Το Παρόν Πωλείται…

Share

Το Παρόν Πωλείται…
What About the Past…
And the Future?

©Πιπίνα Έλλη
Από την ποιητική μου συλλογή
Τριλογία Αδιεξόδου
Σύδνεϋ 2016

Άκου…
Δεν είναι ορατό
το πωλητήριο
υπάρχουν όμως…
κρυφοί αγοραστές!
Τυφλοί – κωφοί οι ιδιοκτήτες
οι αδιάφοροι υπηρέτες
του «εγκλήματος»,
οι καλούμενοι «εξέχοντες»
ή «άρχοντες του τόπου»!

Άλλοτε κυβερνούσε
η αριστοκρατία του πνεύματος
όμως έτσι το ήθελε η μοίρα,
και βάναυσα ξηλώθηκε
από τους φανατισμένους
της θρησκείας της ΑΓΑΠΗΣ (!)
και τελικά η ΘΝΗΤΗ ΥΛΗ
κυβερνήθηκε από τους ζηλωτές
μίμους-γείτονές της!

Ύστερα ανέλαβε η αριστοκρατία
του καθόλα «ιερού» Βυζαντίου,
που τα σαθρά θεμέλια του
σωριάστηκαν, όταν –άλας-
ακολούθησε η βάρβαρη
-από τους μυημένους
του μισοφέγγαρου-,
κατάκτησή του!

Τα λοιπά τα γνωρίζουμε
άμεσα σχεδόν…
Οι αείποτε σκληροί
της Ανατόλιας
ουδέποτε απέκρυψαν
τα πάθη τους
μήτε υπήρξαν φειδωλοί
ως προς τους τρόπους
καταδίωξης
ή θανατηφόρων ποινών…
«Ο κόσμος το ’χει τούμπανο
κι αυτοί κρυφό καμάρι!»
Αδίστακτοι ήταν ανέκαθεν.
Τόλμησαν γενοκτονίες…
Και μην ακούτε
τους ή τις εκάστοτε
«ρεπούσηδες»
Σήμερα -οι ίδιοι πάντα-
στα παζάρια των προσφύγων
κυριαρχούν… και βάλε…
«Τσακάλια», λυμαίνουν το ήθος
πλουταίνουν εις βάρος
των προσφύγων και των μη
-κυρίως των μη!-
και των λαών
που τους ανέχονται!
Όχι για πολύ… υποθέτω…
Σπέρνοντας φωτιά και θάνατο
Βιάσανε τις σφήκες να ορμήσουν
από τις αγριο – φωλιές τους
και «όποιον δει ο χάρος!»

Τώρα οι πάλαι αγριάνθρωποι
τους προωθούν
όπως τους βολεύει!
Έπραξαν ποτέ κάτι καλό
αν όχι από σκοπιμότητα
ή προς όφελός τους;

Μυαλό όμως δεν βάζει
ο Έλληνας…
Επέτρεψε στη φωνασκούσα
τη φαύλη μετριότητα
πού ‘χε καρφιά
τα μάτια τα αχόρταγα
απάνω στις καρέκλες,
τα λόγια τα μεγάλα και παχιά
στην άκρη των χειλιών τους
και δεν το ξέρουμε;

Τώρα πια… βουλιάζουμε…
Η σύγχυση που επικρατεί
δεν ασχολείται
με θέματα όπως
«πόθεν έρχεσαι;»
το «ανήκειν»
ή την «δουλικότητα!»

Το στριφνό ΠΩΛΗΤΗΡΙΟ
φέρει ημερομηνία
μέλλοντος…
Πολλοί τρίβουν
τα χέρια τους
ικανοποιημένοι..

Είχαν άλλωστε βαρεθεί
τις μεγαλοστομίες
ή τα παινέματα
για ετούτη…
την ΜΙΚΡΗ-ΜΕΓΑΛΗ γωνιά
και ανέκαθεν προσπαθούσαν
να την αδειάσουν
από τους γηγενείς της…

Τώρα αναρωτιέται κανείς
γιατί ακόμα οι όσοι
εναπομείναντες γηγενείς
-στην κατακαημένη γη
των πατέρων μας-,
διστάζουν να τινάξουν
τον κονιορτό της υποκρισίας
από πάνω τους.
«Νυν υπέρ πάντων ο αγών»
Κύριοι Συμπατριώτες!
Αρνούμεθα να επιτρέψουμε
στους καπηλευτές
της ελευθερίας μας
να πουλήσουν
την κληρονομιά μας
στους πασίγνωστους
κάποιους!
Είναι γνωστό,
είναι βέβαιο,
οι πλείστοι των
συμπατριωτών μας
αγαπούν την Γη μας!

Όμως τώρα πια
διακυβεύεται
η ζεστή Γωνιά μας,
το τζάκι μας…
σύσσωμοι, οφείλουμε
να τρίξουμε τα δόντια
στους άσχετους αδιάφορους
εραστές της καρέκλας!

Άλλοτε οι κυβερνήτες
έδιναν τη ζωή τους
και τις περιουσίες τους
για την πατρίδα!
Κατακαημένε Καποδίστρια
-αλλοίμονο-
δε σού ‘μοιασε κανείς τους!

Ήμαρτον Κύριε
πώς επιτρέπεις,
τα παιδιά σου
να ολισθαίνουν
σε τέτοιο βάραθρο!
Χτίζονται
τα Σόδομα και Γόμορρα
εκ νέου…
Εδώ που φτάσαμε…
ίσως τελικά,
μας αρμόζει
το Πυρ του Εξαγνισμού!
Βοήθησε Νου,
υπόδειξέ μας επιτέλους
την ατραπό της διεξόδου!

(Οκτώβριος-Νοέμβριος 2015, Γιάννινα)

5 Replies to “Το Παρόν Πωλείται…”

  1. Δυστυχώς, δεν μπορώ να διαφωνήσω ούτε στιγμή – άνω ή κάτω- από όσα καταθέτει η αξιότιμη Κυρία Πιπίνα Ελλη, στους θαυμάσιους στίχους της. Αυτή τη στιγμή η χώρα είναι… άνω-κάτω. Και σαν να μη φτάνει η ανευθυνότητα και η βλακεία των ιθυνόντων, πιο πολύ μας πλήττει η αδιαφορία και η απάθεια των Ελλήνων του πνεύματος, που εξακολουθούν να πίνουν τον καφέ τους δωρεάν στα διάφορα εντευκτήρια, τους ποιητές που το μόνο που τους νοιάζει είναι να μπουν στα κυκλώματα των εκδόσεων και να πουλήσουν κανα βιβλιαράκι, τους καλλιτέχνες που με τις κολακείες τους, αρμοδίως, προσπορίζονται επιχορηγήσεις για τις ασήμαντες προχειρογραμμένες και ανούσιες, χαμηλού επιπέδου, μικρο-φαρσο-σεξο-κωμωδιούλες τους, αλλά και τον λαό μας που δίνει τεράστιες ακροαματικότητες σε πρωινάδικα και βλακείες τύπου X factor και για να μη μακρηγορώ τον τεράστιο ΦΑΥΛΟ ΚΥΚΛΟ της Ελληνικής πραγματικότητας:
    1/Αυτοί μας κυβερνούν τι να κάνουμε, εμείς;
    2/Αυτοί μας ψήφισαν, εμείς τι φταίμε;
    Θερμά συγχαρητήρια αγαπητή μας Πιπίνα, που, εσύ τουλάχιστον, όπως και άλλα μέλη της Διασπορικής, μας τα λέτε ποιητικά και ποιοτικά. Κάτι είναι κι αυτό, μπρος το γενικό ξεπούλημα των αξιών μας.
    Με υπόληψη
    Αρις Αντάνης

    1. Σε ευχαριστώ Άρη… Η αλήθεια της Ελλάδας με πληγώνει… σε πληγώνει… πληγώνει πολλούς από εμάς… Δεν γνωρίζω καλύτερο τρόπο εποκοινωνίας πέρα από την ποίηση ή τον κριτικό λόγο… Σε ευχαριστώ που στο πρόσωπό σου βρήκα the champion of the truth in our beloved Hellas, our beautiful land which right now is “polluted by fatal germs”…. The worst of all is this apathetic, static mood of our compatriots! Άρη… αλήθεια ανησυχώ για την ακατανόμαστη συμπεριφορά πολιτικών και πολιτών… Υπάρχουν βέβαια και εδώ οι εξαιρέσεις…

  2. “Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει.
    Στο Πήλιο μέσα στις καστανιές το πουκάμισο του Κενταύρου
    γλιστρούσε μέσα στα φύλλα για να τυλιχτεί στο κορμί μου
    καθώς ανέβαινα την ανηφόρα κι η θάλασσα μ’ ακολουθούσε
    ανεβαίνοντας κι αυτή σαν τον υδράργυρο θερμομέτρου
    ώσπου να βρούμε τα νερά του βουνού.
    Στη Σαντορίνη αγγίζοντας νησιά που βουλιάζαν
    ακούγοντας να παίζει ένα σουραύλι* κάπου στις αλαφρόπετρες
    μου κάρφωσε το χέρι στην κουπαστή
    μια σαΐτα τιναγμένη ξαφνικά
    από τα πέρατα μιας νιότης βασιλεμένης*. ΣΕΦΕΡΗΣ …….αγαπημένος διαχρονικός!
    Ν’απαντήσω με στίχους, να συμφωνήσω με στίχους, να πονέσω με στίχους, ν’αντισταθώ με στίχους…να μιλήσω μόνο ελληνικά με στίχους! Ο κάθε ένας μας βρίσκει τρόπους να “τινάξει τον κονιορτό της υποκρισίας από πάνω του” …μα δε φτάνει, θέλει το “ΜΑΖΊ” σα μια γροθιά…ίσως δεν ήρθε η ώρα, μου μένει να ελπίζω….να μιλώ Ελληνικά, να γράφω Ελληνικά…ν’αγαπώ Ελληνικά!
    τζ

    1. Αγαπητή μου φίλη Τζένη… συμφωνώ απόλυτα μαζί σου… τα Ελληνικά είναι η μητρική μας γλώσσα και είναι η γλώσσα των εραστών της φιλοσοφίας, της ποίησης, της διηγηματογραφίας, των επιστημών… κτλ… κτλ… Οι Έλληνες του εξωτερικού (όσοι γεννήθηκαν στην Ελλάδα) υιοθετούν και την δεύτερη ή και τρίτη, ανάλογα με την ικανότητά τους… ανάλογα με την επιστήμη τους κτλ. κτλ… Αυτή η δεύτερη γλώσσα, ή η τρίτη κτλ.κτλ… είναι τα εργαλεία της κοινοποίησης των συναισθημάτων, του Έλληνα απανταχού, προς εκείνους που δεν έχουν την τύχη η ελληνική να είναι είναι η “μητρική” τους… “Μα… δεν είναι έτσι!” ίσως να πει ένας που δεν γνωρίζει τη δύναμη της ανάγκης του ανθρώπου να υιοθετήσει την γλώσσα του τόπου όπου γεννιέται ως την πρώτη… όπως τα τέσσερα παιδιά μου… Δηλαδή… όταν κάποιος γεννιέται και μεγαλώνει “έξω” από την Ελλάδα και μολονότι οι γονείς του είναι Έλληνες… “ατυχώς” ίσως, πραγματιστικά όμως, η πρώτη του, η καλούμενη πιο φυσική και απαραίτητη στην καθημερινότητά του, είναι η γλώσσα του τόπου, στον οποίο γεννιέται… Και πάλι όμως τα παιδιά μας μαθαίνουν την Ελληνική, διαβάζουν την όπως μπορούνε, ή και την αγγλική έκδοση της “Καθημερινής” ή “Τη Φωνή της Αθήνας” κ.τ.λ. Προσπαθώ να πω πως ναι… η αγαπημένη μας γλώσσα, όντως και είναι η ελληνική… Το να γράφουμε μερικά πράγματα στην αγγλική… δεν μας κάνει λιγότερο Έλληνες!.. Όλα ετούτα Τζένη μου… με καλή διάθεση… και ίσως να μην διαφωνείς μαζί μου…

  3. Και βέβαια δεν διαφωνώ,Πιππίνα μου, έχεις δίκιο σε ό,τι λες, αλίμονο να μη μιλούσαμε κι άλλες γλώσσες! Η δική μου σκέψη κι έκφραση, εννοεί την ελληνικότητα σε κάθε μας εκδήλωση, απόφαση, πράξη, που προσπαθούν, αλήθεια δεν ξέρω ποιοί, να την αλλοτριώσουν! Δεν θα ήθελα να παρεξηγηθώ, άλλωστε αυτή την ελληνικότητα έχουν φτάσει στα πέρατα του κόσμου, όσοι έφυγαν απ’την πατρίδα, και τη διατηρούν με περηφάνια!
    Με αγάπη κι εκτίμηση προς όλους οι σκέψεις μου.
    τζ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *