Τοιχόπολη

Share

Έλα μαζί 
στο κάτασπρο επτάκορφο βουνό,
ψάξε κι εσύ να βρεις τις πιο θερμές φωλιές μας.
Ήρεμες μένουν, μέσα στα πυροφαγωμένα δέντρα του Γενάρη
τα χνάρια μας, τεκμήρια σκλαβιάς, δε σβήστηκαν.
Μερικές πατημασιές μας ξέφυγαν εκτός τειχών
έρχονται προς την κοσμόπολη,
και πάνω στο χιόνι που φρέσκο μόλις έπεσε
απλώθηκε πέπλο, σκεπάζει τις ψυχές μας
μήπως ξεχάσουμε όλες μας τις παραδόσεις
μαθαίνοντας πάλι σαν μικρά παιδιά
τα πρώτα μας χαμένα βήματα.

Έλα μαζί μας
νιώσε και την ανάσα μας καυτερή
που θα ζεστάνει τις πιο γλυκές σας σκέψεις
μες στην επτάχνωτη σιγή,
σιγή της παγωνιάς της μοναξιάς μας.
Αν αφουγκραστείς καλά
θα την ακούσεις
μες στην απόλυτη σιωπή
του χιονισμένου γεροέλατου
που σήμερα κοιμάται
κάτω απ’ την κάπα
ενός ξεχασμένου λαού.

Έλα μαζί μας
Δεν θα πονέσεις εσύ
και δεν μπορείς άλλη κατάρα να μας φέρεις.
Κι αν πονέσεις
απ’ τη σκλαβιά μιας άμοιρης ψυχής
θα νιώσεις τη γρηγοράδα της
να κατρακυλά ορμητικά κι ασύστολα
ψάχνοντας την έκτη αίσθηση
μέσα στις φλέβες του χαμένου μας ενστίκτου,
σβήνοντας ταυτόχρονα την παρουσία μας
από τον κόσμο που μας ξέγραψε
κοιτώντας μας στα μάτια.

Έλα μαζί μας
Απελευθέρωσέ μας!
Το χιόνι λαχταρά
να σχηματίσει ακόμη λίγα δικά μας χνάρια.
Άνθρωπε, παγώσαμε
Μες στην αδιάφορη αγκαλιά σου.
Πες ότι χάραξες τα βήματά σου
ν’ ανεβαίνουν ένα βουνό του τρόμου.
Απελευθέρωση απ’ την τοιχόπολη ζητάμε
στ’ αφήνουμε όλα δικά σου.
Οι κόρακες ακόμη βρίσκονται
Εντός των τειχών
Της άμοιρης πατρίδας.

Ιάκωβος Γαριβάλδης
Μετάφραση του “Country Stint”

3 Replies to “Τοιχόπολη”

  1. Και η ελληνική εκδοχή του πολύ ωραίου ποιήματός σου, αγαπητέ Ιάκωβε, είναι εξ ίσου σημαντική και ενδιαφέρουσα, αν και πιο … mild όπως έγραψες. Τελικά, όταν γράφει κανείς σε δύο γλώσσες ο ίδιος, δεν πρόκειται πλέον για μετάφραση του ίδιου έργου, αλλά για δύο εξ ίσου… διαφορετικά και αυτόνομα δημιουργήματα, από τον ίδιο δημιουργό.
    Ο συνδετικός κρίκος μάλιστα είναι η διάρκεια του θέματος στο χρόνο και η επικαιρότητά του.
    Άρις

  2. Yπέροχο το ποίημά σου, Ιάκωβε. Ξενυχτάνε οι λέξεις σου εντός μας, αφυπνίζουν σκέψεις και προβληματισμούς ενδόμυχους, ανστατώνουν συνειδήσεις….
    Πόσο αναγκαία είναι η Ποίηση! Όλο και σιγουρεύομαι γι’αυτό!!

  3. Αγαπητέ μου Ιάκωβε, συμφωνώ με τον Άρι ως προς τη διαφορετικότητα αυτού του ενός ποιήματός σου: της απόδοσης των στίχων σου στην ελληνική γλώσσα, με την προηγούμενη στην αγγλική. Η περιγραφή του αφιλόξενου τοπίου, και οι μεταφορές σου μέσα σε ένα παγωμένο περιβάλλον (στον χειμωνα της ψυχής μας όπως κατέθεσα και στην αγγλική απόδοση των στίχων σου) όχι μόνο είναι γραφική στην παραστατικότητά της αλλά κυρίως οδυνηρή! Μου άρεσε πάρα πολύ και στις δύο γλώσσες και μου προκάλεσε ανατριχίλα, δίπλα στο συναίσθημα της απόγνωσης, που είναι διάχυτο μέσα σε ετούτους τους στίχους σου! Συγχαρητήρια και πάλι

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *