Άδοξα φυλλοροώ

Share

©Πιπίνα Έλλη (Elles)
Από την συλλογή ποιημάτων
Ο Ερμαφρόδιτος και άλλοι τίτλοι,
Σύδνεϋ 2014-2015

Άδοξα φυλλοροώ
τις ώρες, τις εβδομάδες, τους…
Ανύποπτα έρπει το έρεβος,
ύπουλα απλώνεται
όλο και περισσότερο!
Επιμένω: είναι ληθαργικό
στο πέρασμά του!

Το κρίμα, δεν είναι γιος της ένδειας
παρά το αποπαίδι της αδιαφορίας
της εκμετάλλευσης, της ασυνειδησίας
-αμολόγητων συμφορών-
μηδενός κακού εξαιρετέου
τελικά!

‘Ουδείς αναμάρτητος’ φίλε
όταν στην όποια οθόνη
η εξορία του αγαθού
επιβάλλεται
η προσφυγή στο βδελυρό
στα παιχνίδια του αλκοόλ,
της ηθικής των πονηρών δημαγωγών
στις τρύπες, στα κατώγια
στις ‘αυλές των θαυμάτων’!

Στο σπίτι, στο σχολείο,
στη φθορά, στη διαφθορά,
στη δολιοφθορά,
στον χώρο του άρτου,
τα παιδιά παραπαίουν
πηδώντας στάδια!
Ρυτιδώνουν και σουρώνουν
εκτεθειμένα
στη γύμνια της παγκοσμιοποίησης.
Συχνά κρύβουν το ράκος τους
στο ψυχιατρείο…
Από δίπλα η ανορεξία, η κατάθλιψη
κάποιες ανίατες ασθένειες
θερίζουν!

Μια μάνα σπαράζει,
γιατί χάνει ατιμασμένο…
το παιδί της!
Τι νύχτα, τι ημέρα…
κυκλοφορούν ελεύθεροι
οι λυκάνθρωποι!
Εκτρώματα λειψού νου
εκτελούν στο δρόμο, στο πάρκο,
στην ύπαιθρο!

Κάποιοι, τυφλωμένοι
από την ανάγκη τους
στη σύγκριση των αγαθών
διακρίνουν τη δύναμη και την αδυναμία
την εξουσία και την αφάνεια
το χρυσό ή το ασήμι, μόνο.
Ίσως να έχει ξεμείνει κάπου
ελάχιστο λιβάνι ή μύρο
για αρωματοθεραπεία!
Και ας τ’ αδειάσανε όλα
στου ‘πάγου’ τη λάσπη…
ή άλλες ουσίες
όπου λάμιες κλέβουνε
νου και ψυχή
για ν’ αφανίσουν το θνητό κορμί,
να πλάσουν βρικόλακες,
που η κάθαρση απαρνιέται!

Η οδός Αλήθεια, ανέκαθεν υπήρξε
η ακανθώδης ατραπός!

5 Replies to “Άδοξα φυλλοροώ”

  1. Αγαπητή μου Πιπίνα, αυτά τα δεινά μόνο με τη μέθοδο της “ομοιοπαθητικής” μπορεί ο άνθρωπος να τα πολεμήσει. Δηλαδή να φτάσει στο σημείο όπου νομοτελειακά η μόνη εξέλιξή του κόσμου να είναι ή αναπόφευκτη πλέον άμβλυνση των δεινών του, μέχρις οριστικής θεραπείας. Βέβαια η εξελικτική νομοτέλεια επιταχύνεται και επικουρείται πάντα με την προσευχή για την αναζήτηση της Αλήθειας και την άντληση της Βοήθειας. Κατά τα άλλα αν θελήσει κανείς να περιγράψει την οικτρή κατάσταση στην οποία έχει περιπέσει ο κόσμος, ο πλανήτης, ο άνθρωπος, νομίζω ότι σε αυτό το ποίημά σου περιλαμβάνονται όλα. Μετά μπορεί να ΄ρθει και κάποιος συγγραφέας ονόματι Τάκης Χατζηαναγνώστου (βλ. google) και να σου πει:”Σήκωσε το κεφάλι σου, ύψωσε την ψυχή σου, δώσε ομορφιά στις μέρες σου και χρώμα στη ζωή σου”. Να, μια ακόμη φωνή. Και μετά και κάποιος άλλος και άλλος και άλλος και όλοι μαζί, όσο ζούμε θα αγωνιζόμαστε…
    Καλό όμως είναι να θυμόμαστε τι πολεμάμε, κι εδώ είναι η μεγάλη χρησιμότητα των στίχων σου. Γιατί ενώ η πρόθεσή μας είναι καλή και σωστή στην αφετηρία, μετά, στο δρόμο, χάνουμε το… δρόμο μας!
    Άρις Αντάνης

  2. Σε ευχαριστώ Άρη… Είναι γεγονός ότι η αισιοδοξία είναι το μόνο στοιχείο που μας προωθεί να ζήσουμε και να συνεχίσουμε να ζούμε, σε έναν κόσμο γεμάτο αντιφάσεις. Η αισιοδοξία -δίπλα στο συναίσθημα της αγάπης- είναι ίσως από τα σπουδαιότερα στοιχεία που υποβοηθούν τον άνθρωπο να συνεχίσει στην ανηφόρα της ζωής. Η προσευχή (για όλους μας), η αγάπη των δικών μας ανθρώπων (άμεσο οικογενειακό περιβάλλον) και των φίλων μας, η καλή-ευχάριστη συντροφιά, το “καλαμπούρι” στην παρέα, τα καθημερινά καλά και ευχάριστα “ακούσματα”, είναι αρωγοί για την ψυχική μας ισορροπία. Ακόμα και έτσι όμως το πολύτιμο πετράδι της ευτυχίας, είναι ευχής όνειρο. Όταν βλέπεις τους ανθρώπους να σπαράζουν σε μία ανυπόφορη καθημερινότητα δεν μπορείς παρά να κλάψεις μαζί τους. Πόσο καλύτερα θα ένοιωθε κανείς αν φανταζόταν ότι όλα είναι ένα κακό όνειρο… ότι η ζωή είναι ένας ‘Ανθώνας’ όπως λέω στους στίχους μου που ακολουθούν. “Στ’ ονείρου τον Ανθώνα, / αραξοβόλησε. / Κοχύλια πλεγμένα / φόραγε / στις ζωντανές του / μπούκλες / και τ’ ακριβό χαμόγελο , στέριωνε / την Ειρήνη.”
    Ειρήνη με όλα, και για όλους!

  3. ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟΣ Ο ΣΤΙΧΟΣ ΣΟΥ, ΠΙΠΙΝΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ.
    ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΑ.
    ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΣΠΟΡΙΚΗ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΩΡΩ ΠΟΛΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΕΥΟΙΩΝΟ.
    ΑΑ

  4. Συμφωνώ μαζί σου για Άρη και κυρίως για την ποιότητα της φιλόξενης Διασπορικής… Οι ποιητές, μεταξύ αυτών ο Μανόλης Αλιγιζάκης, και εσύ προσωπικά Άρη (επιπρόσθετα με τις μουσικοσυνθέσεις σου, την κιθάρα σου και το τραγούδι σου), ή οι ποιήτριες όπως η Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδη, η Τζένη Κουφοπούλου, η Δέσποινα Παπαδήμου, και όλοι εν γένει, προσφέρουν στην φιλόξενη Διασπορική με τα ενδιαφέροντα σχόλιά τους δίπλα στην δημιουργικότητά τους. Όλοι έχουν προσφέρει και η Διασπορική αποδεικνύει πόσο φιλόξενη είναι τελικά! καλή συνέχεια σε όλους…

  5. Καλή μου Πιπίνα σ’ευχαριστώ, που με συμπεριλαμβάνεις ανάμεσα σε τόσο καλούς ποιητές, με τιμάς ιδιαίτερα, μου αρέσει αυτή η αγαπητική συνομιλία μέσα απ’τη Διασπορική, που ανάβει πυρσούς στην ερήμωση! Δυό στίχους θα μπορούσα να καταθέσω σαν συνέχεια στο αποκαλυπτικό ποιημά σου , που είναι μια γροθιά στην καλοβολεμένη κοινωνία, δυό στίχους του ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ….ίσως έτσι σταλάξω σταγόνες αισιοδοξίας στη σκληρή πραγματικότητα.
    ΕΡΗΝΗ ΕΙΝΑΙ…
    Ειρήνη είναι όταν
    του ανθρώπου η ψυχή
    γίνεται ήλιος
    έξω στο σύμπαν κι ο ήλιος
    ψυχή μες στον άνθρωπο!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *