Children

Share

© Pipina Elles
Quo Vadis,
Sydney 2008

Give children
as little as
a smile
and they will
smile
back at you.

Give them
your hand
and
they will
stretch out
to reach you.

Give them
your love
and
they will be
yours forever!

Remember:
the blossoms
of today
are the citizens
of tomorrow.

So,
A lot has to do
with the way
we treat them,
the love
we feed them with,
the elegance
we water them with…

Because…
These Little Flowers,
the most beautiful
in the World’s
Garden,
are as fragrant
as the quality
of the ingredients t
hey have been fed
and looked after, with!

10 Replies to “Children”

  1. Πολύ ωραίο Πιπίνα μου το ποίημά σου, μες στην καρδιά μου! Ελπίζω να μη σας πειράζει που γράφω ελληνικά, σ’αυτή τη γλώσσα έμαθα να ονειρεύομαι, να αγαπώ και να γράφω αληθινά…τα παιδιά είναι η υπόσχεση του Θεού πως δεν μας ξέχασε ακόμη! Με την αγάπη, την αποδοχή και την ενθάρρυνσή μας…έχουμε ελπίδες, να αλλάξουν τούτο τον κόσμο!

    1. Τζένη μου καλημέρα από το ηλιόλουστο-για σήμερα τουλάχιστον- Σύδνεϋ. Λατρεύω την γλώσσα μας είναι το ‘μάνα’ της ζωής μας. Μιλώντας για τα παιδιά συμφωνώ μαζί σου, και οπωσδήποτε δεν έχει σημασία σε ποια γλώσσα θα συζητήσουμε για το συγκεκριμένο θέμα. Η σημασία των “βλαστών” όλων μας, είναι υπέρμετρη. Είναι το μέλλον μας και ας φροντίσουμε όλοι οι κάτοικοι του Πλανήτη και περισσότερο από ποτέ, να τα βοηθήσουμε να γίνουν σωστά άτομα και χρήσιμα στον εαυτό τους και στην όποια κοινωνία, στην οποία γεννιούνται και εξελίσσονται.

  2. Exquisite, elegant, true!
    Thank you, Ms Ellis, for sharing this beautiful poem with us all – present and future citizens of this world. May this elegance you mention in their upbringing inspired by infinite love and understanding prevail… One day…

    1. Thank you Irene for your input. I want to believe that people all over the World are aware of the problems the children are facing, right now. Although the answers related to the various issues concerned, are at hand, it is almost a utopia to believe that they will go away! The whole world is a witness to the tragic events and their impact, to the children of Iraq or the children of the Syrian refugees, to say the least. But… And we all know the solution to these horrific problems. All it is to be done is to stop the wars in the Middle East! But NO, this is Not going to Happen… We also know WHY!

  3. Οι γονείς δεν γνωρίζουν σήμερα πώς να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, τι να τους πουν, τι να τα συμβουλέψουν. Αν τους πουν να γίνουν καλοί άνθρωποι, να γίνουν τίμιοι, να έχουν καλοσύνη, ευγένεια, κατανόηση, να μην κρατάν κακίες, να είναι γενναιόδωρα και σεβαστικά και υποχωρητικά, πώς θα επιβιώσουν, μέσα σε αυτό τον άτεγκτο κόσμο;
    Αυτό το ποίημα της Πιπίνας είναι μία λύση. Δεν μιλάει στα παιδιά αλλά στους ενήλικες.
    Τέτοια ας μαθαίνουν οι μεγάλοι και τα παιδιά θα βρουν το δρόμο τους. Έτσι κι αλλιώς α)η κληρονομικότητα και β) το περιβάλλον δρουν κατά 50% περίπου, στην ψυχοσύνθεση των παιδιών.
    Πολύ ωραίοι στίχοι και παιδαγωγικοί.
    Άρις

    1. Έτσι ακριβώς είναι Άρι. Εμείς οι ενήλικοι αποτελούμε το όποιο παράδειγμα για τα παιδιά μας. Όπως τονίζεις παίζει φοβερό ρόλο το περιβάλλον ίσως πολύ μεγαλύτερο από την κληρονομικότητα που είναι κάτι που γεννιέται μα το παιδί! Ανησυχώ λοιπόν για το περιβάλλον το οποίο αντιμετωπίζουν όλα τα παιδιά του κόσμου. Ο πόλεμος, η φτώχια, η διάκριση, η παρανομία, οι ναρκωτικές ουσίες, η ανηθικότητα, η παιδεραστία…. Τόσα πολλά και τρομερά πράγματα συμβαίνουν τριγύρω μας, τα οποία είναι μάλλον υπεράνω των δυνατοτήτων μας να ελέγχονται. Η κοινωνία, ετούτο το μεγάλο σχολείο της ζωής είναι επιτακτκή ανάγκη, να επιστρέψει στις ρίζες της, και αυτό αφορά όλους τους λαούς!

  4. Συμφωνώ με τον Άρι και θέλω να πω ακόμη, πως δεν μαθαίνουν τα παιδιά, οι μεγάλοι (όπως εμείς διαχρονικά) από λόγια, μαθαίνουμε από έργα. Ευεργέτες της ζωής μας είναι αυτοί που έκαναν πράξεις για μας, ευεργέτες στις ζωές τους (των παιδιών) είμαστε με τις πράξεις μας. Τι κι αν είμαστε γονείς, συγγενείς, γείτονες,δάσκαλοι… Τα έργα/ πράξεις που κάνουμε μετρούν. Κι όταν, μετά την ωριμότητα αναλογιζόμαστε… ποιούς θυμόμαστε; Ποιούς μνημονεύουμε; Ας πράξουμε ανάλογα και, παρά τις δυσκολίες, δεν θα το μετανοιώσουμε.
    Το υπέροχο και συναισθηματικό ποίημα μας “ξεσκόνισε” και μνήμες και υποχρεώσεις. Υπέροχο και γλυκύτατο!

    1. Σε ευχαριστώ πολύ Δέσποινα για τα καλά σου λόγια… Μου άρεσε αυτό που γράφει: ‘“ξεσκόνισε” και μνήμες και υποχρεώσεις.’ Είναι αυτό που τονίζω και στην απάντησή μου προς τον Άρι, η επιστροφή των λαών στις ρίζες τους, μέσω της πολύτιμης για όλους, παιδείας…

  5. Universal truths wisely told. A very tender poem for our ‘little flowers’ who might not be treated with the same elegance by the ‘weed’ that overwhelm our ‘garden’ today, unfortunately. Our love and encouragement can strengthen them against such dangers, hopefully.

    1. Dear Konstantina, I thank you for your comments. It is true, that the cruelty of the “weed”, as you pinpoint, eliminates our hopes for a better tomorrow in all areas of our life! In order to protect the today’s children the world’s societies have to do a lot more than ever before!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *