το ψάρεμα της ζαργάνας

Share

(Σαφείς συμβουλές, Ηθικές αντιρρήσεις, Ανώφελο αποτέλεσμα)

Στίχοι του Άρι Αντάνη

Οι συμβουλές του παππού

-«Χωρίς βαρίδι τη συρτή, τ’ αγκίστρι στον αφρό,
λευκό το δόλωμα, μακρόστενο, να φαίνεται,
τη μηχανή στο ρελαντί, μ’ αργόσυρτο ρυθμό
κι άμα τσιμπήσει αμόλα τη, ψαράκι να ορέγεται.

» Τη βάρκα γύρνα αυτοστιγμεί, μόνο με τα κουπιά,
το νήμα λάσκαρε να φύγει προς το μέρος της,
να ξαλαργέψει, ελεύθερη κι ωραία, στ’ ανοιχτά,
χωρίς να ξέρει πως αυτό θα είναι και το τέλος της.

» Μονάχα έτσι, μόνη της, στ’ αγκίστρι θα πιαστεί,
μη τη ζορίσεις και χαθεί, από βιασύνη σου,
αργά-αργά, την καθετή, βίρα απ’ την κουπαστή
και τη ζαργάνα σίγουρη θα ’χεις, με τη σαγήνη σου.

» Και να που τα κατάφερες στο βούρλο σου να μπει
λιγνόκορμο, σπαθάτο, ψάρι πεντανόστιμο!
Και των ανθρώπων, στη ζωή, να βρίσκεις το κουμπί,
αφού και μάχες έχασες και πλήρωσες και πρόστιμο…»

Οι αντιρρήσεις

-«Εσύ ψαρεύεις κείθενες κι εγώ ψαρεύω εδώ
κι οι άνθρωποι δεν μοιάζουν, διόλου, με τις ζαργάνες σου,
παππούλη, τη σοφία σου, δράμι δεν εχτιμώ,
τον κόσμο, σαν τον κάβουρα, να πιάνεις στις δαγκάνες σου.»

Το αποτέλεσμα

Αυτά του είπα, απότομα, του γέροντα ψαρά,
μα διόλου δεν πτοήθηκε κι ειρωνικά μού γέλασε
το δόλωμα, που μού’ ριξε, θόλωσε τα νερά
και τ’ αγκιστρένιο βλέμμα του σαν τη ζαργάνα μ’ έπιασε. []

Άρις Αντάνης

5 Replies to “το ψάρεμα της ζαργάνας”

  1. Ωραίο και ευφάνταστο το ποίημα ,ποιητή -ψαρά μου, ευωδιάζει θάλασσα, θολώνει τα νερά μου…
    τί είναι η ζαργάνα τάχατες, κοπέλα της ξηράς, ή του βυθού γοργόνα, ή ψαράκι ωραίο να το φας….χωρις φιλοσοφίες;!!

  2. Σε ευχαριστώ πολύ, αγαπητή μου Τζένη. Λοιπόν η ζαργάνα έχει πολλούς συμβολισμούς. Μία εκδοχή σημαίνει “ωραία κοπέλα”. Δεν έχεις ακούσει την έκφραση θαυμασμού “Αχ ζαργάνα μου, εσύ!”; Ο άντρας νομίζει πως πιάνει τη γυναίκα σαν ψαράκι, πότε με … “καμάκι”, πότε με πυροφάνι και πότε με συρτή. Στην πραγματικότητα η γυναίκα τον πιάνει στα δίχτυα της και είναι και ευχαριστημένος. ( Και όχι άδικα). Άλλος συμβολισμός είναι αυτός που περιγράφεται στους στίχους μου. Πολλοί άνθρωποι για να μας πιάσουν μας αφήνουν δήθεν ελεύθερους. Αυτό συμβαίνει στην πολιτική και στην κακώς εννοούμενη δημοκρατία των πονηρών. “Είσαι ελεύθερος να κάνεις αυτό που… σου λέω.)
    Αυτό που θέλω να μη παραλείψω είναι ότι οι στίχοι που στέλνω στη “Διασπορική”, έτσι όπως παρουσιάζονται από τον Ιάκωβο, όταν τους διαβάζω μου φαίνονται ωραίοι. Τι να πω! Περίεργα πράγματα…
    Ευχαριστώ
    Άρις Αντάνης

  3. Δεν είμαι βέβαια για πολλά και σχετικά με το ψάρενμα, όμως ο πατέρας μου που ήταν δεινός ψαράς και πολύ επιτυχής ως προς το αγκίστρωμα διαφόρων ψαριών. Πηγαίναμε στην Ηγουμενίτσα; ψάρευε! Πηγαίναμε στην Κέρκυρα ή στην Λευκάδα; ψάρευε… -και βέβαια ψάρευε συχνότατα στη λίμνη των Ιωαννίνων που τότε δεν είχε ακόμη μολυνθεί από τα διάφορα κατάλοιπα γύρω από την Παμβώτιδα… Θυμάμαι μάλιστα πολύ καλά, πως όταν με μάλωνε χαϊδευτικά με αποκαλούσε “ζαργάνα” με το “αχ!” μπροστά. Δεν έμαθα ποτέ γιατί, απλά γιατί δεν τολμούσα να τον ρωτήσω!

  4. Θα ήθελα να διορθώσω… τη λέξη “ψάρεμα” και επίσης
    τη φράση: “όμως ο πατέρας μου που ήταν δεινός ψαράς και πολύ επιτυχής ως προς το αγκίστρωμα διαφόρων ψαριών, όταν πηγαίναμε στην Ηγουμενίτσα; ψάρευε!”

  5. Αγαπητή μου Πιπίνα, να που ήρθε η ώρα να μάθεις γιατί ο πατέρας σου σε έλεγε ¨ζαργανούλα”. Προφανώς θα ήσουν όμορφη, λιγνόκορμη, έξυπνη και ευέλικτη
    Και σε καμάρωνε.
    Είδες στη φωτογραφία που έχει βάλει ο Ιάκωβος πώς είναι το όμορφο αυτό και πεντανόστιμο ψάρι;
    Σε ευχαριστώ παρα πολύ για τα σχόλια.
    Άρις

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *