Μόνο εκείνα τα τεράστια μάτια

Share

Οι δρόμοι μας μοιάζανε κάποτε με πράσινα φίδια
σε ονειροκρίτη που τους χρήζει με την εύνοια της τύχης
καθώς ξετύλιγαν μέσα στα μάτια μας
τις άλλες τέσσερις αισθήσεις
Και τις ρουφούσαν
Και τις κατάπιναν
Κι έμεναν μόνο
τα τεράστια εκείνα μάτια
να αγναντεύουν όλο τον κίνδυνο
προς ένα άγνωστο κόσμο πίσω από τον λόφο.

΄Υστερα πέφτανε κάτω χαμηλά οι ίριδες
σαν μυστικής φωτιάς δυο μπάλες
Κατρακυλούσαν ίσαμε το επόμενο βήμα
γίνονταν πόδια
τεράστια πύρινα πόδια
κι έτρεχαν σαν ήρωες από ταινία προσεχώς
πιασμένοι χέρι χέρι με την άνοιξη
προς κάθε εποχή του κόσμου τους

Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

4 Replies to “Μόνο εκείνα τα τεράστια μάτια”

  1. Μ’άγγιξε το ποίημά σου Ελένη μου, λες και ξύπνησαν “εκείνα τα τεράστια μάτια” του έρωτα, που μια ζωή “αγνάντευαν τον κίνδυνο”, ρουφούσαν τη ζωή, χωράτευαν με τ’αύριο και κλείστηκαν ερμητικά στην κάψα κάποιου θέρους!
    Ευλογημένη η ποίηση, που αδράχνει τις ψυχές….

    1. Tζένη μου, χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε. Χαίρομαι που το μοιραζόμαστε. Ναι, ευλογημένη αλήθεια η ποίηση που αγγίζει τις ψυχές μας…Σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ!

  2. Αγαπητή Ελένη… οι ονειρώδεις εικόνες των στίχων σου, πλέκουν με δεξιοτεχνία τον μύθο της ουτοπίας της ζωής… Είναι λυπηρό που ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει τίποτε περισσότερο, πέρα από τις μνήμες του, καθώς το μέλλον είναι -το λιγότερο!- ένα θολό τοπίο! Αισθάνομαι την ανθρώπινη αισιοδοξία -ιδιαίτερα στις ημέρες μας…- ευάλωτη, διάτρυτη από τις ενοχές και τις αμφιβολίες και την ζωή να βάλλεται και να αμφιταλαντεύεται μεταξύ των αμέτρητων αντιξοοτήτων που την περιλούουν καθημερινά… Σου εύχομαι καλή συνέχεια… Ο ποιητής μπορεί να μην είναι “Προφήτης” ή “Ηγεύων” πλήθους πλέον, όμως έχει το θάρρος να καταθέτει τις απόψεις του, εν παρρησία!

    1. Αγαπητή μου Πιπίνα, σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ για το σχόλιό σου. Συμφωνώ απόλυτα με όσα λες. Ναι, το μέλλον δεν είναι πια αυτό που φανταζόμασταν, όπως έγραφε χρόνια πριν ο Paul Valery, αλλά τουλάχιστον μπορεί ο καθένας, στη δική του πορεία, να προσπαθεί μέσα από τις σκέψεις και τις πράξεις του να το κάνει λιγότερο ζοφερό, λιγότερο αβάσταχτο. Ο ποιητής δεν προφητεύει, δεν αλλάζει τον κόσμο. Μπορεί, όμως, να αλλάξει συνειδήσεις, μπορεί να δώσει παρηγοριά και ελπίδα στην ταραγμένη και αβέβαιη εποχή μας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *