8 Replies to “Three in one”

  1. “Του ολίγου και του ευ”το ποίημά σου, καλέ μου ποιητή
    κι η φιλία άρτος χαράς και χόρτασης στο τραπέζι της ζωής!
    Το τραγούδι σου…”άστρο της αυγής….”
    Καλημέρα σε όλους!

  2. Κάποιες φορές δεν ξέρω πώς να εκφράσω τις ευχαριστίες μου. Στον Ιάκωβο έγραψα:
    “10000000000000000000000 ευχαριστώ.”
    Το ίδιο γράφω σήμερα και σε όλους τους σπάνιους φίλους που γνώρισα, μέσα από τη Διασπορική. Σε ευχαριστώ φίλε μου Μανώλη. Σε ευχαριστώ φίλη μου Τζένη.
    Φίλε μου Ιάκωβε σε ευχαριστώ γενικά, αλλά και ειδικά για τον κόπο που κάνεις και βέβαια τις εκπλήξεις που μας επιφυλάσσεις. Το τραγούδι που έβαλες “Δεν είναι αυγή να σηκωθώ”, που μιλάει για το διωγμό -τον οποίο η γνωστή ανεκδιήγητη, αμετανόητη και αχαρακτήριστη, πρώην Βουλευτής της Βουλής των Ελλήνων, είχε χαρακτηρίσει ως,,, “συνωστισμό”, ήταν μια έκπληξη. Το είχα διδαχθεί στη “Νοστωδία” , χορωδία παραδοσιακών ασμάτων της Μικράς Ασίας, του Πολιτιστικού Συλλόγου Μυτιληναίων ” Ο Θεόφιλος”. Εκφράζω τις ευχαριστίες μου για όσα με δίδαξαν.
    Με υπόληψη
    Άρις Αντάνης

  3. Τα συγχαρητήρια μου για τους “σοφούς” στίχους σου, αγαπητέ μας φίλε, Άρι…

  4. Κι εγώ σε ευχαριστώ Πιπίνα για την καλοσύνη σου. Πρέπει να ομολογήσω ότι όταν γράφω στην Αγγλική, που είναι μια γλώσσα που έχω σπουδάσει και αγαπώ παρα πολύ, έχω πάντα τους ενδοιασμούς μου και τους δισταγμούς μου, γιατί γνωρίζω ότι εκτίθεμαι ενώπιον φίλων που όχι μόνο είναι η γλώσσα της καθημερινότητάς τους αλλά έχω διαβάσει και θαυμάσει τέλεια γραπτά τους, σε αυτή τη γλώσσα. Και εάν η Ελληνική ταλαιπωρείται από άσχετους και κακούς χειριστές της γλώσσας μας, τι να πει και η Αγγλική! Είναι η πιο κατακρεουργημένη γλώσσα στον κόσμο. “Do you speak English?” Ρωτάνε οι ξένοι. “Of course”, απαντούν με τοοοοσο μεγάλη άνεση, σιγουριά και αυτοπεποίθηση, όλοι. Και μετά τους ακούς και ντρέπεσαι και άμα είναι Έλληνες ντρέπεσαι ακόμα περισσότερο, και αν είναι και αξιωματούχοι, υψηλά ιστάμενοι, ντρέπεσαι ακόμα περισσότερο.
    Ειδικά τα hi-ku στην Αγγλική δεν είναι καθόλου εύκολα, αν η Αγγλική δεν είναι η μητρική σου γλώσσα. Πχ οι λέξεις ‘one side’ είναι δύο συλλαβές και έτσι πρέπει να τις μετρήσει κανείς μέσα στις 17 συλλαβές (5,7,5) της τεχνικής ενός hi-ku. Στην Ελλάδα όμως μπορεί να τις εκλάβουμε ως τέσσερεις ακουστικά (Ου-αν σά-ιντ). Αυτό είναι λάθος, δε είναι;
    Σε ευχαριστώ Πιπίνα, που μου έδωσες την ευκαιρία να πω δυο λέξεις για αυτή τη θαυμάσια γλώσσα την Αγγλική, αλλά και πιο πολύ για τα ωραία κείμενα και στίχους που μας έχεις χαρίσει κι εσύ, αλλά βέβαια και ο Μανώλης, ο Ιάκωβος, η Άντρια και πολλά άλλα μέλη της Διασπορικής που γράφουν στην Αγγλική. Για την Ισπανική δεν μπορώ να κρίνω, διότι ελάχιστα γνωρίζω και κυρίως από τραγούδια και από το… ποδόσφαιρο. Κάθε γλώσσα έχει την ομορφιά της. Το κακό με μένα είναι ότι ενώ δεν είμαι πολύγλωσσος είμαι… πολυλογάς. Όπως λέμε χαρακτηριστικά ” δεν βάζω γλώσσα μέσα”, από το ακατάσχετο Μπλα-μπλα. Συγγνώμη κιόλας…
    Άρις

    1. Αγαπητέ μου Άρι… αισθάνομαι πολύ ταπεινή μπρόστα στα λόγια σου… “Γηράσκω αεί διαδασκόμεν-η-!” Μακάρι να ήμουν τόσο καλή στην αγγλική… Τα ελληνικά μου και κυρίως τα αγγλικά μου είναι μία διαρκής αγωνία!.. Γράφω μανιωδώς και συχνά η ορθογραφία ή και κάποιες εκφράσεις στα κείμενά μου, εκτροχιάζονται… Γι’ αυτό επιστρέφω πίσω και με ταπεινωσύνη προσπαθώ να συνεφέρω τις οποιεσδήποτε -ας μου επιτραπεί ο όρος “χασμωδίες”!- αντί του προσφυλούς όρου, ατασθαλίες… -κάποτε με αποτελέσματα αποδεκτά αλλά ποτε τέλεια! Σαν φιλόλογος δεν μπορώ να δικαιολογήσω το παραμικρό λάθος στον εαυτό μου (πάντα ήμουνα επιεικής με τους άλλους γιατί με δέρνει η ‘αυτογνωσία’ ως προς ετούτο!), και όμως δεν μπορώ να ξεφύγω από τον εφιάλτη του πιθανού λάθους (ορθογραφικού, συντακτικού ή και απλά εκφραστικού), καθώς όλα τα γραπτά μου δεν τα “επιθεωρεί” κανείς (I had never had an editor…). Αν είχα, δε θα ήταν δυνατόν να γράψω τον μεγάλο αριθμό βιβλίων που έγραψα, και θα έπρεπε επιπλέον να είμαι και… εκατομμυριούχα! Χαίρομαι που μοιράζομαι μαζί σου κάτι, που οι φίλοι μου γνωρίζουν και αισθάνονται ένα αδικαιολόγητο δέος απέναντί μου: θαυμάζουν… όχι μόνο τη δουλειά μου… αλλά και την τόλμη μου που εγώ θα την αποκαλέσω είδος… θράσους τελικά! Το μόνο κείμενο που διορθώθηκε επαρκώς πιθανόν, είναι η Διδακτορική μου διατριβή (τιτλοφορείται:”Η γυναίκα στο Θέατρο του Νίκου Καζαντζάκη”), που “έλαχε” ιδιαίτερης περιποίησης! Σε καληνυχτίζω και πολλούς χαιρετισμούς στο έτερόν σου ήμισυ!

  5. Great wisdom in the simplicity of this poem.
    A true friend will not lead or follow, but will share thoughts, remain staunch, and walk beside you in trouble. A touching work Aris Adanis.

  6. It’s an honour for me to receive your most kind comments.
    In ancient Greece they believed that a friend is needed in danger (Ο φίλος τον φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκει). In modern Greece things have changed radically: A friend is needed in our success and progress (!!!)
    Thank you so much for your encouragement, dearest Ms Morgan
    Regards
    Aris Adanis

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *