Ένα κορίτσι χόρευε στην Ύδρα

Share

ένα κορίτσι χόρευε στην ύδρα
το φανελάκι το αντρικό
απ΄ τον ιδρώτα κολλημένο
πάνω στο λιγνό κορμάκι

ένα κορίτσι χόρευε στην ύδρα
κάτω απ΄ το φανελάκι
να διαγράφονται τα τρέμολα
τα σόλα τα ακομπανιαμέντα

ένα κορίτσι χόρευε στην ύδρα
στη νυχτιά τη λαμπερή
κι όλο το Νησί να σειέται
στους τρελούς ρυθμούς του

ένα κορίτσι χόρευε στην ύδρα
κι έμοιαζε να χορεύει
η ύδρα μόνο για τη χάρη του
και για τη δική μου χάρη

ένα κορίτσι χόρευε στην ύδρα
έτσι χορεύει εμπρός μου
από εκείνη τη νυχτιά
ως τα σήμερα η ύδρα μου

ένα κορίτσι χόρευε στην ύδρα
με ανθρώπους πρέπει
να χορεύουνε οι νύχτες
και οι μέρες των ανθρώπων

ένα κορίτσι χόρευε στην ύδρα
και το αντρικό το φανελάκι
ποτέ πια δεν εστέγνωσε από τότε:
πάντα δικό μου και πάντοτε… Υδρωμένο []

Άρις Αντάνης


7 Replies to “Ένα κορίτσι χόρευε στην Ύδρα”

    1. This is not so much kindness my dear friend Aris, as much as it is adulation and owe. You’re fast becoming my favorite singer and composer. I wish there was some other way to repay you.
      Iakovos

  1. Καλέ μου ποιητή,
    “ένα κορίτσι χόρευε στην Ύδρα”
    και μια κιθάρα, στης νύχτας τη σιωπή..
    Ένα αγόρι μοίραζε νότες στο κορμί το ι(υ)δρωμένο
    και φλόγες έτρεχαν να κάψουν το νησί!
    Έρωτας μάγκας, έγραψε φαίνεται, ένα ποίημα
    με λέξεις άγνωστες, σαν νάτανε γιορτή…
    να’χει διάρκεια ολόκληρη ζωή!!!

    Μου επιτρέπεις φαντάζομαι αυτή τη συνομιλία με το ποίημα σου, ήταν τρυφερά συγκινητικό….όπως και η μουσική που το συνοδεύει….
    Σ’ευχαριστώ.

  2. Οι στίχοι σου… η κινητικότητα… το μπλουζάκι… η κόρη… η Πανέμορφη Ύδρα (την έχω επισκεφθεί και τον Πόρο δυο-τρεις φορές), η ομορφιά απέριττη… ταυτίζεται με το δυνατό συναίσθημα… λυρικέ ποιητή μου…. Τρέχουν οι εικόνες σου και μαρκάρουν με ενθουσιασμό το περιεχόμενο που ανανεώνεται με τις αισθηςιακές πλέον περιγραφές… Γοητεύουν και η επισφράγηση έρχεται με το πουκάμισο του θήλεως… της Αγαπημένης νήσου…. του άρρενος που το μοιράζεται…. Ένα τραγούδι αγάπης προς τον άνθρωπο… προς την Ύδρα… Άρι μου… ποιείς… και τραγουδοποιείς, καλέ μου!

  3. Το ταξίδεμα του Leonard Cohen, που τον γνώρισα ως συναλλασσόμενο στο Υποκ/μα της Εθνικής Τράπεζας στην Ύδρα, όπου εργαζόμουν νεαρός υπάλληλος, μού θύμισε εκείνο τον τρελό χορό, που έλαβε χώρα μέσα στο μπαράκι “Λαγουδέρα”. Μέσα ήταν και ο Cohen και η νύχτα έλαμπε. Έξω έβρεχε. Χειμώνας γαρ…
    Αναλαμπές αναμνήσεων και ευγνωμοσύνη για τα σχόλια των αγαπημένων μου ποιητών της Διασπορικής.
    Άρις Αντάνης

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *