Η Αγία Μάνα

Share

Της Αγίας Μάννας

Της Αγίας Μάννας

Γιωργάκη, μη ξεχάσεις ότι σήμερα
γιορτάζει η μάννα σου.
Να πας και να της δώσεις ένα φιλί.
Δεν θέλει τίποτα άλλο.
Ξέρω που σου λέω.

Γιωργάκη, πες της πως την αγαπάς
σήμερα που γιορτάζει.
Θα καταλάβει εκείνη πως την αγαπάς
όλες τις μέρες, δίχως άλλο.
Ξέρω που σου λέω.

Γιωργάκη η μόνη ανιδιοτελής αγάπη
είναι της μάννας σου.
Μετά ακολουθούνε οι άλλες.
Σήμερα γιορτάζει η Αγία Υπομονή.
Ξέρω που σου λέω.

Γιωργάκη, η μάννα σου, μη το ξεχνάς,
νιώθει τη χαρά της προσφοράς,
χωρίς να περιμένει και ν’ αποζητάει
ανταπόδοση από σένα.
Ξέρω που σου λέω.

Γιωργάκη, η μόνη ιδιοτέλεια
στη ζωή της μάννας σου
οφείλεται στην εξυπνάδα της
και στη γνώση μιας Αλήθειας.
Ξέρω που σου λέω.

Η μάννα σου, Γιωργάκη, γνωρίζει
ότι η χαρά της προσφοράς
διαρκεί και διαρκεί, ενώ η χαρά
αποδοχής κρατάει μια στιγμή μονάχα.
Ξέρω που σου λέω.

Γι αυτό, Γιωργάκη, η μάννα σου
απολαμβάνει μόνο να σου δίνει.
Κοίτα τα μάτια της σαν σε κοιτά.
Ένα φιλί μονάχα θέλει, που γιορτάζει.
Δεν τα ήξερα, όσα σου λέω…[]

Άρις Αντάνης

Της μάνας μου το ποίημα...

manaΤης μάνας μου το ποίημα… 

 
Δεν ήξερε από ποίηση θαρρώ…
είχε όμως τα δάχτυλα του γλύπτη!
Δυό κουρελάκια είχε κόψει από φεγγάρι
και στα μαλλιά μου
άδραχνε τη νύχτα…
Όταν οι μπούκλες το πρωί
τρέχαν στους ώμους
ήμουν το ποίημα απ’τα δάχτυλα του γλύπτη!
Δεν ήξερε από ποίηση, θαρρώ…
έγραφε μόνο η καρδιά της στα μαλλιά μου!!!
 
αφιερωμένο στη μνήμη της …με τρυφερή νοσταλγία!
 

Μάνα Εσύ

ΜΑΝΑ, ΕΣΥ

Εν αρχή ην ο Λόγος. Ο Λόγος κι εσύ εντός του.

Απ’ το πρώτο αρχέγονο ηλιογέννημα, προαιώνια,
ανταμοπάλλονται στο στήθος σου
η αγάπη και το φως Του Δημιουργού.
Μέλι και γάλα κι οξυγόνο. Βύζαγμα ζωής.
Από τότε. Με το πρώτο ιδωμένο φως και με το δοξάρι του ήλιου,
μελωδείς την ελπίδα και τη ζωή στις χορδές της ψυχής.
Τις καμπάνες των αστεριών που θ’ ανατείλουν ηχείς στα σπλάχνα σου,
μπουμπούκια της άνοιξης που, σαν γεννηθούν,
μες στον κόρφο σου αψηλώνουν να φτάσουν τον ήλιο.
Και, να! Της αγωνίας σου ο στήμονας γονιμοποίησε την γύρη της καρδιάς,
πινέλο Μιχαλάντζελο, με φως χρωμάτισε τις διαδρομές των αιώνων.
Κι όταν χειμώνας ματώνει την αναπνοή,
σπόρος γλυκύς το βλέμμα σου μες στο χιόνι του χρόνου,
βλασταίνει την ελπίδα της άνοιξης και ριζοβολά το χαμόγελο του ήλιου
κάτω από του πάγου το μαύρο σεντόνι.
Κι ήσουν πάντα η θαλπωρή, βάλσαμο στο λυγμό του φεγγαριού,
μα και καρνάγιο και μουράγιο κι αραξοβόλι στους κύκλους των καιρών.
Το ρολόι της ζωής μου έδειξες και μου χάρισες το ταξίδι.
Στα ηλιοτρόπια των καημών είσαι το αγιομένο φως
και η γαληνή αυγή στης καταιγίδας τη θάλασσα.
Τα μουγκρητά τα αγερόχρωμα μ’ ένα σου βλέμμα μαρμαρώνεις
και με το τραγούδι σου γαληνεύεις τον πόνο,
λαξεύοντας μες στις πληγές τον ήλιο.
Με κράτησες απ’ το χέρι, αφετηρία μου κι αφέτης μου στο φως,
από το πρώτο μου μέχρι το τελευταίο σου.
Μόνο εσύ μπορείς να κυοφορείς τη ζωή.
Μόνο εσύ ανθίζεις τον οίκο Του Θεού κι εντός του Τον αυγάζεις.
Στα αντερείσματα του χρόνου ξυπόλυτη ανεβαίνεις τον ακάνθινο Γολγοθά
που σου χάρισε η καρδιά σου.
Δε ζήτησες τίποτα. Έδωσες τα πάντα.
Είσαι η αγάπη. Είσαι η ζωή. Είσαι η μάνα!

4/5/2015
Ιωάννης Παναγάκος

Β΄ Βραβείο στον Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του 2015 του Περιοδικού Λόγου, Τέχνης και Πολιτισμού «Κελαινώ» (1/11/2015).

3 Replies to “Η Αγία Μάνα”

  1. Όμορφα τα ποιηματά σας καλοι μου ποιητές, γιατι είναι οι
    στ-Ηχοι….της καρδιάς! Θαρρώ, πως αντέχουμε το χαμό της μάνας, γιατί πολύ μας αγάπησε και την αγαπήσαμε….κι η αγάπη ζει στο διηνεκές, στην αιωνιότητα του εφήμερου αλλά και στο επέκεινα του αισθητού, ελπίζω!

  2. Εξαιρετική παρουσίαση, φίλε μου Ιάκωβε. Σου είμαστε ευγνώμονες. Τα αποσπάσματα από συναδέλφους ποιητές της Διασπορικής που περέθεσες είναι πανέμορφα. Το σχόλιο της Κας Τζένης Κουφοπούλου, (μάννα και η ίδια) παρα πολύ εντυπωσιακό. Το τραγούδι La mamma, που μας φίλεψε ο ποιητής μας Νίκος Μπατσικανής καταπληκτικό. Είναι από τα αγαπημένα μου, με τη μοναδική φωνή τού Αζναβούρ. Μου έφερε νοσταλγικές αναμνήσεις, τότε που το ακούγαμε στο “πικ-απ”, και μου κίνησε το ενδιαφέρον να το ξαναψάξω.
    Εύχομαι σε όλες τις μαννάδες να είναι πάντα καλά και στα παιδιά τους να τις προσέχουν και να τις φροντίζουν. Δεν θέλουν πολλά οι μαννάδες. Ένα φιλάκι κάπου-κάπου και μια καλή κουβέντα. Τίποτα άλλο… Ξέρω που σας λέω. Τώρα ξέρω. Όταν ζούσε η μάννα μου, δυστυχώς δεν το ήξερα και της πήγαινα δώρα και αυτή έκανε πως χαιρόταν. Και ξέρεις τι δώρα κάνουμε συνήθως στις μαννάδες μας; Κουζινικά. (!!!) Για όνομα του Θεού, δηλαδή…
    Πολλά φιλιά σε όλες τις μαννάδες της Διασπορικής.
    Με υπόληψη, τιμή και αγάπη
    Άρις Αντάνης

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *