Τσιριτίρι – Τσιριτρό

Share

Χρονογράφημα του Άρι Αντάνη*

(*συνοδεύεται και από μουσική απόδοση σε ρυθμό …ραπ)

Σε μια ρώγα από σταφύλι, έπεσαν οχτώ σπουργίτες
και τρωγόπιναν οι φίλοι, τσιριτίρι , τσιριτρό- τριριτρί, τσιριτρό.
Κι επί έξι χρόνια τώρα, εμεθούσαν τα καημένα
κελαηδάνε όλη την ώρα, τσιριτίρι, τσιριτρό- τσιριτρί, τσιριτρό.
Και  τις μύτες τους χτυπάνε και κουνάνε τις ουρές
όλο γέλια και χαρές, τσιριτίρι-τσιριτρό, τσιριτρί-τσιριτρό,
Και οι οχτώ σε μία ρώγα,  φαγοπότι  και φωνή,
την αφήσαν αδειανή, τσιριτίρι-τσιριτρό, τσιριτρί- τσιριτρό
Φλυαρώντας στον «αέρα», πάνε δώθε πάνε πέρα
τιτιβίζουν στην τιβί, κι όλοι μένουμε βουβοί,  τι-τι-βό και τι-τι-βί.
 

-Δεν αφήνεις τα ποιηματάκια, τα στιχάκια και τα τραγουδάκια,  ρε φίλε; Σοβαρέψου λίγο. Ο κόσμος καίγεται κι εσύ… βαυκαλίζεσαι. (Αλλιώς το λέει η παροιμία, αλλά… λόγω  σεβασμού… κλπ)

Όποιος  «ιδιώτης»  αυτής της χώρας που λέγεται Ελλάδα, μου πει αυτές τις λέξεις θα έχει απόλυτο δίκιο. Εκτός εάν λάβει  υπόψη του τα ακόλουθα:

>Το ποίημα είναι του μεγάλου μας  ποιητή Ζαχαρία Παπαντωνίου – εντάξει το έχουμε «πειράξει» ελαφρά-  και υπάρχει στην ύλη των αναγνωστικών των δημοτικών σχολείων. Εγώ όμως είμαι βέβαιος ότι  όταν  το έγραψε δεν είχε  στο νου του τα δημοτικά σχολεία, αλλά στόχευε  να προκαλέσει, συμβολικά  δημόσια σχόλια της εποχής του. Έλα, όμως,  που αυτά τα δημόσια σχόλια  ισχύουν και σήμερα πιο πολύ παρά ποτέ!

>Πχ η ρώγα είναι η  θεά Εξουσία, οι σπουργίτες-τσιμπητάδες είναι οι… εξουσιαστές  της, που μεθάνε από το «ρούφηγμα» που της κάνουν, είναι  το εναλλασσόμενο φαγοπότι, πότε ό ένας σπουργίτης, πότε ο άλλος και την αφήνουν αδειανή. Η μύτη ξέρουμε τι σημαίνει, ειδικά όταν τη σηκώνουν ψηλά, καθώς και το κούνημα της ουράς, ειδικά όταν πάνε φιρί-φιρί για… «ζευγάρωμα». Το δε συνεχές κελάηδημα και οι φωνές των σπουργιτιών, μπορεί να μην καταλαβαίνεις  τι  λένε, αλλά καταλαβαίνεις  τι… θένε,  με τον αέρα τον  κοπανιστό τους  και τα έπεα πτερόεντα, για τα οποία μόνο οι άλλοι φταίνε.

>Κι  εμείς να  μένουμε βουβοί και  να πιλαλάμε  σαν «ιδιώτες»,  να   τους ακούμε και στο τέλος  να  παραπονιόμαστε που μας κυβερνάνε τα σπουργίτια και όχι οι αετοί, ξέροντας  ότι  θα μας  ξαναμεθύσουν,  με  τα μεθυσμένα- αλλά διόλου μεθυστικά-  τσαλίμια τους.

>Η λέξη «ιδιώτης» όλοι ξέρουμε τι σημαίνει. Προέρχεται από τη λέξη «ιδιωτεία», που σημαίνει πλήρης διανοητική καθυστέρηση. Στις ξένες γλώσσες idiot είναι ο βλαξ και  είναι  φυσικά  αντιδάνειο της ελληνικής λέξης «ιδιώτης» που σημαίνει απλός, κοινός πολίτης ή αυτός που εκπροσωπεί ατομικά – και όχι κοινωνικά -οικονομικά συμφέροντα. (Δηλαδή βλαξ με περικεφαλαία από αρχαιοτάτων χρόνων)

>Η λέξη ιδιώτης απέκτησε στην εποχή μας την μεγιστοποίηση της  μειωτικής έννοιας του  κοινού ανθρώπου, χωρίς ιδιαίτερες ικανότητες ή κατάρτιση, δηλαδή ακριβώς  ό,τι χρειάζεται  κάποιος,  για να αναλάβει  υψηλά και μάλιστα δημόσια αξιώματα.

>Ήδη στις 23 Ιουλίου 2016  γιορτάσαμε  όλοι την  επέτειο της μεταπολίτευσης στην πατρίδα μας. Ειπώθηκαν πάλι λόγια που όλοι τα λένε, αλλά κανείς δεν τα εννοεί,   υπέρ της  παντέρμης  θεάς Δημοκρατίας, εν ονόματι της οποίας- αλλ΄ ερήμην της-  νομιμοποιούνται  τα ανομήματα και από την καλή και από την ανάποδη: Νίψον ανομήματα μη μόναν  όψιν. Αλλά βέβαια  κόψον όψιν και βγάλε συμπέρασμα.

>Έτσι ο  κάθε σπουργίτης τσιριτρίζει  το δικό του μεν τσιριτρό,  που όμως  δεν διαφέρει  διόλου από  των άλλων,  ως προς την αδιαφορία,   αφού όλοι κελαηδάνε με  την  ίδια σπουργιτική  λαλιά: Τσιριτίρι-τσιριτρό, τσιριτρί και τσιριτρό. Τα πουλάκια μας. Τα δικά μας τα  πουλάκια, που τσιμπολογάν τις  ρώγες ,  ενώ  εμάς  μας ταΐζουν  τις ξινήθρες.

>Τα ίδια αυτά πουλάκια μας,  πριν από λίγες μέρες  κατέβαζαν καντήλια στη… φωλιά τους και έβριζαν το ένα το άλλο, χωρίς λόγο και χωρίς αιτία και μάλιστα με σεξιστικά υπονοούμενα στα  υποτιθέμενα  κηρύγματά τους, που δεν ήταν τίποτα άλλο από τα γνωστά… τσιρίγματα: «Το τσιριτρό σου», ο ένας, «το δικό σου», ο άλλος. «Το τσιριτίρι σου» ο τρίτος , «τον ανανία σου»,  ο τέταρτος, «την τσιρία σου»,  ο πέμπτος,  «τη μπανανία  σου»,  ό έκτος… (Τους άλλους δύο από τους οχτώ σπουργίτες  ψάξτε τους, εκτός φωλιάς.  Θα τους βρείτε στα αρχεία της  τιτιβι, που παρότι κρατική,  είναι η πιο…  ιδιωτική  όλων των  ιδιωτικών. Εκεί να δεις ιδιωτεία,  με πρωτεία στα… «κιοτεία»  και στο «να η ευκαιρία».

>Από δω και πέρα δώσε βάση:
-Στη Συρία γίνεται της … Συρίας.
-Στη Γαλλία για 2η φορά έγινε της Αδικίας.
-Στη Γερμανία  τρεις  φορές  varum!

-Στην Τουρκία, μετά τα απανωτά ταξίμια, διεπράχθη απόπειρα πραξικοπήματος μετά αγρίου ξυλοκοπήματος,  ανεξέλεγκτου, απρόβλεπτου και συνεχιζόμενου επ’ αόριστον κονταροχτυπήματος και αλληλομαλλιοτραβήγματος. (Μπορούμε να μη θυμίσουμε τα σοφά λόγια του αείμνηστου  Umberto Eco, που έλεγε: «Σήμερα μόνο οι ‘ιδιώτες’ κάνουν πραξικοπήματα με τανκς, αφού υπάρχει η τηλεόραση». Και είπαμε τι είναι ‘ιδιώτες’!)

-Δηλαδή,  για να μη μακρηγορούμε άλλο: Γύρω γύρω  χαλάει ο κόσμος  και στη μέση  η δική μας «Συννεφοχώρα του Αριστοφάνη», μια χώρα  γεμάτη από… Συννεφοχωρίτες,  ιδιώτες,  που δεν καταλαβαίνουμε  ότι θα μπορούσε η  Ελλάδα να ήταν ο  μόνος μόνιμος επίγειος Παράδεισος, με αυτή την κόλαση που επικρατεί γύρω μας. Και όχι  μόνο δεν το καταλαβαίνουμε, αλλά ούτε καν περνάει από το στρουθομυαλό  μας,  ότι αφού επί 6 ολόκληρα χρόνια αλλού βαράγαμε και αλλού χτυπάγαμε, τώρα, τώρα, τώρα είναι η μία, η μοναδική, η άνευ ετέρας, η αποκλειστική και  η πανεύκολη  ευκαιρία, να μονιάσουμε, όλα  τα σπουργίτια, να ξεμεθύσουμε από το άδειασμα της ρώγας της θεάς εξουσίας,  και  αντί να τραγουδάμε   όλη αυτή τη σαβούρα, στην υγειά μας  ρε παιδιά και όλοι  οι… κάλοι χωράνε, να τραγουδήσουμε όλα τα σπουργίτια  μαζί,  τον Εθνικό  μας Ύμνο. Και να πάμε ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, αντί  να  σουρνόμαστε στο τσιφτετέλι της κατάντιας μας. Γιατί  όταν  κάνουμε τους εαυτούς μας σκουλήκια,  δεν έχουμε κανένα δικαίωμα  να παραπονιόμαστε που μας πατάνε.

Και αφού το μόνο μας μέλημα πλέον σε αυτή τη φάση  είναι να κοπούν οι καταραμένες  επικουρικές, ορίστε και δύο ακόμα,  άκρως επικουρικές παραινέσεις,  προς εμάς που παθαίνουμε  τάση προς έμετο, μόλις ακούμε για συναινέσεις:

  1. Αυτή η σπουργιτοφιλία  να αντικαταστήσει  τη  σπουργιτοφαγία, μόνο μέχρι τις επόμενες εκλογές  του 2019, (όχι παραπάνω, ρεεε… μη φοβόσαστε… όχι παραπάνω!) και
  2. Εάν δεν μονιάσουμε,  ο Αρχισπουγίταρος  να απειλήσει με μια  παραιτησάρα, ναααα με το συμπάθιο, βάζοντας μπροστά τη φιλοπατρία  του για την Συννεφοχώρα μας, καθώς  και τη δική του υστεροφημία, σε αντίθεση με τη… φημο- υστερία, που διακρίνει όλα τα άλλα στρουθοκαμηλίζοντα σπουργιτοειδή.

Και τότε ο ίδιος θα είναι βέβαιος πως,  ακόμα κι αν δεν καταφέρει να κάνει τα σπουργίτια να μονιάσουν,  κάποια στιγμή η Ιστορία της Συννεφοχώρας μας  θα του φτειάξει  έναν ανδριάντα ακριβώς  έξω από τη φωλιά του. Έναν ανδριάντα εν ονόματι της ανδρείας  τού ανδρός που άνοιξε τα φτερά του και  πέταξε προς την αιώνια  ανδροπρέπεια.-

Άρις Αντάνης
Σημείωση: Οι λέξεις ανδρεία, ανδροπρέπεια, ανδρός,
έχουν μεταφορική και όχι κυριολεκτική έννοια. Εννοείται…


15 Replies to “Τσιριτίρι – Τσιριτρό”

  1. Δεν είναι σωστό να σχολιάζω εδώ, στον προβλεπόμενο χώρο, κάτω από δικό μου κείμενο. Το γνωρίζω. Αλλά πώς θα μπορούσα να ευχαριστήσω δημόσια τον κ. Ιάκωβο Γαριβάλδη, που έχει καταφέρει με τις απίστευτες τεχνολογικές γνώσεις, αλλά και το νοιάξιμό του- για όλους μας- να παρουσιάζει κάποια ασήμαντα γραπτά μου, ώστε να παίρνουν άλλη διάσταση, τέτοια που στο τέλος αρέσουν ακόμη και σε… μένα τον ίδιο. Με τα σπουργιτάκια στην αρχή και μετά την παρλάτα “τσιριτρό” από το ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου, στο τέλος ένιωσα την ανάγκη να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στη Διασπορική και στον Ιάκωβο προσωπικά.
    Με υπόληψη και ευχαριστίες
    Άρις Αντάνης

  2. Καλέ μου ποιητή…”Φλυαρώντας στον αέρα”έγραψες καυτές αλήθειες, με αριστοφανική λαλιά θάλεγα έτσι ταπεινά!
    Με το έξυπνο σου πνεύμα έδωσες στους “ιδιώτες”μία αύρα ξενική…
    αλλά τα άμοιρα, σπουργίτια ,είμαι σίγουρη,
    πως με τίποτα δε θα θέλουν τη Βουλή!
    Μπράβο Άρι, μετουσίωσες ,εκπληκτικά, ένα παραδοσιακό ποίημα σ’ένα σαρκαστικό χρονογράφημα, μετά μουσικής, που φωτογραφίζει, την πραγματικότητά μας!
    Σ’ευχαριστώ!
    τζ

  3. Γειά σας φιλαράκια μου. Συγνώμη για τη λέξη αλλά όσοι θέλουν ας τη δεχτούν με αγάπη. Μου λείψατε. Μου έλειψε αυτή η όμορφη ποιητική, τραγουδιστική, φιλική, κιθαρωδική αλλά όπως και να είναι, πάντα ποιοτική επικοινωνία μας. Και πως να μην είναι με έναν Ιάκωβο ταγό και ουραγό σε όλο αυτό που λέγεται Diasporic Spot!!!!!!

    1. Εγώ χαίρομαι που άτομα με τόσο ταλέντο και αγάπη για την τέχνη συμμετέχουν σ’ αυτή την προσπάθεια. Τίποτα άλλο δεν μπορεί να μας εμψυχώνει.
      Κι όταν κάποιος μας θυμάται πάλι ακόμη πιο πολλές είναι οι χαρές μας.
      Ποτέ όμως δεν αφαιρούμε από τον κύριο σκοπό της συντροφιάς που είναι η προώθηση της τέχνης παρόμοιων ευαίσθητων φίλων και συνεργατών μας όπως του μετριόφρωνος Άρι.
      Ι.Γ.

  4. Εκτός από ένα μεγάλο ευχαριστώ προς όλους, επιτρέψτε μου, σας παρακαλώ, να αναφερθώ ξεχωριστά:
    Στην Τζένη: Τα καημενούλια τα σπουργιτάκια τα αγαπάμε, τα ζεσταίνουμε που κρυώνουν, τους ρίχνουμε ψιχουλάκια, και καμιά ρώγα από σταφύλι, αλλά δεν τα επιλέγουμε να διαφεντεύουν τη ζωή μας. Όπως λέει η Τζένη αυτά δεν θέλουν εξουσία. Εμείς γιατί τους την παρέχουμε με το ζόρι; Τζένη σε ευχαριστώ δημόσια για την καλοσύνη σου και τα e-mail σου.
    Προς Αγγελική: Μη σκέφτεσαι αν σου λείψαμε εμείς. Σκέψου πόσο μας έλειψες εσύ!
    Προς Ιάκωβο: Κανένας δεν έχει τη δική σου μετριοφροσύνη. Στο λέω μετά λόγου γνώσεως.
    Προς Γιώτα: Αυτή η μία και μοναδική λέξη “ΚΑΛΟ!!!”, μου αντήχησε ως ολόκληρο κατεβατό. Μου θύμισες το φίλο συγγραφέα και ποιητή Μανόλη Αλιγιζάκη του οποίου θαυμάζω τη λακωνικότητα. Προσπαθώ να σας μοιάσω αλλά είναι πολύ δύσκολο, όπως βλέπετε και στο παρόν ευχαριστήριο σχόλιό μου.
    Με υπόληψη
    Άρις

  5. Σγαπητέ μου Άρη… γλαφυρότατος και πάλι… Οι δύο τελευταίες παραινέσεις σου, αποτελούν την κατακλείδα του χρονογραφήματός σου και καταγράφονται στην μνήμη μας… τα πετεινά του ουρανού υπήρξαν ανέκαθεν υπόδειγμα ευχαρίστησης και ανεμελιάς… η πολιτική χροιά προσθέτει την αιτούμενη αίγλη στο παραμύθι που λέγεται δημοκρατία -φημοκρατία και δη ελληνική! Do you perhaps feel that there is something in the Greek air… recently… I mean something really positive… Because the piled up problems are… killjoy!

  6. Αγαπητή μου Πιπίνα,
    1000000000000000000000000
    ευχαριστώ για το κουράγιο που δίνεις σε όλους, με τα καλά σου λόγια και βέβαια με τα δικά σου κείμενα. Οι παραινέσεις μου απευθύνονται προς ανθρώπους που έχουν μεν την εξουσία, αλλά το μόνο που τους νοιάζει είναι αυτό. Τίποτα άλλο. Ούτε καν η υστεροφημία τους και ειδικά ορισμένοι που, αφού τα είχαν όλα στη ζωή τους, αυτή η υστεροφημία θα έπρεπε να είναι το μόνο τους νοιάξιμο. Και δεν χρειάζεται να κάνει κανείς πολλά για να δείξει το νοιάξιμό του για την Ελλάδα. Θα μπορούσε να πει: Ή μονιάζετε όλοι για μια 3τία ή παραιτούμαι. Αντ΄ αυτού μαζοχιστικά υποβάλλουν τον εαυτό τους στη δοκιμασία της απαξίωσης και της επιβεβαίωσης ότι από κάτω μέχρι απάνω στην Ελλάδα επικρατεί εγγενές έλλειμμα παραστημάτων και πρωτογενές πλεόνασμα… αποστημάτων. Κι αυτό συμβαίνει αδιακρίτως φύλου. (Με τις ευάριθμες εξαιρέσεις, φυσικά, ένθεν και ένθεν…)
    Τώρα το μόνο …positive in the Greek air, είναι όχι τα 2 Ολυμπιακά μετάλλια που κατέκτησε η 20χρονη αξιότιμη Κυρία Άννα Κορακάκη, όσο η ωριμότητα της σκέψης της και των δηλώσεών της. Επί τέλους, a Greek person με σθένος, ανδρεία, με παρρησία, με θάρρος, με προσωπικότητα, με ανιδιοτέλεια και με… guts- για να μη ξεφύγω από τα όρια του σεβασμού. Ένα χάρμα οφθαλμών τε και ώτων.
    Με υπόληψη και αγάπη
    Άρις Αντάνης

  7. “…η υστεροφημία τους…. αυτή η υστεροφημία θα έπρεπε να είναι το μόνο τους νοιάξιμο. Και δεν χρειάζεται να κάνει κανείς πολλά για να δείξει το νοιάξιμό του για την Ελλάδα. Θα μπορούσε να πει: Ή μονιάζετε όλοι για μια 3τία ή παραιτούμαι. Αντ΄ αυτού μαζοχιστικά υποβάλλουν τον εαυτό τους στη δοκιμασία της απαξίωσης και της επιβεβαίωσης ότι από κάτω μέχρι απάνω στην Ελλάδα επικρατεί εγγενές έλλειμμα παραστημάτων και πρωτογενές πλεόνασμα… αποστημάτων. Κι αυτό συμβαίνει αδιακρίτως φύλου.”
    Αγαπητέ μου Άρι, είσαι καταπληκτικός τελικά! Δεν τους παίρνει όλους ο χάρος -παναθεμά τον- καθώς εσύ, ΔΙΚΑΙΟΣ ΩΝ, προσθέτεις και το ευκόλως εννοούμενο μεν, αλλά αναγκαίο όπως πάντα, ώστε να μην “καίγονται με τα στεγνά και τα χλωρά” όπως το θέλει ο λαός: (Με τις ευάριθμες εξαιρέσεις, φυσικά, ένθεν και ένθεν…), και αναφέρεσαι στην Ελληνίδα αθλήτρια, Άννα Κορακάκη, υπόδειγμα ήθους και υπερηφάνειας (για όλους μας, εντός και εκτός Ελλάδας και κυρίως για τους νέους της πατρίδας μας, που “καίγεται” στην κυριολεξία με τα δεινά που επιπλέον την ‘φορτίζουν’ καθημερινώς-ανελλιπώς) και οι “τεθλιμμενοι άσπονδοι γείτονές της-…μας”, που στόχο έχουν με τους ανίερους εκβιασμούς των και την αναξάντλητη, την δήθεν “αυτομόληση” των λαθρομεταναστών την πλήρη κατάληψή της!.. Η γείτονας που εξακολουθεί να απειλεί την Ευρώπη δήθεν, σε σχέση με τον διακαή πόθο της, της παροχής της βίζας στους υπηκόους της, έτσι ώστε να”ξαμολιούνται” ακόμη περισσότεροι δικοί τους στην Ευρώπη και δη στην Ελλάδα… Και τι κάνουν οι ιθύνοντες; Στεναχωριούνται για την ανέγερση τζαμιών και αδιαφορούν για την καταστροφή των Χριστιανικών Ναών ή κτιρίων… Ναι υπάρχουν Έλληνες-Έλληνες και Έλληνες-Ανθέλληνες.

  8. Πιπίνα μας, δυστυχώς κρίνεται ως προσόν αυτό που διεθνώς λέγεται common sense. (Κι αυτό από ορισμένα, μόνο, σκεπτόμενα άτομα.)
    Τι ζητάμε; Κοινή λογική. Ούτε ένα ελαχιστομόριο παραπάνω. Και δεν το ζητάμε από κανέναν άλλο, εκτός από τους συνέλληνες.
    Κι επειδή τα γράφουμε όλα αυτά, μας περνάνε για … “γραφικούς”. Και μας… γράφουνε κανονικά.
    Αλλά εμείς, όπως λέει και ο T.S.Eliot, δεν θα πάψουμε τις αναζητήσεις μας, μέχρι να φτάσουμε εκεί που ξεκινήσαμε και γνωρίσουμε τον τόπο μας για πρώτη μας φορά. Ευχαριστώ παρα πολύ για την εξαιρετικά δημιουργική επικοινωνία.
    Άρις

  9. (Μου είπαν ότι το σπουργίτι τρώει ημερησίως το 10πλάσιο του βάρους του.)

    Όλα όσα γράψατε είναι σωστά κι έχουν το νόημά τους.
    Μα, όλοι οι παραπάνω, κι ο φίλος Άρις,
    σκεφτήκατε πως όλα διακυβεύονται
    ΜΟΝΟ απ το δημοφιλέστατο συμφέρον;

  10. Αγαπητή μας Δέσποινα, χρόνια σου πολλά για την γιορτή σου. Η Παναγιά να σε έχει υπό την σκέπη της και να σου δίνει υγεία και εμπνοές για δημιουργία.
    Σχετικά με το σχόλιό σου, όχι μόνο το σκεφτήκαμε ότι όλα προέρχονται από το ατομικό συμφέρον, αλλά αυτός είναι και ο στόχος μας: Αυτό ακριβώς να θίξουμε. Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα του χρονογραφήματος. Βλέπε πχ πώς ξεκινάμε στο χρηστικό lay out του Ιάκωβου: 4η ενότητα μετά το κόκκινο ποίημα, μιλάμε για εξουσία, τσιμπητάδες κλπ.5η ενότητα, και θεωρείται “βλαξ με περικεφαλαία” ο… ιδιώτης που κοιτάει μονό το ατομικό του συμφέρον. Παρακάτω λέμε ότι ο κάθε ασήμαντος σπουργιτάκος τσιρίζει το δικό του τσιριτρό. Και καταλαβαίνουμε το συμφέρον των στρουθίων που το παίζουν αετοί και μας διαφεντεύουν, αλλά δεν καταλαβαίνω το συμφέρον το δικό μας που τους ακολουθούμε περιμένοντας να ρίξουν σε εμάς κανένα … ψίχουλο, και να το αρπάξουμε πρώτοι. Άρα δεν φταίνε μόνο τα στρουθία που κυβερνούν αλλά εμείς που τους δίνουμε τα σκήπτρα και ξεπουλάμε τα ιδανικά μας για μια ρώγα από σταφύλι.
    Και νομίζω ότι όλες οι συζητήσεις εκεί περιστρέφονται: Στη δική μας κοινή υποχρέωση να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας. Γι αυτό και τα γράφουμε. (Τι άλλο να κάνουμε; Μια πένα έχουμε. Τίποτα άλλο)
    Ευτυχώς που υπάρχουν και Έλληνες σαν την Κορακάκη, τον Πετρούνια και βέβαια τον Γιαννιώτα, που ανεξάρτητα από ολυμπιακά μετάλλια παίρνουν παμψηφεί μετάλλια σθένους και ήθους.
    Με υπόληψη
    Άρις Αντάνης

  11. Χρόνια Πολλά για τα γενέθλια του Ιάκωβου!

    Κατ΄αρχήν, σας διαβάζω όταν είναι δυνατόν ¨γράφω κάτι¨μα τώρα, κάποιες δύσκολες ¨τσουρουφλισμένες με΄ρες του Αυγούστου με έβγαλαν εκτός τροχιάς… Πού θα πάει; θα επανέλθω γερή!
    Διιάβασα ΟΛΑ σας τα σχόλια… τα χάρηκα…
    Μόνο, Άρη μου, θα σε παρακαλέσω να β’αλεις ολόκληρο το ποίημα, αυτούσιο, γιατί το λέω στον 5-χρονο εγγονό μου, μα με τα πολλά χρόνια που λείπω …και η μνήμη τα παραμερίζει… Θα το εκτιμήσω πολύ, και θα το αντιγράψω…
    Χαιρετισμούς στηνΆντρια και τις οκογ’ενειές σας, μα η θύμηση στην πατρίδα είναι πολύ πικρή…
    Σας χαιρετ’ω, πάντα με εκτίμηση κι αγάπη,
    Υιώτα
    αστοριανή,
    ΝΥ

  12. Αγαπητή μου Γιώτα, πάνω από όλα είναι η υγεία και γι’ αυτό σου εύχομαι ολόψυχα να είσαι γερή και βέβαια να στέλνεις τα γραπτά σου στον Ιάκωβο που φροντίζει όλη την παρέα της Διασπορικής, παρά το ότι είναι τόσο απασχολημένος ο ίδιος. Έτσι μας δίνεται η ευκαιρία να επικοινωνούμε.
    Το ποίημα του συγγραφέα, ποιητή, ζωγράφου, δημοσιογράφου, χρονογράφου, ακαδημαϊκού Ζαχαρία Παπαντωνίου (1877-1940) περιλαμβάνεται σε μια συλλογή με παιδικά τραγούδια, μελοποιημένα από τον Λαμπελέτ, με τίτλο “Χελιδόνια”.
    Αυτούσιο το ποίημα είναι το ακόλουθο:
    Σε μια ρώγα από σταφύλι//έπεσαν οχτώ σπουργίτες// και τρωγόπιναν οι φίλοι//τσίρι τίρι, τσιριτρό, τσιριτρί τσιριτρό.
    Εχτυπούσανε τις μύτες// και κουνούσαν τις ουρές/κι είχαν γέλια και χαρές// τσίρι, τίρι κλπ
    Πώπω πώπω σε μια ρώγα//φαγοπότι και φωνή// την αφήκαν αδειανή// τσιρι κλπ
    Και μεθύσαν! Κι όλη μέρα//πάνε δώθε πάνε πέρα// τραγουδώντας στον αέρα// τσιρι κλπ.
    Η δική μου… επέμβαση στο στίχο είναι επειδή μόλις τέλειωσα μια θεατρική κωμωδία με μουσική και χορωδία, βασισμένη στην κλασική κωμωδία “Όρνιθες” του Αριστοφάνη, με τίτλο: “Ο Αριστοφάνης, οι θεοί του Ολύμπου, τα πουλιά και τα παιδιά”. Θα ακουστούν 22 γνωστά τραγούδια, με διασκευασμένους στίχους για να ταιριάζουν στην πλοκή της κωμωδίας που θα παιχτεί γύρω στο Νοέμβριο 2016 στον Δήμο Πεντέλης (ευελπιστούμε και πρώτα ο Θεός)
    Γι αυτό φάνηκε και το “τσιριτρό” κάπως “πειραγμένο”. Άρα τώρα ο εγγονός σου θα το μάθει σωστά, από τη καλή του granny.
    Σε ευχαριστώ για το καλό σου μήνυμα και τις ευχές.
    Με υπόληψη και αγάπη
    Άρις Αντάνης
    (Μαρουσιώτης, Ποριώτης, Μεσσήνιος, και δεν συμμαζεύεται. 7 πόλεις ερίζουν για την καταγωγή μου. Σε δύο Έλληνες συνέβη αυτό. Ο ένας ήταν ο Όμηρος και ο άλλος εγώ ο Κακόμοιρος.)

    1. …σήμερα κατάφερα να ρθω να πω μια Καλημέρα!!!
      Βροχή κα υγρασία, στο …μακρονήσι μας… και συχνά στην καρδιά μας…

      Ευχαριστώ για την επικοινωνία, αντιφράφω, για τον πρωτοετή στα νήπια… εγγονό μας…
      όσο για τις “πολιτικές αναμετρήσεις…’ μη πιστεύετε ΤΙΠΟΤΑ! ΟΛΑ προσχεδιασμένα, εμείς υποφέρουμε κι αυτοί έχουν κάνει το κυβ. αεροπλάνο ποδήλατο!!

      Φιλιά βροχερά… Υιώτα

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *