, για… όσα είπα.
Για όσα κράτησα τη σιωπή μου, πιστέψτε με, δεν μετάνιωσα…
Ποτέ!
Γι’ αυτό μερικές φορές δίνω σπρωξιά στο λόγο…

*
Μια φράση σου ξέφυγε, τότε… κι ήταν:
«Βάλε φραγή, στους ανεπιθύμητους εισβολείς.
Απενεργοποίησε τα συναισθήματα»…

*
Θέλω να ξέρεις πως:
Από συμπεριφορές που με πλήγωσαν μόνο την αγάπη θυμάμαι.
Μ’ αυτή συμπληρώνω τον μονόλογο της ζωής μου.

*
Στις ανορθόγραφες στιγμές της σιωπής,
αυτό που περιμένω είναι το αναπόφευκτο της απουσίας…
Στη σκέψη μου Εσύ
Στην καρδιά μου η Απουσία (Σου)

*
Με τις σιωπές της φωνής σου
γεμίζω αυτές της καρδιάς μου…
Μου λείπει, θέλω να ξέρεις, αυτή η φλυαρία της σιωπής.
Μου λείπει…
«Κράτα, τουλάχιστον, όσο μπορείς, τον ήχο της…», μου λες…
«Κράτα τα προσχήματα…»

*
Οι ματιές μας σμίγουν στο αντιφέγγισμα της σιωπής…
«Στην ανείπωτη σιωπή σου, ανιχνεύω στιγμές της ευτυχίας μου»…
Κι αυτές, αλίμονο, κρατάνε τόσο λίγο…

*
Να ’ξερα, άραγε ποιος κανονίζει τη σκέψη σου;
Ποιος διαφεντεύει τη μοναξιά σου;

Εν πάση περιπτώσει…

Στράτος Δουκάκης

4 Replies to “Διέξοδος η σιωπή…”

  1. Η σιωπή και η ανυπέρβλητη αξία της είναι το αγαπημένο μου θέμα. Χτες το βράδυ σε συζητούσαμε με μια 12μελή παρέα, από τπους οποίους οι 4 ήταν Λέσβιοι και σε γνωρίζουν. Υπήρχαν 4 κιθάρες και τα τραγούδια ήταν πολύ ποιοτικά. Η σιωπή ήταν εύγλω τ τ η , κάθε φορά που ακουγόταν ένα ωραίο άσμα.
    Το μόνο που μπορώ να αντιτάξω στην αξία της σιωπής που τόσο όμορφα έχεις στιχουργήσει, είναι 17 συλλαβές, σε 3 γραμμές, 5-7-5 σε κάθε μία, αντίστοιχα:
    Πώς θα μπορούσα
    να σου πω ευχαριστώ,
    αν σιωπούσα!
    Άρις

    1. Σε ό,τι αφορά το κείμενο -δεν είμαι ποιητής, μακάρι να ήμουν…- είναι ξεσπάσματα σε στιγμές “περισυλλογής και λυρικής ρέμβης” που με ξεσηκώνουν… Εμένα και την ψυχή μου. Η σιωπή, μπορώ να πω, είναι από τα αγαπημένα μου θέματα.
      Φαντάζεσαι να μιλούσε;…

      Από σύμπτωση η παρέα δεν ήταν 13μελή και οι Λέσβιοι θα ήταν 5, αλλά δυστυχώς κάτι προέκυψε και δεν μπόρεσα να απολαύσω κι εγώ τα τραγούδια σας.
      Μιαν άλλη φορά.

      Ευχαριστώ!

  2. Με αφορμή το συγκινητικό ποιημά σου, καλέ μου ποιητή,να θυμήσω δυο σκέψεις του Νικ. Καρούζου, για τη σιωπή, “Η σιωπή είναι η φόδρα της ομιλίας και όλων των κραυγών, των ουρλιαχτών, των θορύβων, των πάντων…η σιωπή είναι η δεξαμενή της ομιλίας!”Μα επειδή με εμπνέετε καλοί μου ποιητές, πολύ ταπεινα, να σας χαρίσω κι ένα μικρό μου πόνημα…
    “σιωπής”..
    Σ’ένα μονόπρακτο όνειρο
    απάγγειλε η σιωπή
    μικρές στιγμές
    μονόλογων ρητών
    γαλήνης!
    τζενη

    1. Όπως έγραψα παραπάνω και στον κ. Αντάνη, δυστυχώς δεν είμαι ποιητής. Πολύ θα το ήθελα. Απλά είναι «στιγμές μονόλογων ρητών γαλήνης» που αραδιάζω στο χαρτί –πάντα εν σιωπή– κάποιες αλλόκοτες σκέψεις μου.
      Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και για το «πόνημα» που, καθώς βλέπετε, έπιασε τόπο.

      Να είστε καλά!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *